Αρχική Πολιτισμός Βιβλία Φθινοπωρινή… αλογόμυγα το ΠΕΛΙΝΝΑΙΟ

Φθινοπωρινή… αλογόμυγα το ΠΕΛΙΝΝΑΙΟ

46


Ο Σωκράτης έλεγε ότι όπως τα παχιά άλογα χρειάζονται τσίμπημα από την αλογόμυγα για να ξυπνάνε έτσι και ο άνθρωπος χρειάζεται το πνευματικό λόγο για να τους “ξυπνάει”.
Κάπως έτσι ένιωσα όταν πριν από μερικές μέρες πήρα στα χέρια μου -καθυστερημένα- το φθινοπωρινό τεύχος του ΠΕΛΙΝΝΑΙΟΥ που αισίως έφθασε στο 31ο τεύχος και δεν λέει φυσικά να… καεί.
Ο λόγος στην αναφορά για το σημείωμα της έκδοσης όπου στο πρώτο μισό αναδημοσιεύεται άρθρο του περιοδικού “Κ” της Καθημερινής από τη Σύμη.
“Ευτυχώς τον τόπο τους οι Συμιακοί τον έσωσαν νωρίς… Όχι εύκολα, όχι αβασάνιστα, ούτε από τη μια μέρα στην άλλη. “Αν δεν μας έβαζε χαλινάρια η Αρχαιολογία τώρα θα είχαν γίνει όλα γκρι τσιμέντο. Μας κακοφάνηκε στην αρχή. Να όμως που είχαν δίκιο. Χάρη σε αυτούς καμαρώνουμε σήμερα τη Σύμη”, θα συμφωνήσουν με ένα στόμα οι Συμιακοί, που χάρη στις ενέργειες ολίγων χαρακτηρίστηκε στα 1971 διατηρητέος οικισμός.
Το περιοδικό καταλήγει παρουσιάζοντας τη σημερινή “δημογεροντία” του νησιού που απαρτίζεται από 30χρονους και 40χρονους και το γεγονός ότι αυτοί που δικαιούνται αντιμισθίες φροντίζουν να γυρίζουν στο Δήμο τα χρήματα
“Από το παραπάνω απόσπασμα φαίνεται ότι η κοινωνία ενός μικρού και φτωχού σε σχέση με τη Χίο νησιού του Αιγαίου βρίσκεται πολλά χρόνια μπροστά σε ποιότητα ανάπτυξης. Ο τρόπος που αντιμετώπιζαν την Αρχαιολογία κατά τη δεκαετία του 1970- είναι ο ίδιος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την υπηρεσία εμείς στο 2004.
“…Αλλά τελικά το μείζον θέμα δεν είναι εκεί. Είναι στην ανιδιοτελή αγάπη των ανθρώπων για τον τόπο τους. Εμείς εδώ δυστυχώς έχουμε μετατρέψει το Δήμο (ΟΤΑ) σε Οργανισμό Τακτοποίησης Αιρετών,. Με πρωταρχικό μέλημα των υποψηφίων την ανακήρυξή τους σε μισθοσυντήρητους άρχοντες. Οι έμμισθες θέσεις έγιναν σχεδόν όσες είναι και οι θέσεις των συμβούλων της πλειοψηφίας κι έτσι σχεδόν όλοι τακτοποιημένοι στην καρέκλα που πληρώνει έχουν τη δόξα και το χρήμα μα δεν έχουν την κουλτούρα της ανιδιοτελούς προσφοράς στον τόπο”.
Δεν γνωρίζουμε πόσους θα αγγίξει αυτή η “αλογόμυγα” από το ΠΕΛΙΝΝΑΙΟ που συνεχίζει με “Το ζήτημα της υγιεινής διαρρυθμίσεως του Φρουρίου” ένα άρθρο του Κώστα Ουράνη που το 1931 επισκέφθηκε τη Χίο. Ο Βασίλης Αγιαννίδης μας ξεναγεί στην BELLA VISTA  που όπως διαπιστώνει μελαγχολικά “δεν υπάρχει πια”.
Μια έρευνα του Ανδρέα Μιχαηλίδη για το Σκυλίτσειο Νοσοκομείο Χίου, από την ίδρυσή του μέχρι το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι το επόμενο άρθρο. Ο Γιώργης Μαστοράκης μας παρουσιάζει το Παντελίδικο (του Μουτσάτσου) στο Φραγκοβούνι και τέλος ο Γιάννης Μακριδάκης μας ταξιδεύει στα τοπωνύμια και τους θρύλους της Πυραμάς με τη βοήθεια των δύο “ακούραστων παλικαριών”, των αδελφών Στέλιου και Παναή Λεωνή.
Μέσα από τη φωτογραφική “Θέα” του Αντώνη Τσατσαρώνη θα μπορέσετε τέλος να θαυμάσετε και τη Σύμη του σήμερα.


Θοδωρής Πυλιώτης (από τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ)
 

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΕσβησε η φωτιά στην Κλειδού
Επόμενο άρθροΣυνέντευξη τύπου στο ΟΜΗΡΕΙΟ για την “Ορχήστρα των χρωμάτων”