Αρχική Πολιτισμός Λογοτεχνικό Εργαστήριο 2 Αστικά απογεύματα προ και μετά πολέμου, της Μαρίας Κέρογλου

Αστικά απογεύματα προ και μετά πολέμου, της Μαρίας Κέρογλου

171

’82, παραμονή Πρωτομαγιάς βράδυ, βγήκε να καπνίσει ένα τελευταίο ο Ιορδάνης πριν κλείσει το μαγαζί κι είδε τον κάδο. Μεγάλος, τσίγκινος, έκλεινε την βιτρίνα του παλαιοπωλείου. Του την έδωσε αλλά σκέφτηκε αύριο κλειστά, μεθαύριο κανονίζω∙και ξαναμπήκε μέσα. Κάτι ψιλά είχανε μείνει από δουλειές∙ παλιά σερβίτσια να ταιριάξει και βιβλία γιατί η Έκθεση που ετοίμαζε είχε θέμα  Αστικά Απογεύματα Προ και Μετά Πολέμου. Τσαγιέρες και βιβλία δηλαδή. Μετά, κλείδωσε κι έφυγε.

Αστικά απογεύματα
                    προ και μετά πολέμου,
                                                                                   της Μαρίας Κέρογλου

Χαράματα Πρωτομαγιάς τον ξύπνησε τηλέφωνο απ΄την αστυνομία να σπεύσει στο μαγαζί γιατί κάποιοι του το΄χαν κατεβάσει∙ λαμπόγυαλο∙ και το περίεργο, τα’χαν φορτώσει όλα στον κάδο, φλιτζάνια και βιβλία. Η αστυνομία τον ρώτησε ποιος νομίζει και γιατί μα ο Ιορδάνης-που κείνη την ώρα χαμένος μετρούσε τη ζημιά μέσα, συν τα του κάδου-ξάφνου πάγωσε και δεν άκουσε γρι απ΄ότι λέγαν οι μπάτσοι.

Γιατί στον πάγκο πάνω, ήταν δύο βιβλία  ανοιχτά, στην πρώτη σελίδα, αντί για ένα που΄χε αφήσει∙κι αυτό δεν θα’ κανε συμπέρασμα μπροστά σ’ όλο το χάλι αν το έμπειρο μάτι του Ιορδάνη δεν τσάκωνε πως το δεύτερο βιβλίο τού ήταν άγνωστο, μα με την ίδια αφιέρωση με το πρώτο, γραμμένη μπρος Στον υιό μου Εμμανουήλ, Χριστόφορος Βαλέας, εν Στενημάχω 1918 και παρακάτω Στον υιό μου Χριστόφορο,Εμμανουήλ Βαλέας, εν Δράμα, 1942.

Τότε ο Ιορδάνης, ο Ντάνης ο Χαφιές, δοσίλογος και κλέφτης σε Κατοχή και Χούντα ετών 75, θυμήθηκε του καφετζή του Γιώργου τον δήθεν ανιψιό , που’ ρχόταν με την παρέα του μήνες τώρα∙φοιτητές∙ και ψάχναν∙ δήθεν έρευνα για το πανεπιστήμιο∙και φωτογράφιζαν το μαγαζί και τα φλιτζάνια ακόμα.

Γιατί, ό,τι είχε ο Ντάνης ο Χαφιές στο μαγαζί, πλιάτσικο απ’τη Δράμα ήταν-γενιές τρεις χαφιέδες από κούνια και κλεπταποδόχοι.

Θυμήθηκε ο Ιορδάνης που’ χε ζητήσει ο νεαρός ένα βιβλίο να του βρει και να κρατήσει κι άφησε κι όνομα, Μανώλης Βαλέας. Το τσογλάνι, τι πήγε και σκάλισε, ό,τι έγινε έγινε, περασμένα ξεχασμένα, σκεφτόταν ο Ιορδάνης κάθιδρος, καθώς βγήκε ξανά στο δρόμο κι έψαχνε με το μάτι τον κάδο.Περασμένα ξεχασμένα ψιθύρισε κόκκινος και μούσκεμα και στον μπάτσο που τον ρωτούσε για μήνυση. Ό,τι έγινε έγινε, παλιά ήταν, είπε και στον αξιωματικό και λίγο πριν την ανακοπή, το βλέμμα του κόλλησε σ’ αυτό που έγραφε ο κάδος απ’ έξω με μπογιά:
                      για γυαλιά και ΓΙΑ ΚΑΡΦΙΑ

(Τα κείμενα είναι γραμμένα στα πλαίσια του Λογοτεχνικού Εργαστηρίου του Ομήρειου Πνευματικού Κέντρου Δήμου Χίου, με εμψυχωτή τον Γιάννη Μακριδάκη και δημοσιεύονται με τη σύμφωνη γνώμη των δημιουργών τους.)