Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Γ. Πατεριμός: «Είναι υπέροχος ο κόσμος του αυτισμού»!, συνέντευξη στον Ν. Ροδίτη

Γ. Πατεριμός: «Είναι υπέροχος ο κόσμος του αυτισμού»!, συνέντευξη στον Ν. Ροδίτη

246

Με αφορμή την 2 Απριλίου, Παγκόσμια ημέρα Αυτισμού, Ο Νίκος Ροδίτης φιλοξένησε στη στήλη του ΚΑΡΦΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ στην εφημερίδα «Το ΚΑΡΦΙ» συνέντευξη με τον Γιώργο Πατεριμό, πατέρα παιδιού με αυτισμό, πρόεδρο του ειδικού δημοτικού σχολείου και αντιπρόεδρο στο Σύλλογο Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Χίου.
«Αξίζει πραγματικά να θαυμάσουμε το θάρρος και το κουράγιο του! Πάμε να δούμε τι μας είπε», σημειώνει ο Νίκος Ροδίτης.
Ας το πράξουμε λοιπόν!
1). Ποια είναι η βοήθεια του κράτους σε μια οικογένεια που έχει παιδί με αυτισμό;
Χα…χα…χα… Συγνώμη για το γέλιο… Ένα όριο χρημάτων για θεραπείες και ένα επίδομα κάθε δίμηνο για να συμπληρώσει τα λεφτά σε θεραπείες και ότι άλλο χρειάζεται το παιδί (εισιτήρια για Αθήνα, γιατρούς κτλ.) Όσο για τα παιδιά με αυτισμό, πολλά παιδιά είναι σε γενικά σχολεία με παράλληλη στήριξη όπου το κράτος επιλεγεί ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα σχετικά με τον αυτισμό και αυτό είναι μοιραίο γιατί τα παιδιά κλείνονται μέσα στο δικό τους κόσμο.
Οσο για το ειδικό σχολείο ξέρεις πολύ καλά ποια είναι κατάσταση… έχω γίνει γραφικός σε αυτό το θέμα.

Του Νίκου Ροδίτη
Εφημερίδα το Καρφί, 30/3/2019

2). Στη Χίο τα πράγματα πως είναι;
Κοίτα… Από το 2007 που ξεκίνησα δειλά δειλά να ψάχνομαι και να ενημερώνουμε την κοινωνία μαζί με μια μικρή χούφτα γονέων τι είναι αυτισμός στη Χίο, τώρα είμαι μέχρι ένα σημείο ικανοποιημένος αλλά υπάρχουν πολλά κενά και δουλειά για το νησί μας. Το μόνο ελπιδοφόρο μήνυμα που παίρνω ότι κάθε χρόνο, όλο και περισσότεροι συνάνθρωποι μάς αγκαλιάζουν όχι μόνο με συμπόνια αλλά για να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο για αυτούς τους ανθρώπους… αλλά θέλει μεγάλη ΥΠΟΜΟΝΗ.

3). Τι έχεις να πεις σε κάποιους που βλέπουν «με μισό μάτι» τα παιδιά ή τα άτομα αυτά; Ακόμα δυστυχώς.
Η ημιμάθεια είναι το χειρότερο στην κοινωνία μας. Ευχαριστώ το Θεό που μου χάρισε έναν τέτοιο άνθρωπο να μου μάθει τις αξίες της ζωής μας και ποιες είναι οι βασικές προτεραιότητες, θα το πω με μια πρόταση. «Είναι υπέροχος ο κόσμος του αυτισμού χωρίς ψέματα, υποκρισίες και μίσος».

4). Εσένα ο γιος σου είναι και αθλητής! Πόσο βοηθάει αυτό, το παιδί να κοινοποιηθεί;
Πολύ καλή ερώτηση. Είναι πολύ σημαντικό η άθληση στους ανθρώπους με αυτισμό και κυρίως αθλήματα ατομικά γιατί στα ομαδικά δεν μπορούν να συνεργαστούν, κολύμβηση και ιππασία είναι μέσα στις θεραπευτικές τους, αλλά τους κάνουν πιο κοινωνικούς μέσα από τις αθλητικές δράσεις…

5). Και τέλος, τι ονειρεύεσαι για τον λεβέντη σου για μέλλον; Με άλλα λόγια ποιος είναι ο στόχος σου για το παιδί αυτό;
θα σου πω τι είναι ποιο σημαντικό για έμενα, δεν φοβάμαι το θάνατο όσο φοβάμαι τι θα απογίνει αυτό το παιδί και τα άλλα παιδιά με αυτισμό όταν η δική μου φωνή σταματήσει και δεν θα μπορώ να φωνάζω για τα αυτονόητα δικαιώματα τους…
ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ένα κέντρο ημέρας και μια δομή διημερεύσεις και φυσικά σχολικές δομές για τα παιδιά…
Η φωνή των παιδιών αυτών είναι οι γονείς τους… καλό είναι να τους ακούμε…