Αρχική Απόψεις Face-tweet Ταξίδι μαθητών 2ου ΓΕΛ Θερμαϊκού στα βιβλία του Γ. Μακριδάκη

Ταξίδι μαθητών 2ου ΓΕΛ Θερμαϊκού στα βιβλία του Γ. Μακριδάκη

58
Γιάννης Μακριδάκης
6 ώρες

Κυρία, εγώ να φύγω, γιατί εδώ μέσα όλοι θα προσέχουν κι εγώ είμαι ζωηρός και φοβάμαι μην κάνω καμιά βλακεία, είπε ο Βασίλης αλλά εύκολα μεταπείστηκε κι έμεινε στο εδώ μέσα, δηλαδή σε μια πρωινή, προχθεσινή συνάντηση 100 περίπου μαθητών του λυκείου μας με τον συγγραφέα Γιάννη Μακριδάκη. Κι αντί για καμιά βλακεία, έκανε ερωτήσεις ο Βασίλης, κι όχι μόνο αυτός, πολλές ερωτήσεις, όλοι, πολλές, σχεδόν απροσδόκητες ερωτήσεις, που έμοιαζαν να βγαίνουν από ένα κομματάκι εφηβικής ψυχής που άνοιγε χάρη στη συνάντησή του με δυο τρία βιβλία και τον συγγραφέα τους. Κι εκείνος, πρόθυμος, μα τόσο συγκινητικά και αποφασισμένα πρόθυμος, φυσικός, καθισμένος όχι μπροστά στο μικρόφωνο αλλά πάνω στο τραπέζι, με τα παιδιά γύρω του, να απευθύνεται σε έναν έναν προσωπικά, να παίρνει το κάθε ερώτημα και να το βαθαίνει με αλήθεια, χιούμορ και σεβασμό, προκαλώντας όλο και νέα ερωτήματα. Γιατί οι αλήθειες όταν εκφράζονται ανακαλούν αλήθειες και τις συναντούν. Κάπως έτσι, διαβάζοντας, γράφοντας και συζητώντας στο σχολείο με βάση το έργο του Γ. Μακριδάκη, ζήσαμε τον τελευταίο καιρό τη λογοτεχνία σαν έναν τρόπο να βρίσκεις όχι απαντήσεις αλλά ερωτήσεις, να γυρνάς στους γονείς σου και να τους ρωτάς, να γυρνάς στον εαυτό σου και να τον ρωτάς, να τον οραματίζεσαι ξανά, να φεύγεις από το σχολείο πιο ελαφρύς, γιατί νιώθεις τον κόσμο λίγο πιο πλούσιο και πολύ πιο μοιρασμένο και κοινό. Σε μυριοευχαριστούμε, Γιάννη.Εννοείται ότι θα συνεχίσουμε, Βασίλη.

Και η ανάρτηση του Γ. Μακριδάκη, γι’ αυτή τη συνάντηση:

8 Δεκεμβρίου 

Σήμερα πέρασα ένα εξαιρετικό πρωινό στο 2ο Γενικό Λύκειο Θερμαϊκού, στην Περαία. Η πρόσκληση ήταν από τον Λογοτεχνικό Όμιλο των μαθητών 1ης και 2ας τάξης μέσω των καθηγητών τους Νόρας Αναγνώστου, Ηλία Γαλατερού και Μαρίας Παπαδοπούλου.

Τα παιδιά είχαν δουλέψει πάνω στα βιβλία μου Η δεξιά τσέπη του ράσου, Όλα για καλό, Η Άλωση της Κωσταντίας και Το Ζουμί του πετεινού, αλλά και σε διάφορα κείμενα που ανεβάζω κατά καιρούς στο μπλογκ, και ήταν τόσο καταρτισμένα, τόσο συνειδητά εκεί στην συνάντησή μας, που με συγκίνησαν.
Περάσαμε μαζί δύο και πλέον υπέροχες ώρες, με καταπληκτικές εύστοχες ερωτήσεις φιλοσοφικού, βιωματικού και λογοτεχνικού περιεχομένου και αναζητήσεων, μιλήσαμε για την τέχνη που βρίσκεται γύρω μας, για την αλήθεια της ψυχής, για το βίωμα της ζωής με πάθος και αφοσίωση, για το Χάος το δημιουργικό του Σύμπαντος Κόσμου και την Τύχη, την Σύμπτωση, τις πορείες της ζωής μας, τα βιώματά μας που μας καλλιεργούν και μας καθορίζουν, για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις διάφορες καταστάσεις στη ζωή μας, προσωπικές, φιλικές, οικογενειακές, για τον έρωτα, την τέχνη, τα μαθηματικά, τις σπουδές, την αποδοχή των γονιών, και τόσα άλλα θέματα. Είπαμε πάρα πολλά και είδα τόσα μάτια αφοσιωμένα σήμερα, που ένιωσα μεγάλη χαρά και τιμή στη σκέψη ότι μπορεί να αποτελέσουν τα λόγια μου έμπνευση έστω και για ένα παιδί.
Ο λογοτεχνικός όμιλος των μαθητών, μια ομάδα από 30 περίπου παιδιά, θα έρθουν και στη Χίο την άνοιξη σε εκπαιδευτική εκδρομή, να γνωρίσουν το νησί και να κάνουμε μίνι εργαστήρι λογοτεχνίας στη Βολισσό.
Ευχαριστώ πάρα πολύ όλους και όλες τους μαθητές και τις μαθήτριες, αλλά και τους δασκάλους και τις δασκάλες τους που με κάλεσαν και μου έδωσαν τέτοια χαρά.