Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιώργος Νύκτας: «μνημείο εγκατάλειψης» το κτίριο του ΝΟΧ

Γιώργος Νύκτας: «μνημείο εγκατάλειψης» το κτίριο του ΝΟΧ

61

Μνημείο  εγκατάλειψης….

Κανείς λογικός νους δεν μπορεί να καταλάβει γιατί παραμένει όρθιο το κουφάρι του ερειπωμένου κτιρίου του ναυτικού ομίλου.

Ένα ερείπιο φάντασμα από τα περασμένα που σήμερα ο περίγυρος του έχει μετατραπεί σε ένα σκουπιδότοπο δημόσιο αφοδευτήριο, με όλα τα «κομφόρ» μιας βρώμικης τουαλέτας. Τα χρησιμοποιημένα χαρτιά υγείας, τα άδεια κουτιά αναψυκτικών και τσιγάρων καθώς και τα άλλα «συναφή» σκουπίδια συνθέτουν μια εικόνα που υποβαθμίζει πολύ μια περιοχή, που παλιότερα ήταν κόσμημα για την πόλη της Χίου. Μια περιοχή που είναι η βιτρίνα του νησιού δεν είναι για τα μπάζα, την αναβαθμίζεις την αναδεικνύεις και την κάνεις πάλι βιτρίνα.

Αυτό πρέπει να το καταλάβουν καλά οι τοπικοί άρχοντες και να δώσουν μια οριστική λύση. Θα θυμούνται οι παλιότεροι τους ατέλειωτους βραδινούς περιπάτους καλοκαίρι στη Μπέλλα-Βίστα όπου η θαλασσινή αύρα  ανακατεύονταν με τις εξαίσιες μυρωδιές από τα περιβόλια του Κάμπου. Πολλοί θυμούνται ακόμα την μέρα της αναλήψεως τα τραπεζομάντηλα με τα φαγητά και τους μεζέδες που άπλωναν στα βότσαλα της παραλίας του ναυτικού ομίλου, πολλοί από τους κατοίκους της πόλις που γιόρταζαν εκεί τη μέρα της αναλήψεως.

Ποιος τολμά και ποιος διανοείται σήμερα να πλησιάσει γύρω από τα ερείπια του ναυτικού ομίλου; Θλιβερή και μελαγχολική η σημερινή εικόνα της περιοχής για όσους ακόμα στο μυαλό τους διατηρούν την παλιά ωραία της εικόνα. Τραγικό και για τους επισκέπτες μας να φθάνουν στο νησί και η πρώτη εικόνα που αντικρίζουν να είναι τα ερείπια ενός εγκαταλειμμένου ετοιμόρροπου κτιρίου. Είναι βλέπετε μια περιοχή που είναι πλάι στο  αεροδρόμιο, πλάι σε μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και εκεί πέφτει η πρώτη ματιά του επισκέπτη. Εκεί του δημιουργείται η πρώτη εντύπωση για το νησί και αν είναι αρνητική μετά δύσκολα ανατρέπεται.

Δεν είναι σημερινό το πρόβλημα του ναυτικού ομίλου. Είναι διαχρονικό το πρόβλημα.  Αυτή τη θλιβερή εικόνα, την ζούμε πολλά χρόνια τώρα και μάλλον αρχίζουμε να συνηθίζουμε πια τη συμβίωση με το κτίριο φάντασμα και τον περί αυτού σκουπιδότοπο. Άραγε τόσα χρόνια τώρα όλη αυτή η περιοχή δεν μπορούσε να ενταχτεί σ’ ένα Ευρωπαϊκό πρόγραμμα και να αναβαθμιστεί;
Να γίνει ένας χώρος πράσινου, ένας χώρος περιπάτου, αναψυχής, ψυχαγωγίας, για τους κατοίκους και για τους καλοκαιρινούς επισκέπτες του νησιού; Θα μπορούσε ακόμα μέσα σε αυτό το τεράστιο χώρο να στηθεί ένα πρόχειρο (λυόμενο) θεατράκι όπου το καλοκαίρι θα μπορούν να δίνουν παραστάσεις και συναυλίες θεατρικοί σύλλογοι και μουσικοί. Πολλά ακόμα θα μπορούσαν να γίνουν σε αυτή την υποβαθμισμένη σήμερα περιοχή· την αλλοτινή Μπέλλα – Βίστα, αρκεί να υπάρχει βούληση, διάθεση, φαντασία και επιμονή.

Δεν ξέρω αν η λύση του ναυτικού ομίλου μοιάζει με γόρδιο δεσμό, αλλά και έτσι να είναι σήμερα οι γόρδιοι δεσμοί λύνονται και αν δεν λύνονται κόβονται! Ικανότητα χρειάζεται. Τούτο το νησί έχει άπειρες φυσικές ομορφιές και έχουμε όλοι υποχρέωση να τις αναδεικνύουμε, ειδικά αυτοί που  ασχολούνται με τα κοινά. Είναι κρίμα και άδικο να τις σπαταλάμε και να τις θάβουμεεμείς οι ίδιοι.Κανείς δεν μας δίνει το δικαίωμα να υποβαθμίζουμε και να μηδενίζουμε τον τόπο μας.

Γιώργος Νύκτας

giorgosnuktas@hotmail.com