Αρχική Πολιτισμός Βιβλία Γράμματα από την ξενιτιά, του Γιάννη Μιχαλάκη

Γράμματα από την ξενιτιά, του Γιάννη Μιχαλάκη

77
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΞΕΝΙΤΙΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΥΛΟΓΥΡΟΣ
Ένα γράμμα που από χέρι στοργικό και καρδιά ζεστή, διασώθηκε και διαφυλάχτηκε, μπορεί και να αποτελεί το μοναδικό αχνάρι που άφησε στο πέρασμα του ο άνθρωπος εκείνος. Και είναι προς προβληματισμό, τι και πόσα αχνάρια θ αφήσουν από το επί της γης πέρασμα τους, μερικοί σύγχρονοι, αφού η ανάπτυξη της τεχνολογίας κατάργησε την αλληλογραφία.
Οι άνθρωποι των περασμένων χρόνων, είχαν την ευκαιρία και τη δυνατότητα επικοινωνίας με τους αγαπημένους τους με γραπτά κείμενα στα οποία κατέθεταν τις σκέψεις, τα όνειρα, τα σχέδια, τις ελπίδες, και όχι σπάνια τα δάκρυά τους.
Τέτοια γράμματα αποτελούν τον κύριο όγκο του αρχείου Δημήτρη Μιχαλάκη, μέρος του οποίου δημοσιεύθηκε στο βιβλίο «Εφ ω ετάχθη».

Ο συγγραφέας Γιάννης Μιχαλάκης

Σήμερα παρουσιάζουμε τα γράμματα που οι ξενιτεμένοι έστελναν στους δικούς τους που είχαν μείνει πίσω και τους περίμεναν. Γράμματα από τη Σμύρνη, το Κάιρο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Γράμματα που μας γυρίζουν κοντά έναν αιώνα πίσω. Για να αφουγκραστούμε τις αγωνίες και τις ελπίδες εκείνων που τα έγραψαν και να αναβιώσουμε τη ζωή και τα προβλήματα χρόνων περασμένων.
Στο πρώτο μέρος του βιβλίου, στα γράμματα που προέρχονται από τη Σμύρνη, κυριαρχούν των παιδιών του Νικόλα Μιχαλάκη. Του Γιάννη, του Μιχάλη και του Στέλιου, με το τραγικό τέλος, ενώ παράλληλα αντλούμε πληροφορίες για τους χωριανούς μας που πολέμησαν κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας.
Στο δεύτερο μέρος που αναφέρεται στην Αίγυπτο, παρακολουθούμε την πορεία στη ξενιτιά ενός δεκαπεντάχρονου αγοριού, την άγρια εκμετάλλευση που υπέστη, αμειβόμενο με μεταχειρισμένα εσώρουχα και την κραυγή αγωνίας του: «Είμαι δούλος!»
Στο τρίτο μέρος παρακολουθούμε την οδύσσεια των συγχωριανών μας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μέχρι τώρα, λίγα ήταν τα στοιχεία που είχαν διασωθεί και οι πληροφορίες συνήθως περιορίζονταν σε ανέκδοτα γύρω από τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν. Τα γράμματα μας πρόσφεραν ένα νέο πεδίον γνώσης γύρω από τις συλλογικές προσπάθειες των πρωτοπόρων μας, όχι μόνο για να αλληλοβοηθηθούν, αλλά και από το υστέρημά τους να συλλέξουν χρήματα για να βοηθήσουν το χωριό τους και τους ανθρώπους που άφησαν πίσω τους. Θεωρώ συγκλονιστικό το γεγονός ότι εν έτη 1909 έξι μόλις συγχωριανοί μας, μάζεψαν χρήματα για να ιδρύσουν παρθεναγωγείο στα Κουρούνια! Και μπορεί το παρθεναγωγείο να μην έγινε, χρήματα όμως αρκετά έρευσαν προς το χωριό, κυρίως για ενίσχυση του σχολείου, αλλά και την αγορά καμπάνας, την διαμόρφωση του αυλόγυρου, την αντικατάσταση των στασιδιών την δημιουργία δύο βρυσών κ.α.
Μερικά γράμματα είναι συγκλονιστικά στις περιγραφές τους. Όπως για παράδειγμα εκείνα που ο Μιχάλης Μιχαλάκης (Μιχαήλος) περιγράφει το ταξίδι του από τον Πειραιά στη Νέα Υόρκη και τις πρώτες εντυπώσεις και εκτιμήσεις του για την Αμερική, του Βασίλη Η. Μίχαλου που έζησε για ένα χρονικό διάστημα ως ανεπιθύμητος ή τον σκληρό θάνατο στη ξενιτιά, του Γιάννη Λ. Κυριακάκη.
Η τριλογία της έκδοσης του Αρχείου Δημήτρη Μιχαλάκη θα ολοκληρωθεί με την εκτύπωση του βιβλίου «Νέα Νοταριακά» που ήδη βρίσκεται στη διαδικασία εκτύπωσης.

Αθήνα 2020.
Γιάννης Μιχαλάκης.