Αρχική Απόψεις Face-tweet Πριν της Παναγιάς, της Σοφίας Καρασούλη

Πριν της Παναγιάς, της Σοφίας Καρασούλη

113

Sophia Karasouli-Milobar
Οι παλιές γιορτές …

Λίγες ημέρες πριν της Παναγίας άρχιζαν οι προετοιμασίες. Τα κρυστάλλινα ποδαράτα ποτήρια- δώρο της Αμερικάνας θείας- έβγαιναν από το ψηλό ντουλάπι, ο ασημένιος δίσκος και τα κουταλάκια της προίκας της μητέρας έπρεπε να γυαλιστούν, τα κεντητά τραπεζομάντηλα να σιδερωθούν, κι η σάλα – το απαγορευμένο δωμάτιο- άνοιγε επί τέλους!
Οι σκονισμένες εμπριμέ κλάδες πήγαιναν για πλύσιμο και φαινόταν πια το σκάλισμα του καναπέ και των πολυθρόνων σ´ όλη τους τη μεγαλοπρέπεια. Τρίβαμε τα τζάμια με ´Αζαξ και παλιές εφημερίδες, να γίνουν αόρατα, ρίχναμε νερά στα σκαλιά και στην μπροστινή βεράντα. Η μητέρα μου πήγαινε για την τελευταία πρόβα του φουστανιού στην κυρία Αργυρώ ή στην Πόπη. Πάντα έραβε φόρεμα για της Παναγίας, για τη γιορτή του πατέρα μου, με υφάσματα ξενικά που κουβαλούσανε οι ναυτικοί συγγενείς.
Ανήμερα της Παναγίας ήμαστε επί ποδός: χτυπούσαν τα τηλέφωνα να μάς εύχονται Χρόνια Πολλά, χτυπούσε το κουδούνι της εξώπορτας να μάς φέρνουν γλάστρες και τούρτες από συγγενείς και γνωστούς. Οι πιο πολλές τούρτες ήτανε του ζαχαροπλαστείου Κοντούδη, κι αργότερα του Αυγουστάκη.
Κατά τις 6 – παρά τις διαμαρτυρίες μου ότι είναι νωρίς και κάνει ζέστη- έπρεπε να ντυθούμε γιατί οι πρώτες επισκέψεις άρχιζαν νωρίς. Επί του κεράσματος εγώ, η κόρη του σπιτιού… Πρώτα, μια πορτοκαλάδα ή λικεράκι κι ένα ζαχαρωτό. Ακολουθούσε τούρτα, και για όσους έμεναν παραπάνω μια μπάλα παγωτό πραλίνα του Κρόνου.
Κατά το βραδάκι , όταν κατέφθαναν οι στενοί συγγενείς, ήταν η ώρα για το ουζάκι και τους μεζέδες. Τότε εμφανιζόταν κι ο πατέρας μου από όπου κρυβόταν όλο το απόγευμα, έβρισκα κι εγώ τα ξαδέλφια μου να παίξω λίγο ή να κουβεντιάσω και να ξεφύγω από το συνεχές τρατάρισμα. Δεχόμαστε επισκέψεις για τρεις ολόκληρες ημέρες! Μόνο μια φορά έπρεπε να λείψομε στην Αθήνα της Παναγίας κι η μητέρα μου δημοσίευσε στην εφημερίδα πως δε θα δεχτεί επισκέψεις, «για να μην έρχονται άδικα οι άνθρωποι!»