Αρχική Απόψεις Aρθρα Ο κουτρολόμυλος των Θυμιανών, του Γιώργου Νύκτα

Ο κουτρολόμυλος των Θυμιανών, του Γιώργου Νύκτα

57

Για περίπου ένα αιώνα η φτερωτή του κουτρουλόμυλου (1880-1968) με τη βοήθεια του άνεμου γυρνούσε ασταμάτητα. Οι μυλόπετρες του που ακόμα υπάρχουν όπως και τα υπόλοιπα εξαρτήματα έχουν αλέσει τόνους σιτηρών που κουβαλούσαν με τα γαϊδουράκια από τις γύρω περιοχές: Κάμπο, Φραγκοβούνι, Θυμιανά και πολλές φορές από το Χαλκειός και την Καλλιμασιά. Έκτος από το σιτάρι ο μύλος άλεθε ακόμα κριθάρι, καλαμπόκι και αρακά. Το σινιάλο ότι ο μύλος ήταν έτοιμος να αλέσει σιτάρι ήταν ένα άσπρο πανί στην αντένα του.
Ο κουτρουλόμυλος που ήταν γνωστός και σαν μύλος του ¨Σπουργίτη¨ όπως ήταν το υποκοριστικό του μυλωνά, ήταν ονομαστός για την καθαρότητα του αλευριού. Όποιος πήγαινε ν’ αλέσει αρακά, κριθάρι ή βίκο πήγαινε υποχρεωτικά και λίγο αλεύρι για ¨Ξαλεθριά¨ αναγκαίο για να καθαρίσουν οι μυλόπετρες και να δίνουν καθαρό αλεύρι στον επόμενο.

Γνώρισε δόξες μεγάλες εκείνες τις εποχές ο Κουτρουλόμυλος. Με τη βοήθεια του άνεμου ο μύλος γυρνούσε συνεχώς και οι μυλόπετρες του άλεθαν ολόκληρα εικοσιτετράωρα χωρίς διακοπή προκειμένου να προλάβουν να αλέσουν όλη την παραγωγή των σιτηρών που κουβαλούσαν τότε για άλεσμα και ήταν αρκετή για εκείνη την εποχή.
Εκείνες τις μέρες του φόρτου όλη η οικογένεια του μυλωνά βοηθούσε με κάθε τρόπο να βγει η δουλεία. Έμεναν όλοι μαζί μόνιμα στο μύλο, σε διαμορφωμένο κατοικήσιμο χώρο που υπήρχε στο κάτω μέρος του μύλου.
Όμως ο κουτρουλομυλος που άντεξε στο μεγάλο σεισμό του 1881 δεν μπόρεσε να αντισταθεί και να αντέξει στην εξέλιξη. Η φτερωτή του σταμάτησε οριστικά να γυρνά το 1968 θύμα και αυτός της νέας τεχνολογίας και της βιομηχανοποιημένης μαζικής παραγωγής. Σήμερα ο κουτρουλόμυλος που είναι ένα κομμάτι της ιστορίας της περιοχής στέκει εκεί ψηλά στα Θυμιανά αγέρωχος σαν μνημείο μιας άλλης νοσταλγικής εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί. Όλοι όσοι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν γύρω από τον κουτρουλόμυλο που έδωσε το όνομα του στην περιοχή, έχουν να θυμούνται με νοσταλγία τα ατέλειωτα παιχνίδια στον περίβολο του μύλου μαζί και με τα παιδιά του μυλωνά, το πέταγμα των Χαρταετών τις απόκριες και ακόμα εκείνους τους πετροπόλεμους μεταξύ ομάδων παιδιών όπου το έπαθλο της νίκης ήταν η κατάληψη του κουτρουλόμυλου.
Θα μπορούσε διαχρονικά ο Δήμος να τον είχε αξιοποιήσει και να τον είχε κάνει ένα ελκυστικό πόλο έλξης για τους επισκέπτες. Έτσι δηλαδή όπως έχουν αξιοποιήσει τους δικούς τους μύλους τα άλλα νησιά. Ποτέ δεν παύει να είναι εντυπωσιακή και νοσταλγική η εικόνα του παλιού μύλου που γυρίζει.

Γιώργος Νύκτας