Αρχική Απόψεις Face-tweet L’ho perduta σημαίνει “το έχασα”, από την Ελ. Παπαδοπούλου

L’ho perduta σημαίνει “το έχασα”, από την Ελ. Παπαδοπούλου

94

«L’ho perduta» σημαίνει «το έχασα».
Είναι η καβατίνα (μουσικό είδος) που συναντάμε στην πρώτη άρια της 4ης πράξης στο «Οι γάμοι του Φίγκαρο, την αριστουργηματική όπερα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
Την τραγουδά η ηρωίδα του έργου, η Μπαρμπαρίνα καθώς ψάχνει να βρει την καρφίτσα που έχει χάσει…
Και που μπορεί να αφορά και κάθε τι που μπορεί να έχουμε χάσει και να ψάχνουμε να το βρούμε, στην ταραγμένη εποχή που ζούμε με πράγματα που νομίζαμε ότι δεν μας άγγιζαν πλέον.
Στο video που ακολουθεί η Ελίνα Παπαδοπούλου παρουσιάζει σε διασκευή το ««L’ho perduta”.


“L’ho perduta”
Σχεδιασμός-εκτέλεση: Elina Papadopoulou
Βιντεοσκόπηση: Olga Tzi-mou
Πιάνο: Andreas Mertzelos
Ηχοληψία: Vasilis Kordatos

Στη συνέχεια παραθέτουμε ορισμένα στοιχεία για την όπερα του Μότσαρτ αλλά και τι είναι η καβατίνα.
Το «Le nozze di Figaro” πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βιέννη την πρώτη Μαΐου του 1786, τρία χρόνια πριν τη Γαλλική Επανάσταση, υπό τη διεύθυνση του ίδιου του Μότσαρτ.
Το κείμενο του Λορέντσο ντα Πόντε, που βασίζεται στην πεντάπρακτη κωμωδία του Μπωμαρσαί “Η τρελή ημέρα ή Ο γάμος του Φίγκαρο”, απηχεί την ταραγμένη εποχή και την ένταση στις σχέσεις των διαφορετικών κοινωνικών τάξεων:
του Κόμη και της Κόμησσας, και των υπηρετών τους Σουζάννας και Φίγκαρο.
Συγκεκριμένα, η υπόθεση των Γάμων αφορά την προσπάθεια του Φίγκαρο και της Σουζάννας να πραγματοποιήσουν τον γάμο τους παρά τα εμπόδια που θέτει ο Κόμης.
«Η αριστουργηματική μουσική του Μότσαρτ σκιαγραφεί με λιτά μέσα τον χαρακτήρα κάθε προσώπου…Πάνω απ’ όλα όμως, πρόκειται για ένα έργο του οποίου οι χαρακτήρες είναι κατεξοχήν ανθρώπινοι, με όλες τους τις όψεις, τις θετικές αλλά και τις σκοτεινές, να προβάλλονται ισότιμα στο φως», σημειώνεται στο πρόγραμμα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που ανέβασε το 2019 την συγκεκριμένη όπερα.

Από το ίδιο πρόγραμμα παραθέτουμε και την Δ΄ ΠΡΑΞΗ που ξεκινά με την cavatina “L’ho perduta”.
Το ίδιο βράδυ στον κήπο του παλατιού. Η Μπαρμπαρίνα γυρεύει απεγνωσμένα την καρφίτσα που της ζήτησε ο Κόμης να επιστρέψει στη Σουζάννα, ως επιβεβαίωση της συνάντησής τους λίγο αργότερα. Ο Φίγκαρο το μαθαίνει και αγανακτεί στην ιδέα ότι η γυναίκα του θα τον απατήσει ήδη από την πρώτη νύχτα του γάμου. Φορώντας τα ρούχα της Σουζάννας η Κόμησσα σπεύδει να συναντήσει τον Κόμη. Απρόσμενα κάνει την εμφάνισή του ο Κερουμπίνο: χαίρεται που βλέπει τη Σουζάννα, όπως νομίζει, και σπεύδει να τη φιλήσει. Μες στο σκοτάδι όμως φιλά τον Κόμη, που επιχειρώντας να τον χαστουκίσει χτυπά κατά λάθος τον Φίγκαρο. Όταν ο Κόμης πλησιάζει επικίνδυνα την υποτιθέμενη Σουζάννα, ο Φίγκαρο τους διακόπτει. Ταυτόχρονα, αναγνωρίζει τη φωνή της αγαπημένης του, που φορά τα ρούχα κόμησσας και καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Ανταποδίδει τη φάρσα προφασιζόμενος ότι φλερτάρει την υποτιθέμενη Κόμησσα. Η Σουζάννα, ως Κόμησσα, απαντά με ένα ακόμα χαστούκι. Το ζευγάρι συμφιλιώνεται και αποφασίζει να ολοκληρώσει την κωμωδία. Ο Φίγκαρο απευθύνεται τώρα στην υποτιθέμενη Σουζάννα, εξομολογούμενος τον έρωτά του για την Κόμησσα. Εκτός εαυτού ο Κόμης φωνάζει τους πάντες προκειμένου να πιστοποιήσουν πόσο αναίσχυντα τον απατά η σύζυγός του με τον θαλαμηπόλο. Παρά την επιμονή όλων αρνείται να συγχωρέσει τη γυναίκα του. Οι μάσκες πέφτουν και ο Κόμης βλέποντας την πραγματικότητα συνειδητοποιεί ότι οφείλει να ζητήσει συγγνώμη. Η τρελή αυτή ημέρα έχει αίσιο τέλος.

Καβατίνα (cavatina): μουσικός όρος που χαρακτηρίζει μουσικό μέλος μικρής διάρκειας με το οποίο στο παλαιότερο μελόδραμα (όπερα) τελείωνε συνήθως ένα ρετσιτατίβο.
Η καβατίνα ήταν μικρότερης διάρκειας από την άρια λόγω της μεγάλης απλότητάς της, που πλησιάζει περισσότερο προς το λεγόμενο «λιντ» (Lied). Χαρακτηριστικό της καβατίνας είναι η αποφυγή επανάληψης μουσικών φράσεων ή λέξεων.