Αρχική Απόψεις Aρθρα Οι… καλοθελητές, του Κ. Πουλιανού

Οι… καλοθελητές, του Κ. Πουλιανού

138

«Μας αρέσουν οι Κούρδοι αλλά δεν μας βοήθησαν στον Β’ παγκόσμιο Πόλεμο, δεν μας βοήθησαν στη Νορμανδία».
Τάδε έφη ο ιστορικά πιο επικίνδυνος πρόεδρος των Η.Π.Α , αποσιωπώντας όμως την συνεργασία του Τουρκικού κράτους με τους Χιτλερικούς. Κι αλήθεια, πώς θα μπορούσαν να βοηθήσουν οι Κούρδοι τότε αφού δεν υφίσταντο καν σαν κράτος;
Και μέσα στην αναμπουμπούλα καταφτάνει και ο Πομπέο (ΥΠΕΞ Η.Π.Α) στην χώρα μας με περίτρανα σχέδια. Οι βάσεις των Η.Π.Α ολοένα επεκτείνονται και αναβαθμίζονται και επίσημα με συγκατάθεση της κυβέρνησης. Η Ελλάδα γίνεται «κρίκος» στην στρατιωτική αλυσίδα του ΝΑΤΟ έναντι της Ρωσίας. Με τη νέα συμφωνία «νομιμοποιούνται» οι διευκολύνσεις που ήδη παρέχουμε στις ΗΠΑ προσφέροντας εδάφη, αεροδρόμια και λιμάνια ως βάσεις. Βάσεις για να γίνονται τα εγκλήματα στη Συρία. Καλοθελητές του Πομπέο και συνένοχοι στους πολέμους με θύματα αθώα παιδιά και ανθρώπους. Πολιτικά και ιστορικά η χώρα μας δεν έχει κανένα λόγο να εμπλέκεται σε όλο αυτό το κουβάρι της έντασης. Κι ας μιλάνε κάποιοι για ανταλλάγματα.
Αλήθεια, τι κέρδισε όλα αυτά τα χρόνια σαν καλό στρατιωτάκι; Τη δεκαετία του ’60, όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου στεκόταν «προσοχή» στον Τζόνσον η Ελλάδα εισέπραττε σαν «αντάλλαγμα» τις χούντες και τον Αττίλα. Έχασε την Κύπρο με την Τουρκική εισβολή και κανένας δεν ενδιαφέρθηκε. Τη δεκαετία του 1990 η Ελλάδα συμμετείχε στο Ιράκ ώστε, όπως έλεγε ο πατέρας Μητσοτάκης, μετά το τέλος του πολέμου «να καθίσει στο τραπέζι των νικητών»… Το έπαθλο εκείνου του «νενικήκαμεν» για την Ελλάδα ήταν τα Ίμια.Το 2001 η Ελλάδα συμμετείχε σε έναν ακόμη πόλεμο, αυτόν του Αφγανιστάν. Αυτό που πήρε σαν «αντάλλαγμα» ήταν το σχέδιο Ανάν κι ένα Αιγαίο να παραβιάζεται κάθε λίγο και λιγάκι από «συμμαχικά» αεροσκάφη της Τουρκίας. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα, που τα λιμάνια πια ανήκουν σε Κινέζους, οι δρόμοι και τα αεροδρόμια σε Γερμανούς, οι στρατιωτικές βάσεις στο ΝΑΤΟ και την Αμερική και ό,τι απέμεινε στα χέρια των εφοπλιστών.
Κανένας δεν μιλάει λοιπόν για τις βάσεις που καθιστούν την Ελλάδα συνένοχο σε έναν ακόμη πόλεμο. Το πράσινο φως που έδωσε η Αμερική στην Τουρκία να σκοτώσει μαζικά Κούρδους θα αποφέρει στην Ελλάδα σωρεία ακόμη προσφύγων. Γιατί, ναι μεν πολλοί Κούρδοι θα πολεμήσουν για την ελευθερία τους, αλλά κάποιοι άλλοι θα ζητήσουν καταφύγιο σε άλλη χώρα. Και αντί να τους συμπαρασταθούμε και να τους στηρίξουμε, έχοντας και ενοχές, θα ανοίξουν πάλι τα στόματα περί λαθραίων μουσουλμάνων. Με την συναίνεση της κυβέρνησής μας που κάνει τεμενάδες στον Πομπέο, ο οποίος απλά κάνει αγώνα δρόμου για να εκβιάσει ξένους ηγέτες να βοηθήσουν στον πόλεμο, θα αποτελέσουμε ξανά αποθήκη ψυχών.
Όποιος παριστάνει ότι δεν «αντιλαμβάνεται» το έγκλημα και την απανθρωπιά, όποιος επιτρέπει στον φασισμό να κερδοσκοπεί πάνω ακριβώς στο έγκλημα δεν είναι απλώς συνένοχος. Είναι βουτηγμένος στο αίμα. Επειδή τα παιδιά της Παλαιστίνης και των Κούρδων δεν είναι εικόνες στην τηλεόραση. Δεν αρκούν like σε εικόνες που καταδικάζουν τον πόλεμο.
Ο «τρόπος» είναι έξω. Έξω από το internet, έξω από το σπίτι, έξω από το status, έξω από τα δεσμά του μυαλού, έξω από τη ρουτίνα και τον εθισμό του συστήματος.

του Κωνσταντίνου Πουλιανού