Αρχική Πολιτισμός Βιβλία Παρουσίαση του βιβλίου της Χρ. Πουλίδου «ΠΕΡΑ ΔΩΘΕ», στη Βιβλιοθήκη ΚΟΡΑΗ

Παρουσίαση του βιβλίου της Χρ. Πουλίδου «ΠΕΡΑ ΔΩΘΕ», στη Βιβλιοθήκη ΚΟΡΑΗ

47

Η Δημόσια Κεντρική Ιστορική Βιβλιοθήκη Χίου «Κοραής» και οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, πραγματοποιούν εκδήλωση παρουσίασης του νέου μυθιστορήματος της Χριστίνας Πουλίδου με τίτλο «ΠΕΡΑ ΔΩΘΕ», την Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου, στις 8 μ.μ., στο αναγνωστήριο της Βιβλιοθήκης.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Στέλλα Τσιροπινά, Δρ θεατρολογίας-φιλόλογος και ο Γιώργος Κωνσταντινίδης, φιλόλογος. Η συγγραφέας Χριστίνα Πουλίδου θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού και θα υπογράψει αντίτυπα του βιβλίου της.
«Θέλω να πω πως η ατοµική και η συλλογική µας περιουσία, το σπίτι µας και ο τόπος µας, χτίστηκαν µε τον κόπο µας. Και τον κόπο µας τον πονάμε, Τζάννο µου» είπε ήρεµα ο Στέφανος Χωρέµης, κοιτάζοντας πέρα τη θάλασσα *.
*Χωρίο από το βιβλίο της Χριστίνας Πουλίδου, Πέρα Δώθε, 2019 (Εκδόσεις Μεταίχμιο)
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Το βιβλίο εστιάζει σε μία χιώτικη οικογένεια (τα ονόματα είναι επινοημένα, αλλά το ιστορικό πλαίσιο ακριβές): η οικογένεια Χωρέµη, ξεριζωμένη από τη γενέτειρά της τη Χίο, προκειμένου να γλιτώσει τις σφαγές του 1822, ξαναχτίζει µε επιμονή και πίστη στην πρόοδο τη ζωή της στη Σύρο.
Εκεί, εκτός από τους πρόσφυγες χιακής καταγωγής, συγκεντρώνονται στη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών και άλλοι πρόσφυγες και κατατρεγμένοι από διάφορες περιοχές της Μεσογείου. Οι οικονομικές δραστηριότητες της οικογένειας συνδέονται µε τη ραγδαία ανάπτυξη της Ερµούπολης και την ανάδειξή της σε εμπορικό και ακτοπλοϊκό κέντρο στα μέσα του 19ου αιώνα.
Ο καιρός κυλά και τα µέλη της οικογένειας, ο Στέφανος και η Σμαράγδα, ο Άλκης και η Ελένη, ο Ζαννής και ο Αντώνης, ο Χαρίλαος και η Ρορώ ερωτεύονται, παντρεύονται ή μένουν μονήρεις, σπουδάζουν στο εξωτερικό, παραθερίζουν όλοι μαζί στο Πισκοπιό, εξελίσσονται παράλληλα µε τον τόπο.
Μία τραγωδία ωστόσο που ρίχνει βαριά τη σκιά της στην οικογένεια Χωρέµη θα σταθεί η αφορµή για να αναδυθούν έριδες και ανταγωνισμοί, ανοίγοντας έναν ακόμα κύκλο στο αδιάκοπο πέρα δώθε των µελών της.
Το βιβλίο επιχειρεί μία πανοραμική αποτύπωση της ανόδου και της πτώσης μιας πόλης και ενός νησιού, που γίνεται χωνευτήρι διαφορετικών εθνοτικών ομάδων και, από την άποψη αυτή, δεν είναι παρά ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα για το πώς οι μυλόπετρες της ιστορίας διαμορφώνουν την πορεία των τόπων και των ανθρώπων:
«Ξερότοπος ήταν το νησί, τέσσερις χιλιάδες αριθμούσε, όταν η Χίος πριν την καταστροφή της αριθμούσε πάνω από εκατόν είκοσι χιλιάδες. Κι αν οι Χιώτες ήρθαν το ’22, το ’24 ήρθαν οι Ψαριανοί. Γέμισε τότε η παραλία καλύβες, πάνω από χίλιες απλώθηκαν στην αιµασιά. Οι άνθρωποι που κατέφυγαν εκείνα τα χρόνια στη Σύρο ταλαιπωρημένοι ήταν, φτωχοί και δυστυχισμένοι, ωστόσο ήταν έντιμοι βιοπαλαιστές και δημιουργικοί. Χωρίς πολλά λόγια, πήραν τη ζωή τους στα χέρια τους. Πρώτα βάφτισαν «Ερµούπολη» τον τόπο όπου εγκαταστάθηκαν και μετά τον έφτιαξαν πόλη!
Σε λιγότερο από δέκα χρόνια φτιάχτηκαν σπίτια, εκκλησίες, νοσοκομείο, κτίσθηκε και λειτούργησε το Γυμνάσιο Ερµουπόλεως, ιδρύθηκε το πρώτο ταχυδρομικό γραφείο της χώρας, ενώ στα δεκαπέντε χρόνια συντάχθηκε το ρυμοτομικό σχέδιο της πόλης, µε εκατόν είκοσι δρόμους και πολλές πλατείες! Γκρεμίστηκαν τότε όλες οι καλύβες της παραλίας κι η Ερμούπολη άρχισε να παίρνει τη μορφή μιας όμορφης πόλης, που απλωνόταν απ’ τη θάλασσα ως ψηλά στους δύο λόφους, την Άνω Σύρο και το ∆ήλι.».