Αρχική Απόψεις Aρθρα Τα λόγια μιας νοσοκόμας που δεν περίμενα να ακούσω, από τη Μ....

Τα λόγια μιας νοσοκόμας που δεν περίμενα να ακούσω, από τη Μ. Μαγγανάρη

161

Είμαι μια φτασμένη νοσοκομειακή κατάσκοπος. Δεν πρόκειται για κάποια κακιά συνήθεια ή κάτι τέτοιο. Είναι που βαριέμαι εύκολα, είμαι φύσει περίεργη, και τα νοσοκομεία προσφέρουν τις κατάλληλες συνθήκες για ενδιαφέρουσα κατασκοπία. Η οικογένειά μου έχει περάσει αμέτρητες ώρες στα νοσοκομεία εξαιτίας των επιπλοκών του πατέρα μου με τη σκλήρυνση κατά πλάκας, και μια νύχτα κρυφάκουσα κάτι που θεωρώ πως αξίζει να μοιραστώ.

Βρισκόμασταν στα επείγοντα ενός νοσοκομείου, ξανά για τον πατέρα μου, που το στελέχωναν εξαιρετικοί επιστήμονες. Ο πατέρας μου είχε εισαχθεί σε διάφορα επείγοντα πολλές φορές, χωρίς να λάβει ουσιαστική βοήθεια, έχοντας επισήμως κάνει να σηκώσουν τα χέρια ψηλά ακόμη και οι πιο αναγνωρισμένοι γιατροί που έχω γνωρίσει. Η συγκεκριμένη αίθουσα επειγόντων ήταν χαοτική μιας και δεχόταν πλήθος τραυματιών, καθώς και τα θύματα του ξεσπάσματος μιας ίωσης. Τυπικά χαρακτηριστικά μιας μεγάλης πόλης. Το μόνο που μπορούσαμε να ελπίζουμε ήταν να μην πάει χαμένη η ταλαιπωρία.

της Μαρία Μαγγανάρη
M.Sc in Person Centred Counseling and Psychotherapy, M.B.A., B.A.
e-mail: mmanganari@gmail.com
(αναδημοσίευση: omorfizoi.gr/)

Κατά τη διάρκεια εκείνης της αφιλόξενης αναμονής, άκουσα μια νοσοκόμα να κάνει την αναφορά της στο τέλος της βάρδιας της. Εξαιτίας της μοναδικής του κατάστασης, αμέσως βεβαιώθηκα πως επρόκειτο για τον πατέρα μου. Ανάμεσα σε ένα σωρό ιατρικών λεπτομερειών, έκανε μια παύση και πρόσθεσε: «Είναι ένας γλυκός, πολύ γλυκός άνθρωπος.»

Προς Θεού μη με αποκαλέσετε κυνική, αλλά εκείνα τα λόγια μου ακούστηκαν απολύτως αναπάντεχα. Ο πατέρας μου είναι οπωσδήποτε γλυκός, αλλά πραγματικά δεν περίμενα κανείς να δώσει σημασία εκείνο το βράδυ. Ήταν υπερβολικά αδύναμος για να μιλήσει. Εκείνη η νοσοκόμα τον είχε πρωτοσυναντήσει μόλις λίγες ώρες νωρίτερα και εκτίμησα βαθύτατα το ότι διέκρινε την προσωπικότητά του παρά την ασθένειά του. Δεν ήξερε πως κρυφάκουγα, και για αυτό τα λόγια της ήταν ακόμη πιο σημαντικά για μένα.

Το σύστημα υγείας μπορεί να φαίνεται σαν μια άψυχη μηχανή που ρυθμίζεται από αριθμούς, διαδικασίες και επιστημονικά δεδομένα. Ακόμη κι αν λάβουν τη μεγαλύτερη δυνατή φροντίδα, ο ασθενής και η οικογένειά του μπορεί να αρχίσουν να αισθάνονται σαν δεδομένα – μια διάγνωση και μια ημερομηνία γέννησης. Για αυτό τα λόγια της μέτρησαν τόσο για μένα. Εκείνη τη στιγμή ο πατέρας μου ήταν κάτι παραπάνω από μια πολύπλοκη περίπτωση ή ένα σύνολο συμπτωμάτων. Τα λόγια της του ξανάδωσαν την ανθρώπινη υπόστασή του. Τα λόγια της έκαναν το σύστημα να φαίνεται λιγότερο μηχανικό και περισσότερο ένα δίκτυο ανθρώπων που βοηθούν άλλους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.

Δεν της είπα «Ευχαριστώ», γιατί δεν ήθελα να αποκαλυφθεί πως κρυφακούω. Το λέω όμως τώρα σε όλους τους σπουδαίους επαγγελματίες υγείας όπως εκείνη, που δεν δέχονται αρκετά ευχαριστώ: Σε ευχαριστώ που έκανες τη διαφορά. Σε ευχαριστώ για την εντατική σκληρή δουλειά σου. Σε ευχαριστώ που αντιμετωπίζεις τον ασθενή ως πρόσωπο. Σε ευχαριστώ που τα λόγια σου αποδίδουν αξιοπρέπεια. Σε ευχαριστώ για την κάθε πράξη ευγένειας ξεχωριστά. Σε ευχαριστώ που νοιάζεσαι πραγματικά. Η φροντίδα σου είναι ένα πολύτιμο δώρο!

Πηγή: themighty.com

Συγγραφέας: Kristi Moore
Μετάφραση: Μαρία Μαγγανάρη