Αρχική Απόψεις Face-tweet Τα μπόλια της Ικαριάς, του Γ. Μακριδάκη

Τα μπόλια της Ικαριάς, του Γ. Μακριδάκη

121

Βανίλιες ήτανε τα κλαράκια κ τα προόριζε για να μπολιάσει άγριες τζανεριές. Με μάτι, όχι με πένα, από τον Μάη ως τα τέλη του Αυγούστου βάζει μπόλια κάθε χρόνο, που είναι πάνω οι χυμοί, κι άμα ποτίζονται τα δέντρα, ακόμα πιο καλά.
Τον ρώτησα τις τεχνικές, να δω πώς τα δουλεύει, με ήτα ή με ταυ, με ήτα είπε, ένα παραθυράκι έτσι ανοίγω στον βλαστό κ βάζω το ματάκι.
Τον έβαλα κ μου κάνε επίδειξη αφαίρεσης ματιού απ’ το κλαράκι, εκεί στο καφενείο γίνανε ολα αυτά, μέσα στη μέση της πλατείας στον Χριστό, έβγαλε από την πίσω τσέπη τον τσιφτέ, χάραξε το βλαστάρι κ αφαίρεσε το μάτι του. Κατάλαβα, κ είπα ότι έτσι από δω κ μπρος θα κάνω και εγώ, του Γιώργαλου τον τρόπο, διότι προχτές που πήγα να μπολιάσω ένα δεντρί μου έσκιζε το μπόλι, κ πήγα να του δείξω τι εννοώ, πήρα στο χέρι το κλαρί κ τον τσιφτέ, του έκανα επίδειξη του τρόπου του δικού μου, νοερή όμως διότι φοβήθηκε μην του αχρηστέψω κι άλλο μάτι ο άνθρωπος κ δεν του φτάσουνε μετά να κάνει τη δουλειά του. Μου έδωσε όμως την συμβουλή που ήθελα να πάρω, κλείσαμε κ το ραντεβού για εξάσκηση του νέου αυτού τρόπου, να πάω να τον βρω στο κτήμα του κ τον άφησα ήσυχο να πιει το καφεδάκι του κ να αυτοσυγκεντρωθεί, να πιάσουνε τα μπόλια. Σε οχτώ μέρες άμα είναι ακόμα πράσινο το μάτι, έχει πιάσει, μου είπε καθώς έφευγα.

Πολλή εξάσκηση αυτή την εποχή ο σοβιετικός χωρικός, τη μέρα με τα μπόλια, τη νύχτα στον Καριώτικο

Γιάννης Μακριδάκης
5 ώρες