Αρχική Απόψεις Aρθρα Τέλος και αρχή – μην κλείσεις στη βαλίτσα τα όνειρά σου, γράφει...

Τέλος και αρχή – μην κλείσεις στη βαλίτσα τα όνειρά σου, γράφει ο Κ. Ζαφείρης

138

Στην αρχή τα facts που λέει κι ένας φίλος μου:
από την 1η του μηνός Σεπτεμβρίου, αλλάζω εργασία.
Από διοικητικός υπάλληλος στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου πηγαίνω με μετάταξη ως ιστορικός στην Δημόσια Κεντρική Ιστορική Βιβλιοθήκη Χίου «Κοραής».
Είναι κάτι που επιδίωξα με βάση ακαδημαϊκούς τίτλους σπουδών (το δεύτερο πτυχίο μου είναι Κοινωνικής Ανθρωπολογίας & Ιστορίας από το αγαπημένο Πανεπιστήμιο Αιγαίου), χωρίς μέσα και βύσματα. Για να καλύψω μια απαραίτητη κενή θέση κι όχι για να «εκτοπίσω» κανέναν. Αυτό για τους ποικίλους Φιλισταίους.

Νέος χώρος, νέες προκλήσεις, άλλα αντικείμενα, άλλα ενδιαφέροντα. Νέος, αλλά τόσο παλιός ο χώρος της Βιβλιοθήκης. Αφού εκεί μεγαλώσαμε από τα παιδικά μας χρόνια, σταθήκαμε κοντά όπου και όταν έπρεπε για πολλά χρόνια. Κι ακόμα για τα τελευταία 20 κοντά χρόνια της ζωής του στη Βιβλιοθήκη στάθηκε πολύτιμος αρωγός «για όλες τις δουλειές» ο πατέρας μου ο Κυρ Γιάννης Ζαφείρης. Η μετακίνησή μου γίνεται με χαρά και δέος, αλλά πάνω απ’ όλα με αγάπη.

Δυο λόγια για την «παλιά» μου δουλειά, που παλιά δεν την νιώθω ακόμα φυσικά. Υπηρέτησα από διάφορες θέσεις για 25 περίπου χρόνια την τοπική αυτοδιοίκηση.
Την υπηρέτησα με εντιμότητα, βάζοντας στην υπηρεσία της γνώσεις και μεράκι. Άλλοτε αυτό ανταμείφθηκε, τις περισσότερες φορές πέρασε στα ψιλά. Ωστόσο δεν κρατώ πικρία. Κρατώ όμως δυνατές σχέσεις, ωραίες εμπειρίες, έργο που επιτελέστηκε. Καλαμπούρια κι αγαπημένους συναδέλφους παρόντες και απόντες που η σχέση μας έχει χαραχτεί, δεν αλλάζει. Τη Δευτέρα με ένα ταπεινό κέρασμα θα αποχαιρετήσω με μεγάλη συγκίνηση όλους και όλες που μοιραστήκαμε όλη αυτή τη διαδρομή.

Η αυτοδιοίκηση έχει –και το λέω με άποψη πολλών ετών πια- ένα τεράστιο δυναμικό εργαζομένων με πολλές γνώσεις και πολλή φαντασία κι ακόμα πολλές πάρα πολλές δυνατότητες να προσφέρει στην τοπική κοινωνία.
Φτάνει να μην μπαίνουν τρικλοποδιές από την ασφυκτική κρατική εξουσία, τους μικροπολιτικαντισμούς, τις περικοπές πόρων, την αποψίλωση εργαζομένων, την αβάσταχτη ρουτίνα και την υποβάθμιση της δουλειάς μας. Αισθάνομαι περήφανος για τους παλιούς μου συναδέλφους και τους ευχαριστώ για τα χρόνια που ζήσαμε μαζί.

Η Βιβλιοθήκη Κοραής, η Βιβλιοθήκη μας στη Χίο έχει πολλά προβλήματα είναι γνωστό. Πριν από όλα την έλλειψη προσωπικού. Αλλά είναι μια κληρονομιά που μας δόθηκε και οφείλουμε αδιάλειπτα να την τιμούμε και να την προβάλουμε. Υπάρχει σήμερα χάρη στην αυταπάρνηση και στην προσφορά πολλών ανθρώπων από όλες τις θέσεις. Ο πλούτος της είναι ατελείωτος. Υπάρχουν πράγματα που μπορούν ακόμα να γίνουν, θα τα δούμε στην πορεία. Γι’ αυτό το σκοπό, που είναι σκοπός ζωής όπως το βλέπει ο καθένας, θέλω να εργαστώ. Ελπίζω και εύχομαι να είμαστε καλά και να φανώ αντάξιος.

Κάτι τελευταίο:
Για τα παιδιά που πέρασαν ή δεν πέρασαν σήμερα στις εξετάσεις ένα ακόμα μήνυμα: στα 53 μου αλλάζουν η εργασιακή ρότα και ο εργασιακός μου βίος.
Θεμέλιο ένα πτυχίο που πήρα στα 40 μου χρόνια… Πάντα υπάρχει ένα τέλος που σημαίνει μια καινούργια αρχή. Όπως έγραφα σε ένα παλιό μου διήγημα ¨μην κλείσεις στη βαλίτσα τα όνειρά σου¨. Φιλιά και θα ενημερώνω 

Του Κώστα Ζαφείρη