Αρχική Απόψεις Aρθρα Θύμισες Χριστουγέννων από τη Χίο, στη Vancouver Sun, από τη Σ. Καρασούλη

Θύμισες Χριστουγέννων από τη Χίο, στη Vancouver Sun, από τη Σ. Καρασούλη

178

Αρώματα Χίου γέμισε η εφημερίδα και απόλαυσαν οι αναγνώστες της εφημερίδας “Vancouver Sun”, στο Βανκούβερ του Καναδά. και ειδικά οι ομογενείς το διάβασαν με συγκίνηση κι ευχαρίστηση.

Η Σοφία Καρασούλη με ξεχωριστό τρόπο μεταφέρει εικόνες, αρώματα, γεύσεις, συναισθήματα και τοπία της Χίου στους αναγνώστες της εφημερίδας, στο φύλλο της 21ης Δεκεμβρίου 2019, το οποίο και αναδημοσιεύουμε.
“Η φωτογραφία των γλυκών που συνόδευε το άρθρο ήταν από του Αυγουστάκη”, μας σημειώνει η αγαπητή μας Σοφία!
Χαρούμενα Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους σας!!

“Μακριά από τις πολύβουες χριστουγεννιάτικες αγορές της Ευρώπης, σε μια γωνιά του Αιγαίου, τα Χριστούγεννα ξετυλίγονται με το πάσο τους ανάμεσα σε περιβόλια κι αγριοκουμαριές, με τις καμπάνες να χτυπούν και τα παιδιά να τριγυρνούν τις γειτονιές για να πουν τα κάλαντα.
Το ελληνικό νησί της Χίου – 45 λεπτά πτήση από την Αθήνα – δεν είναι συνηθισμένος προορισμός για τις γιορτές, αλλά εμείς πηγαίνουμε συχνά εκεί γύρω στα μέσα του Δεκέμβρη να περάσομε τα Χριστούγεννα με συγγενείς και φίλους.
Το πρωί, κατεβαίνομε για σεργιάνι στη Χώρα, περνώντας από την πολυσύχναστη Απλωταριά. Κάθε λίγο βλέπομε κι από ένα ζαχαροπλαστείο με στοίβες μελομακάρονα και κουραμπιέδες, ταψιά με σιροπιαστούς μπακλαβάδες και τσουρέκια. Είναι 16 βαθμοί Κελσίου, κρύο για τα ελληνικά δεδομένα.

Εμείς, όμως, που ζούμε στον Καναδά, απολαμβάνουμε την όμορφη θαλπωρή του ήλιου στα τραπεζάκια του καφενείου του Κήπου, ρουφώντας γουλιά-γουλιά το καφεδάκι μας και χαζεύοντας τους περαστικούς.
Το βράδυ, πάμε με τ´αυτοκίνητο στον Κάμπο, με τα περιβόλια και τα όμορφα αρχοντικά, χτισμένα από τους πλούσιους Γενοβέζους που κυβερνούσαν το νησί για δυο αιώνες πριν από 450 χρόνια. Τα Χριστουγεννόσκολα, το κτήμα της οικογένειας Αργέντη – τώρα αποκλειστικό ξενοδοχείο- ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό με χιλιάδες χριστουγεννιάτικα φωτάκια ν´ ανάβουν στο περιβόλι και στους κήπους.
Την παραμονή των Χριστουγέννων τραβάμε για τη Νέα Μονή, μοναστήρι του 11ου αιώνα και χώρο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Η εκκλησία είναι στολισμένη με μερσινιές και το παλιό τούρκικο ρολόι χτυπά με βυζαντινή ώρα. Ανάβουμε ένα κερί και θαυμάζουμε τα μαρμάρινα δάπεδα και τα χρυσά ψηφιδωτά.
Σαν επιστρέφουμε στη Χώρα, συναντιόμαστε με μια παρέα στην ταβέρνα του Χότζα, την πιο παλιά ταβέρνα στη Χίο, από το 1882. Το μέρος είναι γραφικό, διακοσμημένο με παλιές φωτογραφίες, έπιπλα κι ενθύμια περασμένων εποχών. Πίνουμε χύμα κρασί και τσιμπολογούμε νόστιμους, σπιτικούς μεζέδες.
Η μέρα των Χριστουγέννων ξεκινά πολύ νωρίς, με τις καμπάνες να ηχούν ένα γύρω καλώντας τους πιστούς στην εκκλησιά.
Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι στρώνεται το απόγευμα, χωρίς γαλοπούλα, αλλά με παραδοσιακό χοιρινό και παστίτσιο. Κάθε λίγο και λιγάκι το φαγοπότι διακόπτεται από τα παιδάκια που γυρίζουν από πόρτα σε πόρτα και λένε τα κάλαντα για λίγο χαρτζιλίκι και γλυκά. Η μητέρα μου όλο σηκώνεται από το τραπέζι ν´ανοίξει την πόρτα, αλλά δεν φαίνεται να την νοιάζει καθόλου.
Το σπίτι είναι στολισμένο με κλαδιά πρίνου και αγριοκουμαριάς. «Τα χριστουγεννιάτικα δεντράκια της φύσης! Τα καλύτερα!» λέει ο πατέρας μου και δεν έχει άδικο. Παλιά, οι νησιώτες στόλιζαν καραβάκια που έφτειαχναν τα παιδιά του σπιτιού, αλλά αυτό το έθιμο αντικαταστάθηκε από το δυτικόφερτο χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τώρα έχει αρχίσει κι αναβιώνει και τώρα στη Χώρα γίνεται και διαγωνισμός με πρωτοχρονιάτικα καραβάκια την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Αργότερα, τα «πληρώματα» τριγυρίζουν τις γειτονιές με τα καραβάκια και λένε και πάλι τα κάλαντα και παινέματα. «Μείνετε για την Πρωτοχρονιά!» λέει η εξαδέλφη μου. «Του χρόνου, σίγουρα!».

Far from the busy Christmas markets of Europe in a corner of the Aegean Sea, Christmas unfolds at its own pace among orange groves and wild arbutus, with church bells ringing and carollers roaming the neighbourhoods. Chios island- a 35 minutes flight from Athens- is not your usual holiday destination, but we are here to spend Christmas with family and friends.

One of our favourite things to do this time of year is to stroll downtown, through the busy Main Street or the quiet, narrow streets of the Fortress area. At every turn, there is a patisserie with piles of mouthwatering honey cookies, syrupy baklava and kourabiethes,the Greek version of shortbread, the traditional sweets of the holiday season. We stop at the cafe of the Public Gardens for a cup of Greek coffee or hot cocoa.
It is 16 degrees Celsius, cold by Greek standards, but to us Canadians it feels very mild for this time of year.
A fifteen-minute drive takes us to Kambos, the area of the citrus groves and the beautiful mansions built by the wealthy Genoese, who ruled the island for a couple of centuries more than 400 hundred years ago. During the holiday season, one of the best estates, the Argenti family estate -now an exclusive hotel, opens its door to the public, its beautiful citrus grove and gardens lit by thousands of Christmas lights.
We visit Nea Moni, an 11th-century monastery and a UNESCO heritage site. We enter the church to light a candle and join the priest in an impromptu tour, while the saints look down at us from the gold mosaics of the ceiling and the old Turkish clock keeps the old Byzantine time.
In the evening we meet a couple of friends at Hotzas, the oldest taverna of the town in operation since 1882. The place is quaint and decorated with old photographs, furniture, and memorabilia from a bygone era. We toast in house wine and savour the mouthwatering homemade mezethes.
Christmas Day starts very early for the locals, with the church bells ringing all around summoning the faithful to the Christmas Mass, which starts at the crack of dawn. Christmas dinner is served in the late afternoon, without turkey, but with the traditional pork roast and pastitsio, a Greek version of lasagna. The meal is interrupted every few minutes by carollers, young children who go from door to door singing seasonal folk songs and wishing all a merry Christmas in exchange for some cash and homemade cookies. My mother keeps getting up to open the door, but she doesn’t seem to mind at all.
The house is decorated with branches of holy and wild arbutus. “Nature’s Christmas trees! The best!” says my father and he is right. Traditionally, the islanders decorated boats made by the children of the house, but this tradition was replaced by the western Christmas tree. In recent years, this custom has been revived and there is a even a competition on New Year’s Eve downtown. Afterwards, the carollers and their boats go around the neighbourhoods singing for more treats. “Stay for New Years!” says my mother. Next year, for sure!!