Αρχική Απόψεις Aρθρα Μια μικρή μουσική ιστορία- μάθημα τραγουδοποιίας με τον Π. Θαλασσινό

Μια μικρή μουσική ιστορία- μάθημα τραγουδοποιίας με τον Π. Θαλασσινό

58

Εβδομήντα άνθρωποι από παιδική έως ώριμη ηλικία συμμετείχαν στο σεμινάριο τραγουδοποιίας που πραγματοποίησε το Ωδείο Αιγέας αργά το απόγευμα της Τυρινής Κυριακής. Δύσκολο βράδυ για σεμινάρια, αλλά όταν σου δίνεται η ευκαιρία να ακούσεις τον σημαντικότερο ίσως τραγουδοποιό της γενιάς του –αναφέρομαι φυσικά στον Παντελή Θαλασσινό –να σου μιλάει για το πώς γίνεται ένα τραγούδι, δύσκολο και να την αρνηθείς.

Ερωτευμένη με τη στιχουργία δέχτηκα χωρίς δεύτερη σκέψη την πρόταση του Γιώργου Μισετζή να συμμετέχω στην εκδήλωση. Του το οφείλω άλλωστε, για τα είκοσι χρόνια αξεπέραστης, ελπίζω όχι και ανεπανάληπτης, συνεργασίας μας, χάρη στον αγαπημένο φίλο και σημαντικό θεατράνθρωπο Γιώργο Γαλάντη.

της Ευγενίας Ασλανίδη
δημοσιογράφος, στιχουργός,
ερασιτέχνης ηθοποιός-σκηνοθέτης

Ήταν η πρώτη μου εμφάνιση ως «ειδική» στο στίχο και ομολογώ πως το τρακ κτυπούσε κόκκινο. «Να του πεις ότι θα ακουμπήσω επάνω του» διεμήνυσα στο Θαλασσινό μέσω του Μισετζή και η απάντηση που έλαβα ήταν «θα πέσουμε κι οι δύο».
Πέσαμε σε ταλέντα διψασμένα να μάθουν περισσότερα. Να ρουφήξουν, κάθε λέξη, κάθε νότα, κάθε ρυθμό, να δείξουν και δική τους δουλειά. Ένα τρίωρο περίπου διήρκεσε το σεμινάριο, που δεν το λες και σεμινάριο. Γίναμε όλοι μια μεγάλη παρέα που γράψαμε μια μικρή μουσική ιστορία. Κι όταν λέω γράψαμε, κυριολεκτώ κιόλας, καθώς φτιάξαμε και τραγούδι επιτόπου.
Καθώς τέλειωνε εκείνο το υπέροχο βράδυ θυμήθηκα τα χρόνια που άρχισα να γράφω στίχους, τσαλαβουτώντας μόνη μου στα άγνωστα νερά της στιχουργίας. Θα θυσίαζα όχι το βράδυ της Τυρινής αλλά και την ημέρα του Πάσχα, να έχω έναν Θαλασσινό απέναντι μου να δείχνει τα φώτα πορείας.
Έτσι, εμμέσως πήρα την απάντηση γιατί ήταν τόσο επιτυχημένη η εκδήλωση. Ταυτόχρονα ένιωσα και την ανάγκη να πω δυο λόγια γι αυτό το χώρο, που είναι ένα κόσμημα. Το Ωδείο Αιγέας εδώ και μερικούς μήνες στεγάζεται σε ένα οίκημα στην καρδιά της πόλης μας, που αναπαλαίωσαν με μεράκι και σεβασμό στην αρχιτεκτονική του, ο Γιώργος Μισετζής και η Μαρία Καλαγκιά.

Η χωρητικότητα του –διαθέτει αίθουσα ογδόντα θέσεων περίπου –του επιτρέπει να οργανώνει σεμινάρια, διαλέξεις, μουσικά αφιερώματα (γιατί όχι και μουσικολογοτεχνικές βραδιές;) και οτιδήποτε άλλο που ενδιαφέρει όχι μόνο τους σπουδαστές του, αλλά και όλους εμάς που έχουμε καλλιτεχνικές ανησυχίες.