Για την υλοποίηση της αποστολής η Boeing σχεδιάζει την κατασκευή ενός σκάφους σε μέγεθος λεωφορείου, βάρους 36 τόνων και κόστους 3 – 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Εξαιτίας του βάρους του, το σκάφος που θα μεταφέρει τρεις διερευνητικές συσκευές, θα εκτοξευτεί σε δύο τμήματα που θα συνδεθούν σε τροχιά.
Η αποστολή αναμένεται να διαρκέσει μια ολόκληρη γενιά. Αν η πρόταση εγκριθεί από τη NASA και το αμερικανικό Κογκρέσο, το μητρικό σκάφος θα αναχωρήσει το 2016 και θα ολοκληρώσει την αποστολή το 2033. Εφοδιασμένο με πυρηνικό αντιδραστήρα και κινητήρα ιόντων, ώστε να μπορέσει να διασχίσει το Ηλιακό Σύστημα, θα περνούσε από το Δία το 2020 για παρατηρήσεις αλλά και για να κερδίσει ταχύτητα και τελικά θα έφτανε στο σύστημα του Πλούτωνα το 2029 για να ξεκινήσει την κύρια αποστολή. Όμως, θα απαιτηθούν επιπλέον 10 χρόνια για την προετοιμασία και τον λεπτομερή μηχανικό σχεδιασμό που απαιτούνται.
Μέχρι σήμερα μόνο ένα σκάφος, το Voyager 2, έχει περάσει κοντά από τον γαλάζιο Πoσειδώνα, τον όγδοο πλανήτη του Ηλιακού συστήματος που βρίσκεται μετά τον Ουρανό και πριν από τον Πλούτωνα, σε απόσταση 4,5 δισ. χιλιομέτρων από τον Ήλιο. Ο παγωμένος πλανήτης, που ανακαλύφθηκε το 1846, είναι ένας γίγαντας από αέριο και διαθέτει δακτυλίους, πιο αδύναμους από αυτούς του Κρόνου.
Η παχιά του ατμόσφαιρα είναι μονίμως ταραγμένη από ανέμους που πνέουν με ταχύτητα 300 μέτρων ανά δευτερόλεπτο. Ο μεγαλύτερος από τους οκτώ γνωστούς δορυφόρους, ο Τρίτωνας, μήκους 2.700 χιλιομέτρων, είναι πιθανότατα ένα ξένο σώμα προερχόμενο από τη ζώνη του Κούιπερ που παγιδεύτηκε σε τροχιά. Είναι γεωλογικά ενεργός με έντονες αντιθέσεις στην επιφάνεια και, όπως κατέγραψε το Voyager 2, διαθέτει θερμοπίδακες αζώτου.
