Έκθεση Ζωγραφικής της Σάντρας Χρηστου
στο νέο χώρο
Αίθουσα Τεχνών Καλλιόπη στη Χίο
21/3/06 – 22/4/06
ΠΟΥ: Aίθουσα Τεχνών ΚΑΛΛΙΟΠΗ, Γεωργιου Μουτάφη 4, Απλωταριά, Χίος
ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Tρίτη 21 Μαρτιου 2006
ΩΡΑ: 7:30μ.μ.
Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων θα συμμετέχει μουσικά ο Μανώλης Επιτροπάκης, τσέλο
21η Μαρτιου: επίσημη άφιξη της Ανοιξης, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και η Αιθουσα Τεχνων Καλλιόπη κάνει την πρώτη της εμφάνιση στον πολιτιστικό χώρο της Χίου φιλοξενώντας έκθεση ζωγραφικής της χιακής καταγωγής τοπιογράφου και προσωπογράφου Σάντρας Χρήστου.
Την έκθεση αποτελούν, ως επί το πλείστον, τοπία της υπαίθρου και της θάλασσας της Χίου που εκτιθενται για πρώτη φορά στο Χιακό κοινό.
Η Σάντρα Χρήστου, κόρη του συνθέτη Γιάννη Χρήστου και της Θηρεσίας Χωρέμη, γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Δ. Μυταρά, Γ.
Μαυροίδη, Γ. Μόρραλη, Η. Δεκουλάκο και Ν. Κεσσανλή. Έχει παρουσιάσει πέντε ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε εννέα ομαδικές, στην Ελλάδα, το Βέλγιο και τη Γερμανία. Η
προηγούμενη ατομική της έκθεση στη Χίο πραγματοποιήθηκε στη Δημοτική Πινακοθήκη το 2000.
Η ιστορικός τέχνης Βασιλική – Αθηνά Βαγενού γράφει: ™ ύπαιθρος και θάλασσα, μια πρώτη ύλη που την «εξυπηρετεί», λόγω της εγγενούς, αυτούσιας ομορφιάς της, στην απεικόνιση
με μέτρο το ρεαλισμό. Η απουσία κάθε προσπάθειας δημιουργίας μιας ψευδαίσθησης ή ωραιοποίησης, η έλλειψη κάθε είδους υπόνοιας ή πρόσθεσης συναισθηματικής εμπλοκής του
θεατή, αφήνουν την κάθε σύνθεσή της απερίσπαστη να «σωματοποιήσει» την ουσία της: όλα παρουσιάζονται όχι όπως θα έπρεπε να είναι αλλά όπως είναι.
Η ζωγράφος βρίσκει συμμάχους στη δύναμη της ύπαρξης και μόνο των συγκεκριμένων τοπίων και της οικειότητας των σκηνών μιας καλοκαιρινής καθημερινότητας, που ευνοούν
την ελεύθερη ματιά και ζωντανή παρατήρησή της. Από την περιγραφή μιας πραγματικότητας που φιλτράρεται από το φως, το χρώμα και τον αέρα δημιουργείται ένας ενιαίος
κόσμος, γνώριμος, ελληνικός, που όμως έχει την τύχη να μεταμορφώνεται στα χέρια της Σάντρας Χρήστου από τοπικός σε οικουμενικός και από στιγμιαίος σε διαχρονικός.
Η εσωτερική πλοκή του χρώματος με το φως και του αέρα με το χώρο έχει δουλευτεί πολύ πιο πολύπλοκα και επίπονα απ£ ό,τι ίσως μαρτυρά η αίσθηση της γαλήνης, της
ευχαρίστησης και της αρμονίας που εκπέμπουν οι συνθέσεις της. Μια άφαντη αλλά πανταχού παρούσα πηγή φωτός που «ζεσταίνει» χωρίς να καίει και να παραμορφώνει και ο
χειρισμός του χρώματος με τρόπο που στηρίζει και αναδεικνύει τη μορφή, φανερώνουν τον πλήρη τεχνικό και συναισθηματικό έλεγχο της ζωγράφου πάνω στα έργα της. Σταθερή και
σίγουρη είναι η «τηλεγραφική» πινελιά που ζωντανεύει τον καταρράκτη, οι καθαροί τόνοι του κάμπου και η διάπλαση του χρώματος που εμβαθύνει στο χαρακτηρισμό του μικρού
κοριτσιού. Σταθερός και αναζωογονητικός ο αέρας που «τρέχει» και διαπερνά τις πανοραμικές εικόνες της εξοχής ή αναστατώνει ελαφρά τις θάλασσες. Ο χώρος «αναπνέει» και ο
θεατής δεν ασφυκτιά, ακόμα και όταν οι λουόμενοι συνωστίζονται κοντά του σε πρώτο πλάνο, απορροφημένοι στη μεταξύ τους σχέση. ΄Αλλοτε πάλι οι τελευταίοι προτιμούν να
κρατούν κάποιες αποστάσεις απ£ τα περίεργα μάτια μας και να «βυθίζονται» στο ίδιο το τοπίο. Ένα μικρό κορίτσι ποζάρει με τόλμη μπροστά μας κατά μέτωπον, ενώ όπου η
ανθρώπινη παρουσία απουσιάζει πλήρως, το φυσικό τοπίο αφήνεται μόνο του να αυτοσυστηθεί.
Η Σάντρα Χρήστου αντιμετωπίζει το σταθερό-υλικό με μια φευγαλέα ματιά και διαχειρίζεται το επαναλαμβανόμενο με αυθορμητισμό. Όμως σ£ αυτό το μονοπάτι προσέγγισης του
αντι-κειμένου, δε μπαίνει στον πειρασμό να ζωγραφίσει για να «εκπλήξει», θυσιάζοντας τα κλασσικά στοιχεία της τέχνης της: το χρώμα, τη μορφή, το φως, τη σύνθεση. Με την
πιλογή της αυτή δίνει την ευκαιρία να δούμε καθ£ εαυτό ζωγραφική, έτσι όπως αυτή έχει διαμορφωθεί και ωριμάσει ως έννοια και τεχνική στο πνεύμα και στα χέρια των
ζωγράφων διαμέσου των αιώνων.
Τα έργα που παρουσιάζονται εδώ τα είδα για πρώτη φορά σε μία και μόνο στιγμή. Νομίζω ότι η ουσία τους έγκειται σ£ αυτή την πρώτη ματιά. Ας κρατήσει ο καθένας τη δική
του πρώτη εντύπωση απ£ τα έργα της Σάντρας Χρήστου ως την έσχατη αλήθεια που μπορεί να κουβαλούν μέσα τους?.
Το ευοίωνο και αισιόδοξο, ημερολογιακά, σημείο εκκινησης, – το «άνοιγμα» και η αναζωογόνηση της φύσης, η ρευστότητα και το απεριόριστο της ποίησης – , σε συνδιασμό με μια έκθεση μεστής
δουλειάς που η καταξιωμένη ζωγράφος εμπιστεύτηκε σε ένα νέο κι αδοκίμαστο χώρο, ενισχύουν την διάθεση και το όραμα της Αιθουσας Τεχνων Καλλιόπη: να συμβάλει στην ανάδειξη της
πολυμορφίας των πολιτιστικών δρώμενων του καιρού μας και στη δημιουργικη αναζητηση, εκφραση και συνεργασια. Mε δραστηριότητες που θα πραγματοποιούνται εντός και εκτός χώρου,
ευελπιστούμε να συνδράμουμε στην προώθηση του τοπου ως κεντρο ζωντανου πολιτισμου.
Τα επίσημα εγκαίνια του χώρου θα πραγματοποιηθούν τον Ιούνιο.
Yπεύθυνη,
Καλλιόπη Λιαδή
στο νέο χώρο
Αίθουσα Τεχνών Καλλιόπη στη Χίο
21/3/06 – 22/4/06
ΠΟΥ: Aίθουσα Τεχνών ΚΑΛΛΙΟΠΗ, Γεωργιου Μουτάφη 4, Απλωταριά, Χίος
ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Tρίτη 21 Μαρτιου 2006
ΩΡΑ: 7:30μ.μ.
Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων θα συμμετέχει μουσικά ο Μανώλης Επιτροπάκης, τσέλο
21η Μαρτιου: επίσημη άφιξη της Ανοιξης, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και η Αιθουσα Τεχνων Καλλιόπη κάνει την πρώτη της εμφάνιση στον πολιτιστικό χώρο της Χίου φιλοξενώντας έκθεση ζωγραφικής της χιακής καταγωγής τοπιογράφου και προσωπογράφου Σάντρας Χρήστου.
Την έκθεση αποτελούν, ως επί το πλείστον, τοπία της υπαίθρου και της θάλασσας της Χίου που εκτιθενται για πρώτη φορά στο Χιακό κοινό.
Η Σάντρα Χρήστου, κόρη του συνθέτη Γιάννη Χρήστου και της Θηρεσίας Χωρέμη, γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με δασκάλους τους Δ. Μυταρά, Γ.
Μαυροίδη, Γ. Μόρραλη, Η. Δεκουλάκο και Ν. Κεσσανλή. Έχει παρουσιάσει πέντε ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε εννέα ομαδικές, στην Ελλάδα, το Βέλγιο και τη Γερμανία. Η
προηγούμενη ατομική της έκθεση στη Χίο πραγματοποιήθηκε στη Δημοτική Πινακοθήκη το 2000.
Η ιστορικός τέχνης Βασιλική – Αθηνά Βαγενού γράφει: ™ ύπαιθρος και θάλασσα, μια πρώτη ύλη που την «εξυπηρετεί», λόγω της εγγενούς, αυτούσιας ομορφιάς της, στην απεικόνιση
με μέτρο το ρεαλισμό. Η απουσία κάθε προσπάθειας δημιουργίας μιας ψευδαίσθησης ή ωραιοποίησης, η έλλειψη κάθε είδους υπόνοιας ή πρόσθεσης συναισθηματικής εμπλοκής του
θεατή, αφήνουν την κάθε σύνθεσή της απερίσπαστη να «σωματοποιήσει» την ουσία της: όλα παρουσιάζονται όχι όπως θα έπρεπε να είναι αλλά όπως είναι.
Η ζωγράφος βρίσκει συμμάχους στη δύναμη της ύπαρξης και μόνο των συγκεκριμένων τοπίων και της οικειότητας των σκηνών μιας καλοκαιρινής καθημερινότητας, που ευνοούν
την ελεύθερη ματιά και ζωντανή παρατήρησή της. Από την περιγραφή μιας πραγματικότητας που φιλτράρεται από το φως, το χρώμα και τον αέρα δημιουργείται ένας ενιαίος
κόσμος, γνώριμος, ελληνικός, που όμως έχει την τύχη να μεταμορφώνεται στα χέρια της Σάντρας Χρήστου από τοπικός σε οικουμενικός και από στιγμιαίος σε διαχρονικός.
Η εσωτερική πλοκή του χρώματος με το φως και του αέρα με το χώρο έχει δουλευτεί πολύ πιο πολύπλοκα και επίπονα απ£ ό,τι ίσως μαρτυρά η αίσθηση της γαλήνης, της
ευχαρίστησης και της αρμονίας που εκπέμπουν οι συνθέσεις της. Μια άφαντη αλλά πανταχού παρούσα πηγή φωτός που «ζεσταίνει» χωρίς να καίει και να παραμορφώνει και ο
χειρισμός του χρώματος με τρόπο που στηρίζει και αναδεικνύει τη μορφή, φανερώνουν τον πλήρη τεχνικό και συναισθηματικό έλεγχο της ζωγράφου πάνω στα έργα της. Σταθερή και
σίγουρη είναι η «τηλεγραφική» πινελιά που ζωντανεύει τον καταρράκτη, οι καθαροί τόνοι του κάμπου και η διάπλαση του χρώματος που εμβαθύνει στο χαρακτηρισμό του μικρού
κοριτσιού. Σταθερός και αναζωογονητικός ο αέρας που «τρέχει» και διαπερνά τις πανοραμικές εικόνες της εξοχής ή αναστατώνει ελαφρά τις θάλασσες. Ο χώρος «αναπνέει» και ο
θεατής δεν ασφυκτιά, ακόμα και όταν οι λουόμενοι συνωστίζονται κοντά του σε πρώτο πλάνο, απορροφημένοι στη μεταξύ τους σχέση. ΄Αλλοτε πάλι οι τελευταίοι προτιμούν να
κρατούν κάποιες αποστάσεις απ£ τα περίεργα μάτια μας και να «βυθίζονται» στο ίδιο το τοπίο. Ένα μικρό κορίτσι ποζάρει με τόλμη μπροστά μας κατά μέτωπον, ενώ όπου η
ανθρώπινη παρουσία απουσιάζει πλήρως, το φυσικό τοπίο αφήνεται μόνο του να αυτοσυστηθεί.
Η Σάντρα Χρήστου αντιμετωπίζει το σταθερό-υλικό με μια φευγαλέα ματιά και διαχειρίζεται το επαναλαμβανόμενο με αυθορμητισμό. Όμως σ£ αυτό το μονοπάτι προσέγγισης του
αντι-κειμένου, δε μπαίνει στον πειρασμό να ζωγραφίσει για να «εκπλήξει», θυσιάζοντας τα κλασσικά στοιχεία της τέχνης της: το χρώμα, τη μορφή, το φως, τη σύνθεση. Με την
πιλογή της αυτή δίνει την ευκαιρία να δούμε καθ£ εαυτό ζωγραφική, έτσι όπως αυτή έχει διαμορφωθεί και ωριμάσει ως έννοια και τεχνική στο πνεύμα και στα χέρια των
ζωγράφων διαμέσου των αιώνων.
Τα έργα που παρουσιάζονται εδώ τα είδα για πρώτη φορά σε μία και μόνο στιγμή. Νομίζω ότι η ουσία τους έγκειται σ£ αυτή την πρώτη ματιά. Ας κρατήσει ο καθένας τη δική
του πρώτη εντύπωση απ£ τα έργα της Σάντρας Χρήστου ως την έσχατη αλήθεια που μπορεί να κουβαλούν μέσα τους?.
Το ευοίωνο και αισιόδοξο, ημερολογιακά, σημείο εκκινησης, – το «άνοιγμα» και η αναζωογόνηση της φύσης, η ρευστότητα και το απεριόριστο της ποίησης – , σε συνδιασμό με μια έκθεση μεστής
δουλειάς που η καταξιωμένη ζωγράφος εμπιστεύτηκε σε ένα νέο κι αδοκίμαστο χώρο, ενισχύουν την διάθεση και το όραμα της Αιθουσας Τεχνων Καλλιόπη: να συμβάλει στην ανάδειξη της
πολυμορφίας των πολιτιστικών δρώμενων του καιρού μας και στη δημιουργικη αναζητηση, εκφραση και συνεργασια. Mε δραστηριότητες που θα πραγματοποιούνται εντός και εκτός χώρου,
ευελπιστούμε να συνδράμουμε στην προώθηση του τοπου ως κεντρο ζωντανου πολιτισμου.
Τα επίσημα εγκαίνια του χώρου θα πραγματοποιηθούν τον Ιούνιο.
Yπεύθυνη,
Καλλιόπη Λιαδή
Διαφήμιση
