Στον αέρα κινδυνεύει να τιναχτεί η ψυχιατρική μεταρρύθμιση στη χώρα μας εξ αιτίας της ελιπούς χρηματοδότησης.
Σήμα κινδύνου για την επόμενη μέρα και την τύχη της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας έστειλαν σε Συνέντευξη Τύπου, με την ευκαιρία του 19ου Πανελληνίου Συνεδρίου, ο πρόεδρος και καθηγητής κ Γιώργος Χριστοδούλου το μέλος του Δ.Σ. κ. Δημήτρης Αναγνωστόπουλος και μέλη του Δ.Σ της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας .
Σύμφωνα με όσα ανέφεραν στην Συνέντευξη Τύπου οι επιστήμονες η δαπάνη του Yπουργείου Υγείας για την ψυχική υγεία το 2006 δεν είναι ικανοποιητική . Συγκεκριμένα το ποσό που έχει εγγραφεί στον προϋπολογισμό ανέρχεται σε 27 εκατομμύρια ευρώ ενώ οι ανάγκες για την λειτουργία των νέων δομών ξεπερνούν τα 50 εκατομμύρια ευρώ.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ελλιπή χρηματοδότηση των νέων δομών στην κοινότητα και τον κίνδυνο να υποβαθμισθεί η λειτουργία τους.
Ο ρυθμός αποϊδρυματισμού στη χώρα μας θεωρείται ικανοποιητικός μια που ο πληθυσμός των ενδονοσοκομειακών ασθενών έχει μειωθεί κατά 73% (απο το 1984 μέχρι σήμερα)> Εχουν ήδη κλείσει τρία απο τα οκτώ ψυχιατρικά Νοσοκομεία της χώρας (Πέτρα Ολύμπου, Χανιά, Κέρκυρα ) επίκειται το κλείσιμο του Ψυχιατρείου Τριπόλεως και υπάρχει προοπτική μέχρι το 2012 να κλείσουν τρία ακόμη ψυχιατρικά Νοσοκομεία. Ωστόσο, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να κλείσουν τα Νοσοκομεία αλλά να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των ασθενών. Αν αυτό δεν επιτυγχάνεται με τις νέες δομές η μεταρρύθμιση δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένη.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ
Η προώθηση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, όπως ανέφεραν οι επιστήμονες, αποτελεί μέγιστη αναγκαιότητα και απαιτεί την ανάλογη οικονομική στήριξη από την Πολιτεία και συνεργασία με τους επιστημονικούς φορείς της χώρας.
Ταυτόχρονα, όπως τονίστηκε, η αποσυλοποίηση των χρόνιων ασθενών πρέπει να αποτελεί μέρος μιας συνολικής μεταρρυθμιστικής προσπάθειας με τη παράλληλη ανάπτυξη ενός δικτύου ψυχιατρικών φροντίδων.
Παρά τις προόδους που έχουν γίνει, το δίκτυο των εξωνοσοκομειακών μονάδων ( Κέντρα υγείας με ψυχιατρική κάλυψη, Κέντρα Ψυχικής Υγείας, Εξωτερικά ιατρεία, ανάδοχες οικογένειες, Κινητές Μονάδες κλπ) που αναλαμβάνουν την ψυχιατρική φροντίδα του πληθυσμού δεν έχει επαρκώς αναπτυχθεί. Δεν έχει επίσης αναπτυχθεί επαρκώς και ο τομέας της πρωτοβάθμιας πρόληψης που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ηθμός στην ανάπτυξη ψυχικών διαταραχών.
Κύρια συνέπεια αυτού είναι η υψηλή ζήτηση νοσοκομειακών κλινών.
Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα που αφορά την ενδονοσοκομειακή ψυχιατρική φροντίδα είναι η σημαντική έλλειψη προσωπικού, αλλά και η ακατάλληλη κτιριακή υποδομή.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Σε ότι αφορά το μέλλον των ψυχιατρείων τα στοιχεία από τα τρία μεγαλύτερα ψυχιατρεία της χώρας δεν επιτρέπουν αισιόδοξες προοπτικές. Οι εισαγωγές σε μηνιαία βάση ανέρχονται περίπου στις 500, ενώ στα ψυχιατρικά τμήματα των γενικών νοσοκομείων στην Αθήνα υπάρχει διαρκής υπερπληρότητα. Έτσι, από τα υπάρχοντα στοιχεία, δεν φαίνεται εφικτό το κλείσιμο των ειδικών ψυχιατρικών νοσοκομείων στην Αθήνα , κάτι που προβλέπεται από την ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Ταυτόχρονα στην περιφέρεια το άμεσο κλείσιμο των ψυχιατρικών νοσοκομείων αφήνει σημαντικά κενά. Για την αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής η Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία μεταξύ των άλλων, προτείνει:
> Την λειτουργία κι άλλων ψυχιατρικών κλινικών στα γενικά νοσοκομεία.
> Τον ανασχηματισμό των ψυχιατρικών νοσοκομείων με τμήματα βραχείας νοσηλείας( μέχρι δυο μήνες) και τμήματα μέση νοσηλείας ( 2 -6 μήνες) . Νοσηλείες μακρότερης διάρκειας θα πρέπει να εκλείψουν.
> Την εναρμόνιση των εφημεριών των ψυχιατρικών τμημάτων των γενικών Νοσοκομείων, τόσο με τις εφημερίες των άλλων ιατρικών τμημάτων των νοσοκομείων στα οποία ανήκουν όσο και με τις εφημερίες των ψυχιατρικών νοσοκομείων.
> Την εναρμόνιση των κατευθύνσεων της λειτουργίας των δημόσιων και ιδιωτικών φορέων. Αν οι δημόσιοι φορείς τείνουν στη μείωση της ενδονοσοκομειακής νοσηλείας και οι ιδιωτικοί φορείς αυξάνουν τις κλίνες τους θα πρέπει να επανεξεταστεί ο στόχος της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.
> Τη στελέχωση των υπηρεσιών και την εκπαίδευση των λειτουργών της ψυχικής υγείας που αποτελούν και την βασική επένδυση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.
«Η ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης έχει ως προϋπόθεση την ευαισθητοποίηση και την αλλαγή συμπεριφοράς του πληθυσμού απέναντι στην ψυχική νόσο. Δυστυχώς, η ψυχική ασθένεια εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με προκαταλήψεις κατέληξε ο κ Χριστοδούλου.
