Ωδή του «Φωτός των Σπορ» στον Φώτη Κεραμιδά
Ο Διευθυντής του 3ου Δημοτικού Σχολείου, κ. Φ. Κεραμιδάς, δεν είναι γνωστός μόνο για τη δράση και τον ποιητικό του λόγο, αλλά και για τα αγιάτρευτα ρομαντικά του ερυθρόλευκα αισθήματα, που τα εκφράζει με όποιο τρόπο του δίνεται ευκαιρία. Αρθρογραφεί συχνά στην εφημερίδα «Φως των Σπορ». Όμως, αυτή τη φορά, με αφορμή τον τρόπο που χειρίστηκε ο Φ. Κωνσταντουδάκης την υπόθεση της μεταγραφής του Άντζα, έστειλε την παρακάτω επιστολή, το γλαφυρό ποιητικό ύφος της οποίας έγινε αφορμή να λάβει μια απάντηση με ιδιαίτερη συγκίνηση με εντολή μάλιστα του ίδιου του ιδιοκτήτη της εφημερίδας, κ. Θεοδ. Νικολαΐδη.
Απολαύστε την επιστολή και θα κατανοήσετε την απάντηση:
Χίος 25/2/06
Φίλτατε Φαίδωνα,
Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο, εσένα που αγαπώ τόσο πολύ (με την καλή έννοια του όρου), σε χαιρετώ.
Στο σημερινό σποτς («Π. Άντζας») (όπως και σε κάθε σποτς ή «ΑΩ») έδειξες το ψυχικό σου μεγαλείο, την πνευματική οξύνοια και την καθαρότητα του προσώπου σου (βλέπε φωτογραφία) ότι έχεις φυτρωμένο και όχι κολλημένο μουστάκι και προγούλι που δείχνει «τον τίμιο» άνθρωπο και ότι η φωτογραφία σου είναι «καθρέπτης της ψυχής σου».
Είσαι μια όαση σε μια ρεαλιστική δημοσιογραφία, που λείπει από τον τόπο, χωρίς εμπάθεια, χωρίς οπαδισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι έχεις εργοδότη (τον λαμπρό, εξαίσιο, ανεπανάληπτο, υπέροχο, εξαιρετικό…) τον πατριάρχη της ελληνικής δημοσιογραφίας και εκδότη του «ΦΩΤΟΣ», κύριο Θόδωρο Νικολαΐδη (ξέρω πόσο τον εκτιμάς και σε εκτιμάει).
Το σημερινό σποτς (25-2-06) έδειξε, εκτός από εξαιρετικότατος δημοσιογράφος, και πόσο άνθρωπος είσαι. Μου έρχεται στο μυαλό το βιβλίο του Παπαδογιαννάκη «Θα ανθρωπέψει ο άνθρωπος».
Δεν σε κολακεύω, γιατί σε παραδέχομαι, αν και ΑΕΚτζής είσαι χωρίς οπαδισμό, δίκαιος, ρεαλιστής και φιλοολυμπιακός. «Λέγε τα πράγματα με το όνομά τους και διαπίστωνε αργούς θανάτους». Γ. Νταλάρας
Δεν σου γράφω αυτά γιατί έχω κάποιο κέρδος (ίσως νομιστεί από κάποιον που το διαβάζει κάτι τέτοιο) το κέρδος για μένα είναι πνευματικό, γιατί απ’ τα γραπτά και από το πρώτο μου Αλφαβητάρι, το «ΦΩΣ» (ευαγγέλιο) του ανεπανάληπτου σ’ όλα τα χρόνια κ. Θόδωρου Νικολαΐδη, «κερδίζω» συνεχώς.
Εσύ ξέρεις τι μου θυμίζεις; Όχι το πουκάμισο το θαλασσί του Γ. Νταλάρα μια φορούσα εγώ και μια εσύ (παλιά απαρχαιωμένη δημοσιογραφία γεμάτη κακεντρέχεια και χαλί για τον Θρύλο), χρυσή κλωστή και βελονιά – δηλαδή, δεν είσαι ο πλούσιος δημοσιογράφος ποιος θα δικάσει τον φονιά (ο φθοροποιός αδυσώπητος χρόνος δεν σε έχει φθείρει-είσαι ακέραιος και τίμιος).
Εσύ είσαι η άλλη μορφή της δημοσιογραφίας, είσαι «η όμορφη πόλη» του Γιώργου Νταλάρα. Όμορφη πόλη (της δημοσιογραφίας, η όαση της δημοσιογραφίας) απέραντοι δρόμοι, κείμενα δημοσιογραφικά καθαρά ξάστερα, κείμενα ήθους όλο χρώματα και αρώματα (Γ. Μαρκόπουλος) λιτά και απλόχωρα (Κ. Παλαμάς).
Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα (πραγματικά τα κείμενά σου γίνονται δικά μου, δεν τα πλακώνει η νύχτα, ο φανατισμός κι ο κιτρινισμός).
Διαβάζω πρώτα το Α-Ω και τα σποτς απ’ το «ΦΩΣ» και μετά όλα τ’ άλλα γιατί ανήκεις στη γενιά των ανθρώπων που τραγουδά ο Γ. Πουλόπουλος ( Ν. Μαμαγκάκη). «Δεν τα ξέραμε ακόμα τα μαχαίρια, μες τα χέρια μας κρατούσαμε τ’ αστέρια…».
Ο Θεός να σ’ έχει καλά, αγαπητέ Φαίδωνα, το σημερινό σποτς ήταν για μένα άγγιγμα ψυχής και για σένα μεγαλείο ψυχής, όπως και όλα όσα γράφεις.
Δεν γράφεις άλλα στο «ΦΩΣ» και άλλα σε πολιτική εφημερίδα (τιμάς το ψωμί που τρως). Είναι το γραπτό μου φιλτραρισμένο στο μυαλό μου, πλημμυρισμένο στην ψυχή μου και απελευθερωμένο στα δάχτυλα του δεξιού μου χεριού.
Ο Θρύλος είναι η ΖΩΗ μου, ο Πουλόπουλος στον Λόρκα τραγουδά:
«Αν πεθάνω άσε το μπαλκόνι σου ανοιχτό» και εγώ γράφω «Αν πεθάνω άσε το μπαλκόνι μου ανοιχτό με τη σημαία του Θρύλου πάνω μου». Αυτά, Φαίδωνα, μ’ απέραντη αγάπη κι ατελείωτη εκτίμηση. Τα ίδια ισχύουν και για τον κ. Θόδωρο Νικολαΐδη (τους χαιρετισμούς μου).
ΑΠΟ ΤΗ ΧΙΟ ΜΕ ΑΓΑΠΗ
ΚΕΡΑΜΙΔΑΣ ΦΩΤΗΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ 3ου ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΧΙΟΥ
Η απάντηση του «Φωτός των Σπορ»
Ιδιαίτερη συγκίνηση μας δημιούργησε, για μία ακόμη φορά, με τα όσα έγραψε στην επιστολή του που δημοσιεύτηκε ήδη, ο κ. Φώτης Κεραμιδάς, ο Διευθυντής του 3ου Δημοτικού Σχολείου της Χίου.
Η επιστολή δόθηκε από την αρμόδια γραμματέα της εφημερίδας μας στον κ. Θεόδωρο Νικολαΐδη κι εκείνος αποφάσισε τη δημοσίευσή της.
Εμείς δεν θα τη φιλοξενούσαμε ποτέ στο «Α-Ω» ή σε οποιονδήποτε άλλο χώρο συνέβαινε να είχαμε την ευθύνη. Κι αυτό, γιατί η επιστολή του σπουδαίου φιλάθλου, ενθερμότατου Ολυμπιακού και αμετακίνητα αναγνώστη του «ΦΩΤΟΣ», λάτρη της διαχρονικής δημοσιογραφικής εποχής –Θεοδώρου Νικολαΐδη-, ήταν από την αρχή έως το τέλος της μια «υπερβολική αναφορά» στην αφεντιά μας.
…Απόλυτο χρέος μας να χιλιοευχαριστήσουμε τον καθηγητικού επιπέδου αρχιδάσκαλο των αθλητικών προσώπων και πραγμάτων αλλά και της ζωής. Και ολόψυχη η ευχή μας προς τον κ. Κεραμιδά, «κεραμίδι να μη ραΐσει εσαεί» σε ό,τι έχει κατά νου και σε πράξη.
