Ένα μακάβριο βιντεοπαιχνίδι, ύμνος στην ωμή βία, επινοήθηκε στην Αμερική και πλέον έχει γίνει δημοφιλές αφού κυκλοφορεί μέσω του Διαδικτύου. Η πλοκή του βιντεοπαιχνιδιού στηρίζεται στα πραγματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της σφαγής στο λύκειο Κολουμπάιν στο Κολοράντο των Ηνωμένων Πολιτειών και θεωρείται το σοβαρότερο ίσως κρούσμα βίας σε σχολείο στην αμερικάνικης ιστορία.
Στις 20 Απριλίου 1999, δύο μαθητές του λυκείου Κολουμπάιν, στο Λίτλτον του Κολοράντο, ο Ερικ Χάρις, 18 χρόνων, και ο Ντίλαν Κλέμπολντ, 17 χρόνων, εισέβαλαν στο σχολείο τους ντυμένοι με μαύρες καμπαρτίνες και οπλισμένοι με καραμπίνες, πιστόλια και βόμβες άνοιξαν πυρ κατά των συμμαθητών και των καθηγητών τους.
Ενας συμμαθητής τους αργότερα κατέθεσε ότι πήγαιναν από τον έναν στον άλλο ρωτώντας γιατί θα έπρεπε να τον αφήσουν να ζήσει. Σε μια στιγμή ο ένας από τους δύο αναφώνησε: «Κοίτα τα μυαλά αυτού του μαύρου! Καταπληκτικό!» Προτού αυτοκτονήσουν σκότωσαν 12 συμμαθητές τους, και έναν καθηγητή και τραυμάτισαν 28 ανθρώπους. Από τις ανακρίσεις της αστυνομίας προέκυψε ότι οι νεαροί δολοφόνοι ήταν ταυτισμένοι με σκηνές βίας από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που έπαιζαν.
Το «εμπνευσμένο» από αυτό το τραγικό περιστατικό βιντεοπαιχνίδι, που φέρει τον τίτλο «Super Columbine Massacre RPG», κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο πέρσι αλλά φέτος έγινε δημοφιλές. Στο παιχνίδι απεικονίζονται τα πραγματικά περιστατικά που διαδραματίστηκαν εκείνη την ημέρα στο λύκειο, συμπεριλαμβανομένων των εικόνων των Χάρις και Κλέμπολντ, φωτογραφίες από τον τόπο του εγκλήματος, εικόνες των σπουδαστών που τρέχουν και φωνάζουν, ενώ παραλείπονται φωτογραφίες οποιουδήποτε θύματος.
Οι παίχτες μπαίνουν στο ρόλο των δυο δολοφόνων, αφού όπως αναφέρεται ρητά «εξαρτάται τελικά από εσάς» πόσους ανθρώπους θα σκοτώσουν ο Χάρις και Κλέμπολντ εκείνη τη μέρα. Κάθε φορά που οι παίχτες σκοτώνουν κάποιον, εμφανίζεται στο πάνω μέρος της οθόνης ένα πλαίσιο που λέει: «Ακόμη μια νίκη για τη Μαφία των Καμπαρντίνων».
«Ζούμε σε έναν πολιτισμό του θανάτου και έτσι, δεν με εκπλήσσει το γεγονός ότι όλο αυτό το υλικό βγήκε με αυτό τον τρόπο σε κοινή θέα» δήλωσε για το βιντεοπαιχνίδι ο Μπράιαν Ρόρμπου, πατέρας του Ντάνιελ, ενός εκ των παιδιών που δολοφονήθηκαν εκείνη τη μέρα. «Μου προκαλεί αποστροφή» συμπλήρωσε.
Ο δημιουργός του βιντεοπαιχνιδιού, που έδωσε μια συνέντευξη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με το όνομα «Κολουμπάιν», δήλωσε ότι θέλησε να κάνει κάτι που «θα προωθούσε έναν πραγματικό διάλογο σχετικά με το θέμα της χρήσης όπλων σε σχολεία». Κι ακόμη, ότι εμπνεύστηκε να δημιουργήσει το παιχνίδι, επειδή βρισκόταν στο Κολοράντο κατά τη διάρκεια της δολοφονικής επίθεσης.
Συμπλήρωσε δε, ότι, κατά καιρούς, θεωρούσε τους δολοφόνους «πολύ στοχαστικούς, ευαίσθητους και ευφυείς νεαρούς άνδρες»…
Ενας συμμαθητής τους αργότερα κατέθεσε ότι πήγαιναν από τον έναν στον άλλο ρωτώντας γιατί θα έπρεπε να τον αφήσουν να ζήσει. Σε μια στιγμή ο ένας από τους δύο αναφώνησε: «Κοίτα τα μυαλά αυτού του μαύρου! Καταπληκτικό!» Προτού αυτοκτονήσουν σκότωσαν 12 συμμαθητές τους, και έναν καθηγητή και τραυμάτισαν 28 ανθρώπους. Από τις ανακρίσεις της αστυνομίας προέκυψε ότι οι νεαροί δολοφόνοι ήταν ταυτισμένοι με σκηνές βίας από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που έπαιζαν.
Το «εμπνευσμένο» από αυτό το τραγικό περιστατικό βιντεοπαιχνίδι, που φέρει τον τίτλο «Super Columbine Massacre RPG», κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο πέρσι αλλά φέτος έγινε δημοφιλές. Στο παιχνίδι απεικονίζονται τα πραγματικά περιστατικά που διαδραματίστηκαν εκείνη την ημέρα στο λύκειο, συμπεριλαμβανομένων των εικόνων των Χάρις και Κλέμπολντ, φωτογραφίες από τον τόπο του εγκλήματος, εικόνες των σπουδαστών που τρέχουν και φωνάζουν, ενώ παραλείπονται φωτογραφίες οποιουδήποτε θύματος.
Οι παίχτες μπαίνουν στο ρόλο των δυο δολοφόνων, αφού όπως αναφέρεται ρητά «εξαρτάται τελικά από εσάς» πόσους ανθρώπους θα σκοτώσουν ο Χάρις και Κλέμπολντ εκείνη τη μέρα. Κάθε φορά που οι παίχτες σκοτώνουν κάποιον, εμφανίζεται στο πάνω μέρος της οθόνης ένα πλαίσιο που λέει: «Ακόμη μια νίκη για τη Μαφία των Καμπαρντίνων».
«Ζούμε σε έναν πολιτισμό του θανάτου και έτσι, δεν με εκπλήσσει το γεγονός ότι όλο αυτό το υλικό βγήκε με αυτό τον τρόπο σε κοινή θέα» δήλωσε για το βιντεοπαιχνίδι ο Μπράιαν Ρόρμπου, πατέρας του Ντάνιελ, ενός εκ των παιδιών που δολοφονήθηκαν εκείνη τη μέρα. «Μου προκαλεί αποστροφή» συμπλήρωσε.
Ο δημιουργός του βιντεοπαιχνιδιού, που έδωσε μια συνέντευξη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με το όνομα «Κολουμπάιν», δήλωσε ότι θέλησε να κάνει κάτι που «θα προωθούσε έναν πραγματικό διάλογο σχετικά με το θέμα της χρήσης όπλων σε σχολεία». Κι ακόμη, ότι εμπνεύστηκε να δημιουργήσει το παιχνίδι, επειδή βρισκόταν στο Κολοράντο κατά τη διάρκεια της δολοφονικής επίθεσης.
Συμπλήρωσε δε, ότι, κατά καιρούς, θεωρούσε τους δολοφόνους «πολύ στοχαστικούς, ευαίσθητους και ευφυείς νεαρούς άνδρες»…
του Τάσου Σαραντή, ΗΜΕΡΗΣΙΑ 27/5/06
Διαφήμιση
