Ελληνοτουρκικά: Για μια στρατηγική ειρήνης και ασφάλειας
Η συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι απαραίτητο να οδηγήσει σε μια διαμόρφωση μιας στρατηγικής για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή μας.
Η Ελλάδα σταθερά επιδιώκει τη συνεργασία, την ειρήνη και την ασφάλεια και θα συνεχίσει να το πράττει. Το έχει άλλωστε αποδείξει με τη διαχρονική στάση των ελληνικών κυβερνήσεων στο θέμα της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας.
Είναι η Τουρκία που πρέπει να φανεί αντάξια αυτής της προοπτικής. Και πρέπει να το αποδείξει έμπρακτα πρώτα και κύρια στις σχέσεις της με την Ελλάδα. Εγκαταλείποντας την αδιέξοδη πολιτική της επιθετικότητας και των προκλήσεων. Συμμορφούμενη με το Διεθνές Δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Στο πλαίσιο αυτό, η από κοινού προσφυγή των δύο χωρών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, δεν μπορεί παρά να έχει ένα και μόνο θέμα: τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας. Πρέπει να είναι σε όλους κατανοητό ότι καμιά άλλη διαφορά στο Αιγαίο δεν υφίσταται μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, παρά μόνο ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας. Αν η Τουρκία σέβεται τους διεθνείς κανόνες της ειρηνικής συνύπαρξης και τα κεκτημένα του διεθνούς δικαίου, ας το αποδείξει αποδεχόμενη την επιδίκαση αυτής της διαφοράς από το Διεθνές Δικαστήριο.
Ταυτόχρονα δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, αποτελεί αναγνωρισμένο από το διεθνές δίκαιο και τις συνθήκες του δικαίου της θάλασσας, δικαίωμα της χώρας μας. Το αν και πότε θα ασκήσει αυτό το δικαίωμα η Ελλάδα, εναπόκειται στην απόφαση της χώρας μας, πράγμα που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.
Πρέπει να είναι σε όλους σαφές ότι με βάση αυτές τις βασικές αρχές, συνδυασμένες με τις ανάλογες διεθνείς πρωτοβουλίες, η Ελλάδα μπορεί να κινηθεί με θετικά αποτελέσματα το επόμενο χρονικό διάστημα.
Η Ελλάδα σταθερά επιδιώκει τη συνεργασία, την ειρήνη και την ασφάλεια και θα συνεχίσει να το πράττει. Το έχει άλλωστε αποδείξει με τη διαχρονική στάση των ελληνικών κυβερνήσεων στο θέμα της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας.
Είναι η Τουρκία που πρέπει να φανεί αντάξια αυτής της προοπτικής. Και πρέπει να το αποδείξει έμπρακτα πρώτα και κύρια στις σχέσεις της με την Ελλάδα. Εγκαταλείποντας την αδιέξοδη πολιτική της επιθετικότητας και των προκλήσεων. Συμμορφούμενη με το Διεθνές Δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Στο πλαίσιο αυτό, η από κοινού προσφυγή των δύο χωρών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, δεν μπορεί παρά να έχει ένα και μόνο θέμα: τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας. Πρέπει να είναι σε όλους κατανοητό ότι καμιά άλλη διαφορά στο Αιγαίο δεν υφίσταται μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, παρά μόνο ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας. Αν η Τουρκία σέβεται τους διεθνείς κανόνες της ειρηνικής συνύπαρξης και τα κεκτημένα του διεθνούς δικαίου, ας το αποδείξει αποδεχόμενη την επιδίκαση αυτής της διαφοράς από το Διεθνές Δικαστήριο.
Ταυτόχρονα δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, αποτελεί αναγνωρισμένο από το διεθνές δίκαιο και τις συνθήκες του δικαίου της θάλασσας, δικαίωμα της χώρας μας. Το αν και πότε θα ασκήσει αυτό το δικαίωμα η Ελλάδα, εναπόκειται στην απόφαση της χώρας μας, πράγμα που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.
Πρέπει να είναι σε όλους σαφές ότι με βάση αυτές τις βασικές αρχές, συνδυασμένες με τις ανάλογες διεθνείς πρωτοβουλίες, η Ελλάδα μπορεί να κινηθεί με θετικά αποτελέσματα το επόμενο χρονικό διάστημα.
Πολύδωρος Λαμπρινούδης
Νομάρχης Χίου
Διαφήμιση
