Άρθρο της βουλευτή Νομού Χίου Ελπίδας Τσουρή, στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη», που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2006, με θέμα τα προβλήματα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Ο χώρος της εκπαίδευσης είναι εξαιρετικά ευαίσθητος, και πρέπει να αντιμετωπίζεται από την Πολιτεία με προσεκτικούς χειρισμούς και με μακρόχρονη στρατηγική, αποφεύγοντας τις σπασμωδικές και αποσπασματικές κινήσεις, ως προς την εξαγγελία νέων προτάσεων και αλλαγών.
Η σημερινή κυβέρνηση, κατάφερε να εγκλωβίσει την παιδεία σε ένα αδιέξοδο, με την πραξικοπηματικού τύπου προσπάθειά της να επιβάλει ένα νόμο – πλαίσιο, ακυρώνοντας, από το πρώτο στάδιο, κιόλας, όλες τις διαδικασίες διαλόγου, διαβούλευσης και διαπραγμάτευσης με όλες τις άμεσα ενδιαφερόμενες πλευρές: τους φοιτητές, τους διδάσκοντες, την ίδια την κοινωνία.
Το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας αυτοακυρώθηκε, ως θεσμός και ως ρόλος, και η Κυβέρνηση κατάληξε να μιλά μόνη της, με την πλειοψηφία των εκπαιδευτικών και κοινωνικών φορέων, αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης να καταγγέλλουν μεθοδεύσεις και να αποχωρούν, εξαντλώντας κάθε περιθώριο διαλόγου.
Τα πεδία μάχης στους δρόμους των μεγάλων πόλεων της Ελλάδας ανάμεσα στους φοιτητές και τα ΜΑΤ, θυμίζουν άλλες εποχές. Η ανικανότητα της κυβέρνησης να εξομαλύνει την κατάσταση και η ένταση με την οποία πυροδοτεί την τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθημερινά, αποδομεί, αποκαθηλώνει και εκθέτει το σχεδιασμό της, για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Και ενώ η πανεπιστημιακή κοινότητα ζητά διάλογο ουσίας, το Υπουργείο σιωπά και η Υπουργός δεν εμφανίζεται ενώπιον των φοιτητών, την ίδια στιγμή που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δηλώνει μετ’ επιτάσεως ότι, η κυβέρνηση είναι ένθερμη οπαδός του διαλόγου και της συναίνεσης. Αποτέλεσμα αυτού του εικονικού «διαλόγου»; 400 σχολές κλειστές και 70.000 φοιτητές συμμέτοχοι στις κινητοποιήσεις.
Απέναντι στην κοινωνική αναταραχή που έχει προκληθεί, η αντίδραση του Υπουργείου δεν είναι ανιδιοτελής. Το επίμαχο νομοσχέδιο βαφτίζεται «προσχέδιο» και παραπέμπεται –γιατί τώρα;- σε έναν εξαντλητικό διάλογο, ο οποίος συμπτωματικά, δεν θα ολοκληρωθεί πριν τις επόμενες Εθνι8κές Εκλογές.
Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι, μπορεί να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος από μηδενική βάση, υπό αυτές τις προϋποθέσεις, όταν δηλαδή, η εξεταστική περίοδος έχει ουσιαστικά χαθεί και οι γονείς μετρούν τις αντοχές του οικογενειακού προϋπολογισμού και τις συνέπειες στη μόρφωση των παιδιών τους.
Τα γεγονότα από μόνα τους αποδεικνύουν ότι, το πρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού είναι παγκοσμίως το ίδιο, αν αναλογιστεί κανείς και τις αντιδράσεις των φοιτητών στη Γαλλία για θέματα που σχετίζονταν με την εκπαίδευση και την εργασία. Η μόνη λύση για να βγεί η κοινωνία από το αδιέξοδο είναι ο πραγματικός, ανοιχτός και θαρραλέος διάλογος, όπου θα ακουστούν προτάσεις και θα υπάρξουν δεσμεύσεις τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από τα κόμματα, προκειμένου να στηριχθούν οι αλλαγές που θα δώσουν, όραμα στην παιδεία.
