Σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ενεργείας, η ανθρωπότητα θα χρησιμοποιήσει τα σημερινά ενεργειακά της αποθέματα, σταθεροποιώντας τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, μέχρι το 2050. Από τη χρονιά εκείνη και μετά, λέει ο διευθυντής της Υπηρεσίας Κλοντ Μαντίλ, το υδρογόνο θα πρέπει να παίξει έναν κρίσιμο ρόλο στην παγκόσμια οικονομία, ώστε να καταστεί δυνατή η βαθμιαία μείωση των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Βρισκόμαστε όμως ακόμη μακριά, γράφει ο Στεφάν Φουκάρ, ειδικός απεσταλμένος της Μοντ στη Διάσκεψη της Λυών. Η χρήση του υδρογόνου στον τομέα των μεταφορών εξακολουθεί να εξαρτάται από επιδοτούμενα προγράμματα.
Την ίδια ώρα, τα προγράμματα χρήσης εναλλακτικών πηγών ενέργειας
πολλαπλασιάζονται. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα κυκλοφορίας 158 ηλεκτρικών οχημάτων στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία, που θα στηρίζονται στο υδρογόνο και το οξυγόνο της ατμόσφαιρας και θα είναι ενταγμένα στο δίκτυο μαζικών μεταφορών. Η Νότια Κορέα ανήγγειλε ότι προτίθεται να μετατρέψει τον μισό στόλο των αυτοκινήτων της σε ηλεκτροκίνητα μέχρι το 2040.
«Τα δύο κυριότερα τεχνολογικά εμπόδια είναι η αποθήκευση και η παραγωγή υδρογόνου», εξηγεί στη Μοντ ο Μαρκ Ρουσέ, ερευνητής στο εργαστήριο Βιοενεργητικής και Μηχανικής των Πρωτεϊνών. Το υδρογόνο, που είναι πολύ ελαφρύ, πρέπει να συμπιεστεί σε πολύ μεγάλη πίεση ώστε να καταστεί δυνατό να αποθηκευτεί σε μεγάλες ποσότητες.
Από τη μια πλευρά, η παρουσία αποθηκών υπό πίεση 350 ως 700 μπαρ σε αυτοκίνητα δημόσιας χρήσης θέτει μεγάλα προβλήματα ασφαλείας. Από την άλλη, το ενεργειακό κόστος της συμπίεσης είναι μεγάλο.
Πώς μπορεί να ξεπεραστούν αυτά τα εμπόδια; Οι ερευνητές αναζητούν υλικά που θα μπορούν να παγιδεύουν το υδρογόνο και να το απελευθερώνουν ύστερα από αλλαγή της θερμοκρασίας ή εμβάπτιση στο νερό. Τέτοια υλικά υπάρχουν από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, αλλά χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για την εκτόξευση πυραύλων. Τώρα
γίνονται προσπάθειες να προσαρμοστούν στα αυτοκίνητα.
Το δεύτερο μεγάλο εμπόδιο αφορά την παραγωγή. Αν το υδρογόνο είναι το πιο διαδεδομένο στοιχείο του σύμπαντος, δεν υπάρχει στη γη ελεύθερο, σε αέρια κατάσταση, άρα, πρέπει να παραχθεί. Και τα μέσα παραγωγής είναι λιγοστά: ο άνεμος, το νερό, ο ήλιος. Κι ακόμη, ο μεταβολισμός ορισμένων γενετικά τροποποιημένων βακτηρίων.
Σύμφωνα με τον Μαρκ Ρουσέ, οι πρώτες βιομηχανικές εφαρμογές αναμένονται περί το 2012. Όπως επισημαίνει ο Τζέφρι Σέρφας, πρόεδρος της αμερικανικής Ενωσης για το υδρογόνο, σημαντικό ρόλο στην παραγωγή υδρογόνου στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα θα παίξουν ο άνθρακας, που σήμερα έχει εγκαταλειφθεί, αλλά και οι πυρηνικοί αντιδραστήρες υψηλής θερμοκρασίας, που μπορούν να παράγουν απευθείας υδρογόνο από το νερό, με χαμηλό κόστος. Οι αντιδραστήρες αυτοί, που λέγονται τέταρτης γενιάς, θα αρχίσουν να λειτουργούν το 2030.
