Δημήτρης Λινός: «Υστατο καταφύγιο των αδυνάτων» (συνέντευξη στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία)

 Δημήτρης Λινός

«Υστατο καταφύγιο των αδυνάτων»

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΝΟΣ
* Με τι συναισθήματα ή με ποιες σκέψεις αποχωρείτε από τον Αρειο Πάγο;

– Επειτα από 40 χρόνια, από το βαθμό του παρέδρου ξεκίνησα, 37 χρόνια στο δικαστικό σώμα και 3 χρόνια στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, αποχωρώ με αισθήματα ανάμεικτα: βαθιά συγκίνηση κατ’ αρχήν. Εντάχθηκα στο Δικαστικό Σώμα, γιατί πίστεψα στη Δικαιοσύνη σαν αξία διαχρονική. Νιώθω συγκίνηση γιατί αποχωρίζομαι τους συναδέλφους μου με τους οποίους συνεργάσθηκα, χωρίς ποτέ να συγκρουσθώ, παρά τις διαφορετικές απόψεις που είχα με ορισμένους σε συγκεκριμένα θέματα. Νιώθω, όμως, και ένα αίσθημα ικανοποίησης γιατί αξιώθηκα να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της ελληνικής κοινωνίας.

* Ολα αυτά τα χρόνια δεν έχετε υποστεί πιέσεις για κρίσιμες υποθέσεις που έχετε χειριστεί, κάποιες μάλιστα και με έντονο πολιτικό ενδιαφέρον;

– Δεν υπέστην πιέσεις. Ηταν γνωστό ότι ο Λινός «δεν πιέζεται».

* Ούτε στην υπόθεση των Πακιστανών;

– Ούτε σε αυτή την υπόθεση.

* Ποιες υποθέσεις είναι αυτές που θυμάστε;

– Κατ’ αρχήν, θυμάμαι τις εισηγήσεις μου στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Οπως για παράδειγμα το θέμα του Σωματείου της Ξάνθης, που ζητούσαν να αναγνωρισθεί ως «Τουρκική Ενωση Ξάνθης». Είχα διαβλέψει τον κίνδυνο αναζωπύρωσης του μειονοτικού αν γινόταν αυτή η αναγνώριση. Ηταν, άλλωστε, η αναγνώριση αντίθετη και στη Συνθήκη της Λοζάνης, που δεν αναγνωρίζει τουρκική εθνική μειονότητα. Ο σκοπός του άρθρου 8 του καταστατικού του σωματείου ήταν η επικράτηση των αρχών του κεμαλισμού. Αυτό είναι εντελώς αντίθετο στην ελληνική δημόσια τάξη. Δέχθηκα επικρίσεις γι’ αυτή την εισήγηση, αλλά δεν μετανιώνω. Δεν υπάρχει, άλλωστε, συλλογικό δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Αλλες σημαντικές υποθέσεις που χειρίσθηκα είναι αυτές για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Οπως το αντισυνταγματικό πλαφόν για το εφάπαξ των εργαζομένων των τραπεζών. Ή όταν κρίναμε ότι είναι αντισυνταγματική η χωρίς αποζημίωση απόλυση των εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, ακόμα και όταν κλείνουν τα εκπαιδευτήρια.

*Υπήρχαν, όμως, και δύσκολες ώρες και μία από αυτές ήταν, ασφαλώς, η υπόθεση του παραδικαστικού κυκλώματος…

– Πράγματι, αλλά έπρεπε όλοι να αντιληφθούν ότι δεν χαριζόμαστε σε κανένα, ούτε ακόμα και σε συναδέλφους μας. Επρεπε να αποκαταστήσουμε τη χαμένη αξιοπιστία της Δικαιοσύνης.

* Δεν χαριστήκατε ποτέ σε φίλο σας ή σε κάποιον που συμαθούσατε, μπορείτε να το πείτε αυτό με το χέρι στην καρδιά;

– Δεν νομίζω ότι χαρίστηκα.

* Σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο λέγανε ότι είχατε «σχέσεις οργής» με την κυβέρνηση. Είναι αλήθεια και γιατί;

– Οι παράγοντες που ασκούν κρατικές λειτουργίες πρέπει να βρίσκονται σε αρμονική συνεργασία. Συνεργάστηκα καλά με το υπουργείο Δικαιοσύνης και τον υπουργό Αν. Παπαληγούρα.

* Με το Δημόσιας Τάξης λένε ότι είχατε «κόντρες».

– Με εξέπληξαν οι ύβρεις του τέως υφυπουργού Δημόσιας Τάξης. Δεν ζήτησα ποτέ από την κυβέρνηση να διορθωθούν οι δηλώσεις που του αποδίδονταν, στις οποίες με χαρακτήριζε «ανόητο και αγράμματο». Αυτό το έκανε μόνη της η κυβέρνηση. Ακόμα και τώρα, όμως, θεωρώ αυτές τις δηλώσεις θεσμικό ατόπημα. Ακόμα και σήμερα χαρακτηρίζω αυτές τις δηλώσεις ως προσωπική αντιπαράθεση.

* Υποκλοπές. Εχετε δεχθεί κριτική γιατί δεν ασκήσατε αμέσως διώξεις αφού ήταν ένα βεβαιωμένο έγκλημα. Τι λέτε;

– Νομικά, δεν μπορούσα να κάνω τίποτε άλλο από το να διατάξω τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης. Την ανέθεσα στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών, Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, διότι του έχω εμπιστοσύνη. Μην ξεχνάτε ότι είχα ακούσει μια προφορική εξιστόρηση γεγονότων από τον Γ. Κορωνιά και σύμφωνα με το άρθρο 43 παρ. 1 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας δεν μπορεί να ασκηθούν διώξεις αν δεν προηγηθεί προκαταρκτική. Από την αρχή της υπόθεσης πίστευα ότι πρέπει το όλο θέμα να κριθεί στο Εφετείο. Γι’ αυτό και συγκαλώ την Ολομέλεια του Εφετείου.

* Υπάρχουν ακόμα μέσα σας αναπάντητα ερωτήματα για τον θάνατο Τσαλικίδη;

– Είμαι υποχρεωμένος να πιστέψω όσα καταγράφονται στο πόρισμα του εισαγγελέα Ι. Διώτη. Αλλωστε, συναντήθηκα και με την οικογένεια και το δικηγόρο της και είναι ικανοποιημένοι που συσχετίζεται η υπόθεση με την κυρία υπόθεση των υποκλοπών. Θα ερευνηθεί και εκεί.

* Υπήρξαν υποθέσεις που δεν μπορέσατε να φθάσετε ώς το τέλος, υποθέσεις που θεωρείτε ακόμα σκοτεινές;

– Ξέρω τι υπαινίσσεσθε. Αν μιλάτε πάντως για το Χρηματιστήριο, άσκησα έφεση για την υπόθεση της ΔΕΚΑ. Θεωρώ πολύ σημαντική αυτή την υπόθεση. Δέχθηκα κριτική γι’ αυτή την κίνησή μου. Σκοπός, όμως, του δικαστή πρέπει να είναι η ευθυκρισία και όχι η δημοφιλία. Ο δικαστής πρέπει να κατευθύνεται από την τήρηση της νομιμότητας και την προστασία του πολίτη και όχι από τα μέσα ενημέρωσης.

* Τι λέτε για τις δίκες που στήνονται στα ΜΜΕ, τα τηλεδικεία δηλαδή;

– Γιατί μου ζητάτε να σχολιάσω γεγονότα που έχουν αυτονόητο σχολιασμό; Μπορεί να συμφωνήσω με οτιδήποτε υποκαθιστά τη Δικαιοσύνη;

* Οι πολίτες δεν έχουν ίσες ευκαιρίες στη Δικαιοσύνη, ανάλογα με την οικονομική τους κατάσταση και την νομική προστασία που μπορούν να έχουν. Τι λέτε γι’ αυτό;

– Ποτέ δεν είχαν ίσες ευκαιρίες. Θα δανεισθώ μια φράση του προκατόχου μου, του κ. Κρουσταλλάκη. Η Εισαγγελία πρέπει να κινεί το ξίφος της εναντίον όλων όσοι παρανομούν. Τόσο εναντίον των κρατικών οργάνων που παραβαίνουν τα καθήκοντά τους, όσο ψηλά και αν βρίσκονται, όσο και κατά παραγόντων ή ιδιωτών που νομίζουν ότι είναι πολύ ισχυροί. Η Δικαιοσύνη είναι το τελευταίο καταφύγιο των αδυνάτων στην αυθαιρεσία των ισχυρών. Η δύναμη της Δικαιοσύνης είναι το κύρος της και αυτό είναι και το ζητούμενο της διαδικασίας «κάθαρσης». Αλλωστε, δεν μου αρέσει ο όρος «κάθαρση». Ολη αυτή τη διαδικασία την αποκαλώ αποκατάσταση στη συνείδηση του κόσμου.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 02/07/2006