Μέχρι τις 12 Αυγούστου θα διαρκέσει στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου, η έκθεση γλυπτικής του μεγάλου Χιώτη γλύπτη Αριστείδη Βαρριά με τίτλο «Πηγυλίδες και ρυάδες».
Ο Αριστείδης Βαρριάς γεννήθηκε στη Χίο το 1949, οπού και έζησε μέχρι τα 18 του χρόνια, κοινωνώντας με τα σπουδαία επιτεύγματα της Βυζαντινής τέχνης της ιδιαίτερης πατρίδας του, αλλά και τη μεγάλη παράδοση της λαϊκής τέχνης του νησιού, καθημερινό βίωμα για τον ίδιο.
Σπούδασε Θεολογία στη Θεσσαλονίκη (1972), Ποιμαντική Ψυχολογία στο Princeton (Th. M. 1975), Κλινική Ποιμαντική στο στην Παν/μιακή Κλινική του New York University και σε άλλα ιδρύματα. (C.P.E.., 1977). Παραλλήλως ασχολήθηκε με τη μουσική και τις εικαστικές τέχνες. Μελετώντας την περιθωριακότητα και τη σχέση του κοινωνικού περιθωρίου με την Εκκλησία, έγινε διδάκτορας της Θεολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 2004.
Από το 1979 ζει και εργάζεται στην Πάρο ως εκπαιδευτικός και ως γλύπτης, αναζητώντας την αλήθεια του προσώπου, τόσο μέσα από τις διαύλους της διανόησης και της επιστημονικής έρευνας, όσο και μέσα από τους αποκαλυπτικούς δρόμους της τέχνης. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Αρκούλη και έχει δύο γιους. Τα τελευταία χρόνια είναι σύνδεσμος της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα των Βράχων (E.C.O.S.), υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του Διεθνούς Κύκλου Τέχνης Πάρου (I.P.A.C.) και δίδαξε γλυπτική στο Hellenic International School of Arts (H.I.S.A.).
«Το εικαστικό του ενδιαφέρον βρίσκεται επικεντρωμένο στην ανθρώπινη μορφή, ενώ ο μινιμαλιστικός χαρακτήρας των μορφών που επιλέγει να σκαλίσει, περιέχουν στοιχεία από τη λαϊκή τέχνη και τα κυκλαδικά ειδώλια ως προς τη λιτότητα των μορφών και την αφαίρεση. Δεν ενδιαφέρεται να πλουτίσει τα γλυπτά του με περιττές λεπτομέρειες και τελειώματα, αρκούμενος σε μια αποσπασματική διατύπωση.
Μια επίσης ιδιαιτερότητα εντελώς προσωπική παρατηρείται στα γλυπτά του Αριστείδη Βαρριά. Πρόκειται για τον τρόπο που ο δημιουργός σχεδιάζει τα μάτια, κάτι το οποίο προσδίδει θεαματικές διαφορές στην έκφραση των μορφών.
Τα μορφολογικά ιδιώματα των γλυπτών του Αριστείδη Βαρριά εμπεριέχουν την αυτονομία του τυχαίου δοσμένη από την ίδια τη φύση. Με αυτά τα κριτήρια ο καλλιτέχνης επιλέγει την τοποθέτηση της μορφής που πρόκειται να σμιλέψει εκμεταλλευόμενος το τυχαίο σχήμα του μαρμάρου, καθώς και τις χρωματισμένες από τη φύση επιφάνειες, που σκόπιμα μένουν αδούλευτες σε πολλά σημεία, όταν αυτό υπηρετεί εκφραστικές ανάγκες, συμβάλλοντας ώστε το στίγμα του δημιουργού να γίνεται αναγνωρίσιμο από το θεατή». Τα γλυπτά του είναι όλα σκαλισμένα σε λατύπες παριανού μαρμάρου, την περίφημη και μοναδική για τη λευκότητα, διαύγεια και απαλότητα «Παρία Λίθο» των αρχαίων. Είναι μάλιστα δουλεμένα με τα ίδια εκείνα εργαλεία, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες γλύπτες.
Εκτός από ένα σημαντικό αριθμό μεμονωμένων γλυπτών, έχει εκθέσει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό τέσσερις ολοκληρωμένες ενότητες γλυπτών.
Οι «Πηγολίντες» είναι γλυπτά 12 προσώπων, που κινούνται στα μυστικά μονοπάτια της ποίησης του Καβάφη, ενώ τα ονόματα των γλυπτών του κύκλου «Ρυάδες» είναι δανεισμένοι από την ποίηση του Ελύτη.
Ο Αριστείδης Βαρριάς γεννήθηκε στη Χίο το 1949, οπού και έζησε μέχρι τα 18 του χρόνια, κοινωνώντας με τα σπουδαία επιτεύγματα της Βυζαντινής τέχνης της ιδιαίτερης πατρίδας του, αλλά και τη μεγάλη παράδοση της λαϊκής τέχνης του νησιού, καθημερινό βίωμα για τον ίδιο.
Σπούδασε Θεολογία στη Θεσσαλονίκη (1972), Ποιμαντική Ψυχολογία στο Princeton (Th. M. 1975), Κλινική Ποιμαντική στο στην Παν/μιακή Κλινική του New York University και σε άλλα ιδρύματα. (C.P.E.., 1977). Παραλλήλως ασχολήθηκε με τη μουσική και τις εικαστικές τέχνες. Μελετώντας την περιθωριακότητα και τη σχέση του κοινωνικού περιθωρίου με την Εκκλησία, έγινε διδάκτορας της Θεολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 2004.
Από το 1979 ζει και εργάζεται στην Πάρο ως εκπαιδευτικός και ως γλύπτης, αναζητώντας την αλήθεια του προσώπου, τόσο μέσα από τις διαύλους της διανόησης και της επιστημονικής έρευνας, όσο και μέσα από τους αποκαλυπτικούς δρόμους της τέχνης. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Αρκούλη και έχει δύο γιους. Τα τελευταία χρόνια είναι σύνδεσμος της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα των Βράχων (E.C.O.S.), υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του Διεθνούς Κύκλου Τέχνης Πάρου (I.P.A.C.) και δίδαξε γλυπτική στο Hellenic International School of Arts (H.I.S.A.).
«Το εικαστικό του ενδιαφέρον βρίσκεται επικεντρωμένο στην ανθρώπινη μορφή, ενώ ο μινιμαλιστικός χαρακτήρας των μορφών που επιλέγει να σκαλίσει, περιέχουν στοιχεία από τη λαϊκή τέχνη και τα κυκλαδικά ειδώλια ως προς τη λιτότητα των μορφών και την αφαίρεση. Δεν ενδιαφέρεται να πλουτίσει τα γλυπτά του με περιττές λεπτομέρειες και τελειώματα, αρκούμενος σε μια αποσπασματική διατύπωση.
Μια επίσης ιδιαιτερότητα εντελώς προσωπική παρατηρείται στα γλυπτά του Αριστείδη Βαρριά. Πρόκειται για τον τρόπο που ο δημιουργός σχεδιάζει τα μάτια, κάτι το οποίο προσδίδει θεαματικές διαφορές στην έκφραση των μορφών.
Τα μορφολογικά ιδιώματα των γλυπτών του Αριστείδη Βαρριά εμπεριέχουν την αυτονομία του τυχαίου δοσμένη από την ίδια τη φύση. Με αυτά τα κριτήρια ο καλλιτέχνης επιλέγει την τοποθέτηση της μορφής που πρόκειται να σμιλέψει εκμεταλλευόμενος το τυχαίο σχήμα του μαρμάρου, καθώς και τις χρωματισμένες από τη φύση επιφάνειες, που σκόπιμα μένουν αδούλευτες σε πολλά σημεία, όταν αυτό υπηρετεί εκφραστικές ανάγκες, συμβάλλοντας ώστε το στίγμα του δημιουργού να γίνεται αναγνωρίσιμο από το θεατή». Τα γλυπτά του είναι όλα σκαλισμένα σε λατύπες παριανού μαρμάρου, την περίφημη και μοναδική για τη λευκότητα, διαύγεια και απαλότητα «Παρία Λίθο» των αρχαίων. Είναι μάλιστα δουλεμένα με τα ίδια εκείνα εργαλεία, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες γλύπτες.
Εκτός από ένα σημαντικό αριθμό μεμονωμένων γλυπτών, έχει εκθέσει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό τέσσερις ολοκληρωμένες ενότητες γλυπτών.
Οι «Πηγολίντες» είναι γλυπτά 12 προσώπων, που κινούνται στα μυστικά μονοπάτια της ποίησης του Καβάφη, ενώ τα ονόματα των γλυπτών του κύκλου «Ρυάδες» είναι δανεισμένοι από την ποίηση του Ελύτη.
Διαφήμιση
