ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
Μέσα σε μια κοινωνία στην οποία όλα πουλιούνται και αγοράζονται, είναι λογικό και ο «εθελοντισμός» να αποτελεί ένα ακόμα πεδίο δραστηριοποίησης των εμπόρων της ζωής μας, προκειμένου να αποτελέσει την επίφαση της δημοκρατίας τους ενίοτε και της φιλανθρωπίας τους.
Το συγκεκριμένο φρούτο έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας την τελευταία δεκαετία, με αποτέλεσμα να παρατηρούμε «εθελοντές» οι οποίοι εξαργυρώνουν τις πράξεις τους με επίσημες ή ανεπίσημες χρηματοδοτήσεις, με θέσεις στο δημόσιο με κάθε λογής «μπόνους», να παρατηρούμε Μη Κυβερνητικές οργανώσεις που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια για να ξεκοκαλίζουν κονδύλια κρατικά και μη, μέχρι και «εθελοντισμό» με την προσδοκία αναμενόμενων ψήφων είδαμε πρόσφατα στα πολιτικά δρώμενα της Ομηρούπολης.
Ωστόσο παντού και πάντα υπάρχει ελπίδα. Μπορεί να τη δει κανείς στα μάτια των απόμαχων ναυτικών του σωματείου συνταξιούχων «Ο Βροντάδος». Κοντά στις άλλες συνδικαλιστικές τους δραστηριότητες, υιοθέτησαν κι ένα χώρο στο Αίπος περίπου δύο στρέμματα, δεντροφύτευσαν περί τα 200 δενδρύλλια το Φλεβάρη και έκτοτε τα περιποιούνται με αγάπη και μεράκι. Πρόσφατα καμιά δεκαπενταριά από αυτούς, κάτω από τον καυτό ήλιο τα πότιζαν και τα περιποιούνταν. Τα φυτά δεν έχουν καμιά σχέση με την ηλικία τους γεγονός που αποδεικνύει ότι η μεθοδικότητά τους τα συντηρεί σ’ αυτό το σημείο. Μόνο ονόματα δεν τους έχουν δώσει.
Ήταν χάρμα οφθαλμών να τους βλέπεις. Από τη μια οι πέτρες, από την άλλη τα χρόνια μέσα στη θάλασσα σου θύμιζαν και επιβεβαίωναν με το περπάτημά τους τα λόγια του συναδέλφου τους Καββαδία για το με ανοιχτά πόδια βάδισμα των ναυτικών ακόμα κι όταν βρίσκονται στη στεριά.
Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας κάνουν αυτό που πάντα ήξεραν καλά. Να ταξιδεύουν στη ζωή, να δημιουργούν όχι μόνο πλούτη, που δεν τα γεύονταν οι ίδιοι, αλλά και να διαμορφώνουν μια καλύτερη ζωή για παιδιά τους και τα εγγόνια τους. Καλά τους ταξίδια στη στεριά λοιπόν.
Το συγκεκριμένο φρούτο έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας την τελευταία δεκαετία, με αποτέλεσμα να παρατηρούμε «εθελοντές» οι οποίοι εξαργυρώνουν τις πράξεις τους με επίσημες ή ανεπίσημες χρηματοδοτήσεις, με θέσεις στο δημόσιο με κάθε λογής «μπόνους», να παρατηρούμε Μη Κυβερνητικές οργανώσεις που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια για να ξεκοκαλίζουν κονδύλια κρατικά και μη, μέχρι και «εθελοντισμό» με την προσδοκία αναμενόμενων ψήφων είδαμε πρόσφατα στα πολιτικά δρώμενα της Ομηρούπολης.
Ωστόσο παντού και πάντα υπάρχει ελπίδα. Μπορεί να τη δει κανείς στα μάτια των απόμαχων ναυτικών του σωματείου συνταξιούχων «Ο Βροντάδος». Κοντά στις άλλες συνδικαλιστικές τους δραστηριότητες, υιοθέτησαν κι ένα χώρο στο Αίπος περίπου δύο στρέμματα, δεντροφύτευσαν περί τα 200 δενδρύλλια το Φλεβάρη και έκτοτε τα περιποιούνται με αγάπη και μεράκι. Πρόσφατα καμιά δεκαπενταριά από αυτούς, κάτω από τον καυτό ήλιο τα πότιζαν και τα περιποιούνταν. Τα φυτά δεν έχουν καμιά σχέση με την ηλικία τους γεγονός που αποδεικνύει ότι η μεθοδικότητά τους τα συντηρεί σ’ αυτό το σημείο. Μόνο ονόματα δεν τους έχουν δώσει.
Ήταν χάρμα οφθαλμών να τους βλέπεις. Από τη μια οι πέτρες, από την άλλη τα χρόνια μέσα στη θάλασσα σου θύμιζαν και επιβεβαίωναν με το περπάτημά τους τα λόγια του συναδέλφου τους Καββαδία για το με ανοιχτά πόδια βάδισμα των ναυτικών ακόμα κι όταν βρίσκονται στη στεριά.
Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας κάνουν αυτό που πάντα ήξεραν καλά. Να ταξιδεύουν στη ζωή, να δημιουργούν όχι μόνο πλούτη, που δεν τα γεύονταν οι ίδιοι, αλλά και να διαμορφώνουν μια καλύτερη ζωή για παιδιά τους και τα εγγόνια τους. Καλά τους ταξίδια στη στεριά λοιπόν.
Μάρκος Σκούφαλος
Διαφήμιση
