Οι υπογράφοντες την Κοινή Υπουργική Απόφαση υφυπουργοί Εσωτερικών κ. Νάκος και Υγείας κ. Γιανόπουλος καλύφθηκαν πίσω τη δυνατότητα που τους δίνει ο νόμος να μεταβάλλουν – υπό προϋποθέσεις – τα όρια προς τα άνω, από 1 στα 1,65 μικρογραμμάρια ανά λίτρο, την μέγιστη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα υδραργύρου στο νερό.
Μείωσαν όμως οι ίδιοι με την ενέργεια τους αυτή το πολιτικό τους βάρος στη συνείδηση του μέσου Χιώτη. Και αυτό γιατί φάνηκαν να μην ενδιαφέρονται να βελτιωθεί η ποιότητα του νερού όσο να καλύψουν τους υπευθύνους της ΔΕΥΑΧ και των Δήμων Χίου και Αγίου Μηνά από τυχόν νομικές περιπέτειες. Αντί να δουν πως θα εξαλείψουν τον υδράργυρο από το νερό που τρέχει στις βρύσες μας άλλαξαν το μετράρι!!!!
Η αίτηση του Δημάρχου Χίου Μάρκου Μεννή, ως προέδρου του Συνδέσμου Δήμων Νομού Χίου που ζητά από τα υπουργεία Εσωτερικών και Υγείας την αύξηση του νόμιμου ορίου Υδραργύρου στο νερό συνιστά ομολογία αποτυχίας στην πολιτική για την Υδροδότηση της πόλης. Αν, όπως λέει η ΔΕΥΑΧ ο υδράργυρος στο νερό είναι κάτω του 1mg/lt, και όπως διατείνονται με τα φυλάδια τους ο Νομάρχης και ο Δήμαρχος το πρόβλημα του νερού λύνεται σταθερά, τότε ποιος ο λόγος να ζητούν αύξηση του επιτρεπόμενου ορίου υδραργύρου για τα επόμενα 3 χρόνια, όπως αναφέρει η ΚΥΑ; Και μάλιστα με το αιτιολογικό ότι δεν μπορούν να δώσουν με άλλο τρόπο νερό στους δημότες, ενώ στα φυλάδια τους που μοιράζονται στην πόλη λένε ακριβώς το αντίθετο!
Μάλιστα η αίτηση έγινε δύο φορές, στις 20/2/2006 και στις 19/5/2006 και οι δύο Υφυπουργοί την έκαναν δεκτή και υπέγραψαν στις 18 Ιουλίου 2006 ενώ δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ της 21 Αυγούστου 2006 και απέκτησε νομική ισχύ. Αναφέρει όμως η ΚΥΑ ότι οι υπεύθυνοι (Υπηρεσίες Υγείας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης) οφείλουν να ενημερώσουν αμέσως τους πολίτες για την αλλαγή των ορίων, με απειλή κυρώσεων αν δεν το πράξουν. Παρότι όμως πέρασαν τόσες μέρες το θέμα βγήκε στη δημοσιότητα από τον συνδυασμό του Χαλλιορή, δημιουργώντας εύλογες απορίες ότι πήγαινε να αποκρυβεί για λόγους προεκλογικών σκοπιμοτήτων.
