Πρώτη ερώτηση: Η έως τώρα θητεία του νυν Υπουργού Ναυτιλίας, πώς κρίνεται και σε ποιους τομείς έχει δημιουργήσεις προβλήματα;
Ο εξαιρετικά σημαντικός και κρίσιμος ρόλος της Εμπορικής Ναυτιλίας για τη χώρα, είναι αδιαμφισβήτητος. Παρόντα, όμως, είναι και τα προβλήματα και οι δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι επιμέρους κλάδοι της, λόγω του νέου και συνεχώς εξελισσόμενου οικονομικοκοινωνικού παγκόσμιου περιβάλλοντος, μέσα στο οποίο η χώρα μας καλείται να διατηρήσει τον πρωταγωνιστικό της ρόλο, αλλά και να επαυξήσει, τόσο το ποσοτικό όσο και το ποιοτικό προβάδισμα της.
Η κυβερνητική πολιτική και ο αρμόδιος Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, στους 32 μήνες της θητείας του, δεν ανταποκρίθηκε στις προκλήσεις και στα προβλήματα του χώρου. Χαρακτηριστικά, θα μπορούσαμε να αναφερθούμε στον τομέα των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών, όπου η αδιέξοδη κυβερνητική πολιτική, οι μονομερείς και αποσπασματικές ρυθμίσεις, οι αόριστες και χωρίς αντίκρισμα εξαγγελίες, δυστυχώς, όχι μόνο δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας, αλλά και εγκλωβίζουν την Ακτοπλοΐα σε νέα, ανακυκλούμενα αδιέξοδα. Η Ν.Δ., όχι απλώς, δε «μεταρρυθμίζει», αλλά, ούτε καν ρυθμίζει και, εν τέλει, απορυθμίζει έναν εξαιρετικά ευαίσθητο, Εθνικά, κοινωνικά, και οικονομικά, χώρο. Η αποδιοργάνωση και ο αποσυντονισμός του δικτύου των ακτοπλοϊκών γραμμών, τα λιγότερα δρομολόγια, ο συνεχώς μειούμενος αριθμός πλοίων, η κατάργηση του ορίου ηλικίας των πλοίων, η απελευθέρωση των ναύλων και η έλλειψη ολοκληρωμένης αναπτυξιακής πολιτικής παροχής κινήτρων για την ανανέωση του ακτοπλοϊκού στόλου, είναι μερικά από τα «επιτεύγματα» του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας.
Στους υπολοίπους κλάδους της ναυτιλίας, δυστυχώς η κατάσταση δεν διαφοροποιείται. Για τους Εθνικής σημασίας λιμένες, οι οποίοι είναι, όχι μόνο σημαντικής οικονομικής και εμπορικής, αλλά και Εθνικής σημασίας για την ασφάλεια της χώρας οργανισμοί, τον ΟΛΠ και τον ΟΛΘ, η Κυβέρνηση προωθεί σχέδια παραχώρησης των προσοδοφόρων δραστηριοτήτων τους σε ξένους επενδυτές, απουσία δημόσιου διαλόγου. Η εκποίηση και όχι η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας είναι το «μεταρρυθμιστικό μοντέλο» που επικαλείται η σημερινή Κυβέρνηση, με το πρόσχημα των μονίμως «ένοχων», «ακριβοπληρωμένων» εργαζομένων.
Αλλά και στους περιφερειακούς λιμένες της χώρας, που είναι τερματικοί σταθμοί και, περισσότερο, παράγοντες και εργαλεία για άσκηση πολιτικών περιφερειακής ανάπτυξης ή εθνικών και αμυντικών στόχων, το έργο της Κυβέρνησης είναι ανύπαρκτο.
Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη σύγχρονων λιμενικών υποδομών, συμβατών με τα νεότευκτα πλοία της ακτοπλοΐας και τις ανάγκες του τουρισμού, το ΠΑ.ΣΟ.Κ., στον χρονικό ορίζοντα του Γ’ Κ.Π.Σ., υλοποίησε, δημοπράτησε και συμβολαιοποίησε, ή ενέταξε στα υφιστάμενα Εθνικά και Κοινοτικά χρηματοδοτικά προγράμματα 98 έργα σε 58 λιμένες, κόστους 620.000.000 €, ενώ, παράλληλα, κίνησε τις διαδικασίες για την εξεύρεση επιπλέον πόρων ύψους 225.000.000 € για την κατασκευή 31 επιπλέον έργων σε 26 λιμένες. Είναι σαφές ότι, έπειτα από 2,5 χρόνια, τα έργα αυτά παρουσιάζουν μόνο αδικαιολόγητες καθυστερήσεις. Αναφορικά, δε, με την κατασκευή επιβατηγών σταθμών στα λιμάνια, η εικόνα είναι τελείως απαξιωτική.
Τέλος, θα πρέπει να αναφερθούμε και στο κρίσιμο θέμα της ναυτικής εργασίας και της κοινωνικής προστασίας. Στα πάγια αιτήματα των ναυτικών μας για βελτίωση των εργασιακών τους συνθηκών, μείωση της ανεργίας, αναβάθμιση της δημόσιας ναυτικής εκπαίδευσης και υλοποίησης των προεκλογικών δεσμεύσεων της Ν.Δ, η Κυβέρνηση απάντησε με το πολύμηνο καθεστώς της πολιτικής τους επιστράτευσης και με την πρόσφατη εξαγγελία του κου Υπουργού για την ελαστικοποίηση των οργανικών συνθέσεων στα ποντοπόρα πλοία.
Δεύτερη ερώτηση: Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ποια υπόσχεση δίνει για τις θαλάσσιες συγκοινωνίες, εάν είναι το κόμμα που θα κερδίσει τις εκλογές;
Για μια “πολυνησιακή χώρα”, όπως η Ελλάδα, η Ακτοπλοΐα είναι καθοριστικός παράγοντας για την κοινωνική, οικονομική και γεωγραφική συνοχή. Επιπλέον, απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξη αναπτυξιακής στρατηγικής, περιφερειακής ανάπτυξης και νησιωτικής πολιτικής είναι η διασφάλιση των μεταφορικών αναγκών και η προσφορά των αντίστοιχων υπηρεσιών.
Στόχος μας αποτελεί η εφαρμογή ειδικών πολιτικών, που από την μια πλευρά, θα είναι συμβατές με το Κοινοτικό Δίκαιο και, από την άλλη, θα εξασφαλίζουν στο νησιώτη Έλληνα και Ευρωπαίο πολίτη, ισότιμο δικαίωμα μετακίνησης, από και προς το νησί του, με αυτό του κατοίκου της ηπειρωτικής Ευρώπης. Στη βάση αυτή, κρίνονται, μεταξύ άλλων, απαραίτητα τα ακόλουθα μέτρα:
* Θέσπιση και εφαρμογή κανόνων, που διασφαλίζουν τον υγιή ανταγωνισμό και αποτρέπουν την δημιουργία ολιγοπωλιακών καταστάσεων.
* Έλεγχοι που διασφαλίζουν την ασφάλεια των μετακινήσεων και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
* Αποτροπή αυθαίρετων ανατιμήσεων στους ναύλους και θέσπιση εκπτώσεων σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες
* Αναδιαμόρφωση του δικτύου των γραμμών δημοσίου συμφέροντος (άγονες γραμμές)
* Αλλαγή του συστήματος ανάθεσης της δημόσιας υπηρεσίας στις γραμμές δημοσίου συμφέροντος. Στους διενεργούμενους διαγωνισμούς κυρίαρχο πρέπει να είναι το κριτήριο της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών και όχι μόνο η χαμηλότερη τιμή. Εξασφάλιση των απαιτούμενων οικονομικών πόρων από την Πολιτεία.
* Μέτρα και θεσμικό πλαίσιο που θα ευνοούν την ανανέωση του στόλου της Ακτοπλοΐας.
* Ορθολογικός επαναπροσδιορισμός της πολιτικής λιμενικών υποδομών.
* Επανεξέταση των υφιστάμενων, σήμερα, μη ανταποδοτικών κρατήσεων υπέρ τρίτων στα εισιτήρια.
* Άμεση εφαρμογή Χάρτας Δικαιωμάτων Επιβατών. Πλήρης εφαρμογή των κωδίκων ISM (International Safety Management) και ISPS (International Ship and Port Facility Security.
Τρίτη ερώτηση: Στις τελευταίες Δημοτικές και Νομαρχιακές εκλογές ο χάρτης του Αιγαίου βάφτηκε σχεδόν πράσινος. Το κόμμα σας θα σταθεί δίπλα στους κατοίκους του Αιγαίου και με ποιόν τρόπο;
Δυστυχώς, η μέχρι σήμερα ολοκληρωμένη νησιωτική πολιτική της Κυβέρνησης της Ν.Δ., μεταφράζεται σε εγκατάλειψη, απομόνωση, ακριβότερες μετακινήσεις με παλαιότερα πλοία και στάσιμα αναπτυξιακά έργα.
Η παροχή επαρκούς ποιοτικού δικτύου και οικονομικά προσιτών θαλάσσιων συγκοινωνιών αποτελεί για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κρίσιμο στόχο, αφού αποτελεί προϋπόθεση, για οποιαδήποτε περαιτέρω αναπτυξιακά μέτρα και πολιτικές. Στον τομέα των λιμενικών υποδομών είναι γεγονός ότι απαιτούνται σημαντικές επενδύσεις κεφαλαίου. Η χώρα μας οφείλει να αντιστρέψει μια μακροχρόνια πορεία υπό-επενδύσεων στον τομέα αυτό, μέσω της κινητοποίησης και αξιοποίησης Εθνικών και Κοινοτικών πόρων. Για το σκοπό αυτό κρίνεται απαραίτητη η δημιουργία φορέα που θα εποπτεύεται από το Υ.Ε.Ν. και ο οποίος θα παρέχει υποστήριξη σε ζητήματα σχεδιασμού, ωρίμανσης και υλοποίησης έργων, καθώς και η άμεση ωρίμανση, μέσα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, όλων των αναγκαίων έργων, ώστε να είναι εφικτή η ένταξή και η υλοποίησή τους, μέσα από τα ισχύοντα Κοινοτικά χρηματοδοτικά σχήματα.
Επιπρόσθετα, στον κρίσιμο τομέα της ναυτικής εκπαίδευσης, από τον οποίο θα κριθεί σε σημαντικό βαθμό και το μέλλον της Ελληνικής Ναυτιλίας, και ο οποίος, επίσης, έχει εγκαταλειφθεί από την Κυβέρνηση, παράλληλα, με τα μέτρα προσέλκυσης νέων στο ναυτικό επάγγελμα, θεωρούμε εξίσου σημαντική και απαραίτητη την ενίσχυση και αναβάθμιση όλων των Α.Ε.Ν. και των υπολοίπων σχολών εκπαίδευσης και κατάρτισης, για τους ναυτικούς, που λειτουργούν ή, για την ακρίβεια, σήμερα, υπολειτουργούν στα νησιά μας.
