ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΧΙΟΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΜΑΡΤΙΟΥ 2007
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΣΚΩΝ
The King Of Masks
Σενάριο: Γουέι Μίνγκλουνγκ
Σκηνοθεσία: Γου Τιανμίνγκ
Διάρκεια: 101
Χώρα: Κίνα-Χονγκ Κονγκ
Ηθοποιοί Ζου Ξου, Ζου Ρενγίνγκ, Ζανγκ Ρινγιάνγκ
Ζάο Ζιγκάνγκ
Ο Βασιλιάς των Μασκών είναι ένα μελόδραμα που αντλεί το θέμα του από μια πλούσια παράδοση ιστοριών με παιδιά. Όπως το βραζιλιάνικο Central do Brasil, που ήταν υποψήφιο για Οσκαρ το 1998 για καλύτερη ξενόγλωσση ταινία, αλλά και ο Μικρός Κώλυα, που κέρδισε το βραβείο αυτό δυο χρονιά νωρίτερα. Το πλεονέκτημα που έχει ο ‘Βασιλιάς’ απέναντι σ’ αυτές τις ταινίες και αυτό που την διαφοροποιεί, δεν είναι ότι ο Wu Tianming λέει την ιστορία καλυτέρα, αλλά το πολιτισμικό υπόβαθρο στο οποίο την θέτει. Κίνα, στα 1930, μια σκοτεινή εποχή λίγο πριν την Κομμουνιστική Επανάσταση.
Ο Wang Bianlian (Zhu Xu), ένας ηθοποιός του δρόμου, ξακουστός για την ικανότητα του να αλλάζει μάσκες σε χρόνο σχεδόν μηδενικό, προσπαθεί να βρει έναν διάδοχο στον οποίο θα διδάξει την τέχνη του. Η οικογενειακή παράδοση προστάζει η τέχνη να περνά από πατερά σε γιο (και μονό σε γιο, όχι σε κόρη), αλλά ο Wang είχε χάσει τον μονάκριβο γιο του πριν από 20 χρονιά περίπου, στην τρυφερή ηλικία των 10 ετών. Δεδομένου ότι η γυναικά του τον είχε εγκαταλείψει λίγο μετά τη γέννηση του γιου τους, ο Wang απελπισμένος στρέφεται σε ένα σκλαβοπάζαρο, οπού «υιοθετεί» ένα αξιαγάπητο οχτάχρονο (Zhou Ren-ying), στο οποίο χαρίζει το προσωνύμιο «Κουτάβι» (ένα όνομα συνηθισμένο στην κινεζική παράδοση, που εκφράζει στοργή και αγάπη). Αρχικά ο ‘Βασιλιάς’ είναι ενθουσιασμένος με τη νέα αυτή παρουσία στη ζωή του, αλλά σύντομα μαθαίνει ότι το κουτάβι είναι στην πραγματικότητα κορίτσι.
Ο κεντρικός άξονας της ταινίας και το μήνυμα της είναι ότι όταν πρόκειται για αφοσίωση και συντροφικότητα, αλλά και κουράγιο και γενναιότητα, τα κορίτσια (η οι γυναίκες γενικότερα), μπορούν να επιδείξουν τις ίδιες αρετές με τα αγόρια (η τους άντρες αντιστοίχως). Για το Δυτικό κοινό, ίσως ένα τέτοιο μήνυμα να φαίνεται περιττό και μια τέτοια ταινία να μην έχει πλέον λόγω ύπαρξης, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι στην ανδροκρατούμενη πατριαρχική Κινεζική κουλτούρα της εποχής, τα αγόρια είχαν πολύ μεγαλύτερη αξία για τους γονιούς τους και οι άντρες πολύ περισσότερες δυνατότητες στην κοινωνία, απ’ ο, τι τα κορίτσια και οι γυναίκες αντίστοιχα. Και η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα στην Κίνα δεν έχουν αλλάξει και παρά πολύ από τότε, αλλά, ας μην κρυβόμαστε, ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ελλάδα, υπάρχουν μερικά τέτοια κατάλοιπα.
Ο κινητήριος μοχλός της ταινίας είναι η σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ του ‘Βασιλιά’ και του ‘Κουταβιού’, οι οποίοι ανακαλύπτουν συναισθήματα που είχαν και οι δυο στερηθεί. Τα υπέροχα σκηνικά και κοστούμια δίνουν το απαραίτητο και πάντα μοναδικό ανατολίτικο άρωμα στην ταινία, ενώ οι μαγευτικές εικόνες εγγυώνται ένα φανταστικό ταξίδι στα μακρινά μονοπάτια της ανατολής Ο αψεγάδιαστες και συγκινητικότατες ερμηνείες των δυο πρωταγωνιστών, αλλά και της μικρής μαϊμουδίτσας –που πραγματικά κλέβει την παράσταση στις σκηνές που εμφανίζεται.
