ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ που οι κλιματικές αλλαγές έχουν γίνει ιδιαίτερα έντονες και το φαινόμενο του θερμοκηπίου απασχολεί όλες τις μεγάλες βιομηχανικές χώρες -μερικές από τις οποίες δεν έχουν επικυρώσει το Πρωτόκολλο του Κιότο- το «Νερό» είναι προφανώς ένα ζήτημα που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες ανάπτυξης της κοινωνίας μας.
Με αφορμή την επικαιρότητα των σοβαρών κλιματικών αλλαγών, το φαινόμενο λειψυδρίας και την Παγκόσμια Ημέρα Νερού (την ερχόμενη Πέμπτη), η Ελληνική Επιτροπή Υδρογεωλογίας και το Πανεπιστήμιο Αθηνών, διοργάνωσαν σήμερα (19/3/2007) ειδική εκδήλωση στις αίθουσες του Πανεπιστημιακού Εντευκτηρίου.
Όπως επισημαίνουν, σε αρκετές περιοχές της χώρας, οι απώλειες νερού φθάνουν έως και το 60%, λόγω των παλιών και κακο-συντηρημένων δικτύων ύδρευσης.
«Η Ελλάδα είναι μια χώρα χωρίς ουσιαστική υδατική διαχείριση, ευνοημένη από πλευράς βροχοπτώσεων, παρά τη γεωγραφική θέση και σπατάλη (ΟΟΣΑ). Οι επιπτώσεις στη χώρα μας από την παρατεταμένη ανομβρία και τις αυξημένες συνθήκες εξατμίσεως αναμένονται σημαντικές, τόσο στα επιφανειακά υδατικά συστήματα, όσο, κυρίως, στα υπόγεια αντίστοιχα υδατικά συστήματα. Οι επιπτώσεις θα είναι σημαντικότερες στις περιοχές που συνδέουν την άρδευση ή την ύδρευση τους με υπόγεια νερά, ιδιαιτέρως σε περιοχές όπου, ήδη, έχει παρατηρηθεί υπεράντληση των υδροφόρων οριζόντων», δήλωσε ο κ. Στουρνάρας.
«Οι ανάγκες του κάθε ανθρώπου καθορίζονται από τις δυνατότητες της περιοχής που ζει, ενώ είναι ζήτημα της Πολιτείας το γεγονός ότι το νερό έχει μειωθεί κατά 40% σε σχέση με τα περσινά δεδομένα. Είναι λυπηρό που ο αρμόδιος για το περιβάλλον δημόσιος φορέας, θυσιάζει το ζήτημα “νερό“ στο βωμό συντεχνιακών συμφερόντων, ενώ υποστηρίζει δημόσια ότι ο σκοπός μπορεί να επιτευχθεί χωρίς γεωλόγους, πράγμα το οποίο είναι πολύ επικίνδυνο για όλο το κοινωνικό σύνολο. Η ορθολογική αντιμετώπιση του θέματος απαιτεί διεπιστημονική συνεργασία», όπως ανέφερε η κ. Χ. Αλεξιάδου, πρόεδρος των Γεωλόγων Μελετητών.
Η λίμνη Πλαστήρα στερεύει, το ίδιο και οι ταμιευτήρες της περιοχής, με αποτέλεσμα να απειλούνται εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα, με ολοκληρωτική καταστροφή. Έτσι, ο «πόλεμος» των αγροτών, της Λάρισας και της Καρδίτσας, για το ποιος θα πάρει το νερό που έχει απομείνει
