Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Καλημέρα από Στοκχόλμη…, Μια πρόταση για το Μουσείο Γιαλούρη, του Θοδωρή Πυλιώτη

Καλημέρα από Στοκχόλμη…, Μια πρόταση για το Μουσείο Γιαλούρη, του Θοδωρή Πυλιώτη

35

     Καλημέρα από Στοκχόλμη
   
    Μια πρόταση για το Μουσείο Γιαλούρη
    
        
   

«Εφυγε στα 95 ο Τζαν Κάρλο Μενότι, που πήρε μια φτωχή περιοχή της Ιταλίας, στην Ούμπρια και με τη μουσική του έμπνευση την έκανε να λάμπει παγκοσμίως με το φεστιβάλ της. Και μεις με την Επίδαυρο αναδείξαμε παγκοσμίως το μοναδικό δημιούργημα μετά το φεστιβάλ στην περιοχή: την ταβέρνα του Λεωνίδα στο Λιγουριό».
   
    Η είδηση αλιευμένη τον περασμένο Φεβρουάριο μέσα από τις σελίδες του ίντερνετ
    Λίγες μέρες μετά ήρθε η άλλη χιώτικη είδηση που αφορούσε την καταστροφή μέρους του έργου του Νίκου Γιαλούρη εξαιτίας του ότι κρατιόταν στα υπόγεια της Δημοτικής Πινακοθήκης. Ο χώρος πάντως ήταν γνωστό πως είναι ακατάλληλος, τώρα γιατί ξεχάστηκε εκεί το αρχείο;… μυστήριο!
   
    Δυστυχώς όμως αυτή η πολιτική με το θέμα της αξιοποίησης των πολιτιστικών μνημείων και γενικότερα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, αποτελεί σημαντικό πρόβλημα σε ότι αφορά την ανάδειξη και τη διαχείριση.
   
    Ο επισκέπτης για παράδειγμα της Στοκχόλμης θα βρει σε ειδικό χάρτη πως υπάρχουν 71 συνολικά μουσεία που μπορεί κανείς να δει παρακαλώ στην πρωτεύουσα της Σουηδίας.

    Σε αυτό το χάρτη, περιλαμβάνεται μια σύντομη περιγραφή του Μουσείου, πληροφορίες για το ωράριο λειτουργίας και το πώς θα φτάσει κανείς μέχρι εκεί. Αυτό που κάνει εντύπωση είναι οι πληροφορίες για το αν ο χώρος είναι προσβάσιμος για άτομα με αναπηρίες (περίπου τα μισά), για το αν υπάρχει παιδότοπος ή κατάστημα με είδη δώρων.

    
    Μεταξύ των μουσείων που συμπεριλαμβάνονται στο χάρτη, είναι και αυτό του Μουσείου Στρίνμπεργκ.



    Δεν προσπαθώ να εξομοιώσω καλλιτέχνες και το έργο που έχουν αφήσει. Δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το σημαντικό είναι πως ο κάθε τόπος ανάλογα με το τι έχει, αυτό προσπαθεί και να προβάλλει.
    Το Μουσείο Στρίνμπεργκ λοιπόν (ο διάσημος δραματουργός έζησε από το 1849-1912) στεγάζεται στο τελευταίο σπίτι στο όποιο και έμεινε.
    Από τα στοιχεία του τουριστικού οδηγού μαθαίνουμε ότι «το μουσείο άνοιξε το 1973 και περιλαμβάνει ανακατασκευασμένα μέρη του σπιτιού του συγγραφέα, με την κρεβατοκάμαρά του, το καθιστικό και το γραφείο του, καθώς και 3.000 βιβλία, αρχεία, φωτογραφίες, αποκόμματα εφημερίδων και αφίσες.



    Στα γειτονικά κτήρια μόνιμη έκθεση παρουσιάζει το Στρίνμπεργκ ως συγγραφέα, διευθυντή θεάτρου, καλλιτέχνη και φωτογράφο.
    Περιστασιακές εκθέσεις και άλλες δραστηριότητες οργανώνονται συχνά εδώ».

    Να λοιπόν ιδέες για τη δική μας περίπτωση.
    Από την ώρα που ελήφθη η δύσκολη χωρίς άλλο απόφαση να γίνει Μουσείο Γιαλούρη, τιμώντας έτσι τον καλλιτέχνη και αναγνωρίζοντας τη σημασία του έργου του θα πρέπει αυτό να το οργανώσουμε σωστά.
    Καταρχήν θα πρέπει να εξεταστεί το θέμα του σπιτιού του αείμνηστου Νίκου Γιαλούρη. Να γίνει μια προσεκτική δουλειά έτσι ώστε να μπορέσει ο Δήμος να το πάρει στην κατοχή του από τους κληρονόμους του.
    Επίσης να εξεταστεί το θέμα εξεύρεσης χώρων σε κοντινή απόσταση από το σπίτι στην Αγία Μαρίνα Καλοπλύτη για να υπάρξουν οι μόνιμες εκθέσεις, το δυνατόν προσβάσιμες για όλους (όχι μόνο για να μπει κανείς στο χώρο αλλά και να φτάσει σε αυτό!).
    Να γίνει μια σωστή μελέτη για το πώς αυτό θα οργανωθεί και σε βάθος χρόνου θα αξιοποιηθεί.
    Η οργανωτικότητα των υπηρεσιών μας αλλά και η συνέχεια του έργου από τη μια στην άλλη αρχή, δημοτική- νομαρχιακή- πολιτική, δεν είναι σίγουρα γνώρισμα του λαού μας. Δεν αποτελεί συστατικό της κουλτούρας μας.
    Πρέπει όμως να γίνει αυτό. Να μπει ένα χρονοδιάγραμμα και να ενωθούν δυνάμεις για να δημιουργηθεί κάτι καλό, ανεξάρτητα ποιος θα το… εγκαινιάσει.
   Έτσι ώστε και το Μουσείο Γιαλούρη να έχει πραγματικά τη στέγη που του αξίζει, και το πλούσιο έργο του καλλιτέχνη να διασωθεί αλλά και το νησί να αποκτήσει ένα πρότυπο μουσείο. Ένα μουσείο που θα μπορεί ίσως να έχει και τη δική του αίθουσα στα Ψαρά όπου ο Νίκος Γιαλούρης είχε στενούς δεσμούς.
   Και με την ευκαιρία ας ρωτήσουμε: πόσο άραγε αυξήθηκαν οι επισκέψεις αυτό το μήνα στο Μουσείο Γιαλούρη, που σήμερα λειτουργεί επί της οδού Βενιζέλου 73, ύστερα από το θόρυβο που έγινε σχετικά με την τύχη μέρους του έργου του;
   Καλημέρα
   
   pyliotis@freemail.gr

 

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 27/3/2007

Διαφήμιση
Προηγούμενο άρθροΒιβλιοπαρουσίαση: «Επιβάτες του φεγγαριού» του Άγγελου Αντωνόπουλου
Επόμενο άρθροΣυναυλία με το Διονύση Σαββόπουλο στο ΟΜΗΡΕΙΟ συνδιοργάνωση με περιοδικό ΑΥΛΑΙΑ