Το παρακάτω μήνυμα, επώνυμο, λάβαμε από αναγνώστη της ιστοσελίδας μας, σχετικά με την πρόταση του Θοδωρή Πυλιώτη και στη στήλη “Καλημέρα από Στοκχόλμη…” για αξιοποίηση του σπιτιού του αείμνηστου Νίκου Γιαλούρη.
Η πρόταση προς το Δήμο Χίου ήταν να περιέλθει το σπίτι στην κατοχή του από τους κληρονόμους του Χιώτη ζωγράφου και να αποτελέσει το βασικό πυρήνα ενός “Μουσείου Γιαλούρη”.
Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να γίνει, αφού ήδη το κτήριο έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία του αναγνώστη μας (όπως θα διαβάσετε στη συνέχεια) και προορίζεται για οικία του.
Δημοσιεύουμε το μήνυμά του, ενώ τα στοιχεία του όπως είπαμε είναι εν γνώση μας:
Η πρόταση προς το Δήμο Χίου ήταν να περιέλθει το σπίτι στην κατοχή του από τους κληρονόμους του Χιώτη ζωγράφου και να αποτελέσει το βασικό πυρήνα ενός “Μουσείου Γιαλούρη”.
Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να γίνει, αφού ήδη το κτήριο έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία του αναγνώστη μας (όπως θα διαβάσετε στη συνέχεια) και προορίζεται για οικία του.
Δημοσιεύουμε το μήνυμά του, ενώ τα στοιχεία του όπως είπαμε είναι εν γνώση μας:
“Αγαπητέ Θοδωρή,
Διάβασα τώρα το πρωί το άρθρο σου για το μουσείο του Γιαλούρη.
Συμφωνώ απολύτως μαζί σου για την ανάγκη δημιουργίας ενός Μουσείου αλλά παραλίγο να πάθω έμφραγμα όταν διάβασα ότι προτείνεις το σπίτι του.
Το αγόρασα από τους κληρονόμους του τον Ιούλιο και σήμερα το επισκευάζω, ελπίζοντας ότι από το Σεπτέμβριο θα το χρησιμοποιήσω για μόνιμη κατοικία.
Η ανακαίνιση γίνεται με πλήρη σεβασμό τόσο στα αρχιτεκτονικά του στοιχεία όσο και στην Ιστορία του.
Προτείνοντας το προφανές, που θα έπρεπε να είχε γίνει πρώτου εμπλακώ εγώ σ’ αυτήν την αγορά και επισκευή, τρομάζω μη και γίνει αποδεκτό και για δεύτερη φορά μείνω χωρίς σπίτι”.
Συμφωνώ απολύτως μαζί σου για την ανάγκη δημιουργίας ενός Μουσείου αλλά παραλίγο να πάθω έμφραγμα όταν διάβασα ότι προτείνεις το σπίτι του.
Το αγόρασα από τους κληρονόμους του τον Ιούλιο και σήμερα το επισκευάζω, ελπίζοντας ότι από το Σεπτέμβριο θα το χρησιμοποιήσω για μόνιμη κατοικία.
Η ανακαίνιση γίνεται με πλήρη σεβασμό τόσο στα αρχιτεκτονικά του στοιχεία όσο και στην Ιστορία του.
Προτείνοντας το προφανές, που θα έπρεπε να είχε γίνει πρώτου εμπλακώ εγώ σ’ αυτήν την αγορά και επισκευή, τρομάζω μη και γίνει αποδεκτό και για δεύτερη φορά μείνω χωρίς σπίτι”.
Διαφήμιση
