Πρόσωπα & προσωπεία: ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, 42 ετών, δημοσιογράφος, ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ mich@enet.gr, www.bavzer.blogspot.com

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, 42 ετών, δημοσιογράφος από τη Χίο, μητέρα 2 παιδιών. Πριν από ένα χρόνο, στις 8 Απριλίου του 2006, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο του νησιού με πόνο στον αυχένα, αίσθημα σύγχυσης και τάση προς έμετο. Νωρίτερα εκείνη την ημέρα, είχε κάνει ένα ρεπορτάζ στον χώρο του εργοστασίου της ΔΕΗ, όπου είχε εκδηλωθεί πυρκαγιά. Εκεί, δέχτηκε την επίθεση ενός ιδιωτικού υπαλλήλου φύλαξης των εγκαταστάσεων, ο οποίος, παρά το γεγονός ότι είχαν εισέλθει κι άλλοι δημοσιογράφοι, της έλεγε ότι «απαγορεύεται η είσοδος» σε όλους. Σύμφωνα με την ένορκη διοικητική εξέταση (ΕΔΕ) που διενεργήθηκε από τον δ/ρα Ιωάννη Σαγιάκο, διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας του Γενικού Νοσοκομείου Χίου, ο σοβαρός τραυματισμός της γυναίκας, που ένα χρόνο τώρα την κρατάει ανήμπορη σε ένα κρεβάτι, με τετραπληγία και αλαλία, «κλειδωμένη μέσα στο ίδιο της το σώμα» («locked in» είναι η αγγλική ορολογία που περιγράφει την κατάστασή της), προκλήθηκε «προφανώς κατά τη διάρκεια διαπληκτισμού της με τον φύλακα της ΔΕΗ», το πρωί εκείνης της μέρας.





Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ υπέστη «εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο οξείας ισχαιμικής βλάβης του αριστερού ημιμορίου της γέφυρας του εγκεφάλου, από θρόμβωση της βασικής αρτηρίας του εγκεφάλου, από θρόμβο που αποσπάστηκε από τη δεξιά σπονδυλική αρτηρία του λαιμού λόγω τραυματικού διαχωρισμού της από κάκωση του αυχένα». Στην έκθεση του κ. Σαγιάκου αναφέρεται ρητώς ότι «η διαχείριση του συγκεκριμένου περιστατικού στο Γ.Ν. Χίου δεν ήταν η απόλυτα ενδεδειγμένη» ενώ, για να καταλάβει ίσως κάποιος πόσο εύκολο είναι, στα κατά τα άλλα «μαγικά νησιά» μας (ή, όπως λέει ο Σαββόπουλος, στα «άθλια χωριουδάκια» και στην «ασυνάρτητη επαρχία» μας), από τη μια στιγμή (την κακιά) στην άλλη, να έρθει η ζωή του τούμπα, επισημαίνεται ακόμα ότι η έλλειψη μαγνητικού τομογράφου (MRI) στο νοσοκομείο αυτό (σαν να λέμε, δηλαδή, ότι δεν έχουν μηχάνημα για ακτίνες Χ), «απαραίτητου μέσου για τον ακριβή καθορισμό της ανατομικής βλάβης του εγκεφάλου», έπαιξε κι αυτό σημαντικό ρόλο στην όλη καθυστέρηση σωστής αντιμετώπισης του περιστατικού.

Η ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ενεργοποίησης του ΕΚΑΒ, για να διαμετακομισθεί η ασθενής από τη Χίο στο «Γεώργιος Γεννηματάς» στην Αθήνα, όπου υπάρχει ειδικευμένο τμήμα για τέτοια περιστατικά, ήταν και αυτή καθοριστική για τη σωτηρία της κοπέλας, καθ’ ότι «υπήρξε πέραν του συνήθους βραδεία», με αποτέλεσμα να χαθεί το πολύτιμο «χρονικό θεραπευτικό παράθυρο» των πρώτων 12 ωρών. «Οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που απαιτούνται είναι χρονοβόρες αλλά και κάποια μορφή αντιπαλότητας και καχυποψίας που επιδεικνύει το προσωπικό του ΕΚΑΒ είναι αποθαρρυντικές για τον γιατρό του νοσοκομείου που θα αναλάβει τη διεκπεραίωση της διακομιδής ασθενούς και απειλείται ακόμη και με διώξεις εάν αποδειχθεί η μεταφορά άσκοπη», παρατηρεί στην έκθεσή του ο ιατρός κ. Ιωάννης Σαγιάκος.

ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ της Αγγελικής ανέδειξε σοβαρότατα θέματα σε ό,τι αφορά τον τομέα της υγείας στα νησιά μας και σ’ όλη την επαρχία, στον κλάδο των εργαζομένων σε… ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης (υπήρχε και σχετικό άρθρο στην «Ελευθεροτυπία»), τα ειδικά προβλήματα που υπάρχουν με την αερομεταφορά με ιδιωτικές ασφάλειες. Η κοπέλα, σήμερα, είναι με τον άνδρα της, Θοδωρή Πυλιώτη, σ’ ένα ειδικευμένο κέντρο στη Σουηδία, όπου προσπαθεί να βγει από την «εσωτερική της φυλακή». Από εκεί, ο Θοδωρής έγραψε στην ιστοσελίδα www.myrovolos.gr: «Η μνήμη γυρίζει ένα χρόνο πίσω. Οταν περιμένοντας τη Μεγάλη Εβδομάδα και τα ρεπορτάζ για τον ρουκετοπόλεμο, μέσα σε μια μέρα άλλαξαν τα πάντα στη ζωή της Αγγελικής, των παιδιών μας, των οικογενειών μας… Ενα ρεπορτάζ ρουτίνας οδήγησε σε ένα σοβαρότατο τραυματισμό και εν συνεχεία μια λάθος διάγνωση στο τραγικό αποτέλεσμα που έχουμε σήμερα (…). Με το μυαλό να λειτουργεί, τη μνήμη να μπορεί να ταξιδεύει στα παλιά, στα τωρινά και σίγουρα στα μελλούμενα και μόνο μέσο επικοινωνίας να είναι τα μάτια… Τα μάτια που έχουν λατρέψει ποιητές, για τα οποία έχουν γράψει όλοι οι ερωτευμένοι και έχουν χιλιοτραγουδήσει σε όλες τις γωνιές της Γης να αποτελούν τη γραφίδα. Το μολύβι της Αγγελικής για την επικοινωνία με όλους μας… Ολο αυτό το διάστημα η οικογένειά μας, αλλά και οι πολλοί φίλοι, ζούμε με την ελπίδα ότι η Αγγελική θα βρει το “αντικλείδι” και θα μπορέσει να επανέλθει με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αυτονομία στην καθημερινή της ζωής».