ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ
ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΥ και ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ των Α.Ε.Ι.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ της ΠΟΣΔΕΠ
της 29ης Μαρτίου 2007
Οι διεκδικήσεις των πανεπιστημιακών
* Διεκδικούμε ένα δημοκρατικό Πανεπιστήμιο που λειτουργεί με ελευθερία στη διδασκαλία και την έρευνα και με ελεύθερη διακίνηση ιδεών που διασφαλίζεται με το πανεπιστημιακό άσυλο.
Αντίθετα η κυβέρνηση με τον νέο νόμο – πλαίσιο επιχειρεί να υποτάξει τα δημόσια Πανεπιστήμια στις δυνάμεις της αγοράς, εφαρμόζοντας τη διακήρυξη της Μπολόνια στο πλαίσιο της δημιουργίας του ενιαίου Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης και θεσμοθετεί μέτρα πειθάρχησης και τιμωρίας της πανεπιστημιακής κοινότητας.
* Διεκδικούμε την κατάργηση του καθεστώτος του ‘εποχικού πανεπιστημιακού’ (ΠΔ 407) και την προκήρυξη θέσεων ΔΕΠ με προτεραιότητα στα περιφερειακά Πανεπιστήμια.
Ο νέος νόμος δεν καταργεί τις ελαστικές μορφές εργασίας, αλλά τις ισχυροποιεί και τις επεκτείνει.
* Διεκδικούμε την αποκλειστική απασχόληση των μελών ΔΕΠ με επαρκή αύξηση των μισθών.
Αντίθετα ο νέος νόμος διατηρεί τη μερική απασχόληση των μελών ΔΕΠ και την πλήρη απασχόληση με δυνατότητα άσκησης ελεύθερου επαγγέλματος. Επιτρέπει δε σε μέλη ΔΕΠ που αποχωρούν μετά την συμπλήρωση του ορίου ηλικίας … να παραμένουν σε ερευνητικά προγράμματα, εισηγητικές επιτροπές κ.λπ.!
* Διεκδικούμε τη χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων με βάση τις ανάγκες τους, τουλάχιστον στο 5% του ΑΕΠ από δημόσιους πόρους, ή στο 15% του κρατικού προϋπολογισμού, συνολικά για την παιδεία.
Αντίθετα, το νομοσχέδιο δεν δεσμεύει την κυβέρνηση και επιπλέον θέτει ως όρο, για τα υποχρηματοδοτούμενα Πανεπιστήμια, την υποταγή τους στην κυβερνητική πολιτική.
* Διεκδικούμε τη χρηματοδότηση της βασικής έρευνας που αποτελεί προϋπόθεση για τη λειτουργία του Πανεπιστημίου (συνολικά στο 1,5% από δημόσιους πόρους του ΑΕΠ, ή στο 4,5% του κρατικού προϋπολογισμού).
Η κυβέρνηση δεν δεσμεύεται για τη χρηματοδότηση της έρευνας. Επιβάλλει την εμπορευματοποίηση της ερευνητικής δραστηριότητας και την εδραίωση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων μέσω της έρευνας μέσα στο Πανεπιστήμιο.
* Υπερασπιζόμαστε την επιστημονική ενότητα των προγραμμάτων σπουδών, την αξία των πτυχίων και την κατοχύρωση των συλλογικών επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων.
Με τον νέο νόμο η κυβέρνηση επιβάλλει ποινή αφανισμού σε όσα Πανεπιστήμια δεν εφαρμόζουν τη διαδικασία ‘Μπολόνια’, που η πανεπιστημιακή κοινότητα έχει απορρίψει, δηλαδή: τους δύο κύκλους σπουδών, τη διάσπαση των προγραμμάτων σπουδών, την απαξίωση των πτυχίων και την ακύρωση των συλλογικών επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων.
* Διεκδικούμε τις προϋποθέσεις ώστε τα δημόσια Πανεπιστήμια, ιδιαίτερα της περιφέρειας, να μπορούν να ανταποκριθούν στον κοινωνικό τους ρόλο.
Ο νέος νόμος δεν δεσμεύει την κυβέρνηση ενώ υποχρεώνει τα περιφερειακά Πανεπιστήμια να διεκδικήσουν τη ‘βιωσιμότητά’ τους μέσα από την ‘κατάταξη’ και τον ‘ανταγωνισμό’. Αυτά θα είναι τα πρώτα ‘θύματα’ της κυβερνητικής πολιτικής για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια.
* Διεκδικούμε άμεσα πρόγραμμα για τη φοιτητική μέριμνα (στέγη, σίτιση), αίθουσες διδασκαλίας, βιβλιοθήκες, χώρους, ποιότητα ζωής, για να είναι δημόσιο Πανεπιστήμιο ελκυστικό για τους φοιτητές, τους πανεπιστημιακούς και τους άλλους εργαζόμενους και για να μην ακυρώνεται η δωρεάν παιδεία.
Με τον νέο νόμο η κυβέρνηση όχι μόνο δεν δεσμεύεται σε τίποτα από όλα αυτά αλλά επιχειρεί να εφαρμόσει εκβιαστικά τη «διασφάλιση ποιότητας» με την οποία ‘αξιολογεί’ τα Πανεπιστήμια και τις ελλείψεις τους σε υποδομή.
Ο νέος νόμος απορρίπτει τις προτάσεις μας για το Πανεπιστήμιο που διεκδικούμε.
Ο νέος νόμος πλαίσιο που ψήφισε η κυβέρνηση όχι μόνο δεν τη δεσμεύει σε τίποτα αλλά καταλύει προκλητικά τη συνταγματική της υποχρέωσή να εξασφαλίζει δωρεάν δημόσια ανώτατη εκπαίδευση σε όλους τους πολίτες.
Ο νέος νόμος επιβάλλει την υποταγή και άνευ όρων παράδοση, του δημόσιου Πανεπιστημίου στην πολιτική που αποτελεί την αντιδραστική αναδιάρθρωση της ανώτατης εκπαίδευσης σύμφωνα με το αποτυχημένο σύστημα ‘Μπολόνια’ και εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.
Ολοκληρώνει την μετατροπή των πανεπιστημιακών σπουδών σε κατάρτιση, την απαξίωση των πτυχίων και την ακύρωση των συλλογικών επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων.
Έτσι, εδραιώνεται η ιδιωτικοποίηση του δημόσιου Πανεπιστημίου, η τυποποίηση και εμπορευματοποίηση και η υποβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών.
Ο νόμος είναι το πλαίσιο για την ανάθεση της ανώτατης εκπαίδευσης σε ιδιωτικές επιχειρήσεις (ιδιωτικά «Πανεπιστήμια») και επιβάλλει στα δημόσια Πανεπιστήμια να λειτουργούν με τους νόμους της αγοράς.
Συνεχίζουμε τον αγώνα «υπεράσπισης του δημόσιου και δωρεάν Πανεπιστημίου», κατά της αντιμεταρρύθμισης
Συνεχίζουμε τον αγώνα για την απόσυρση του νέου νόμου.
Συνεχίζουμε τις πρωτοβουλίες ενημέρωσης της πανεπιστημιακής κοινότητας και της κοινωνίας – όπως με το άρθρο 16 – για τις συνέπειες που θα έχει στο δημόσιο Πανεπιστήμιο ο νέος νόμος, αν επιτρέψουμε την εφαρμογή του.
Απορρίπτουμε την υποβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών σε κατάρτιση, αποκρούουμε την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησή τους που προωθεί η ‘Διαδικασία Μπολόνια’.
Η ΠΟΣΔΕΠ, με πρωτοβουλία της Εκτελεστικής Γραμματείας, σε συνεργασία με φορείς της εκπαίδευσης, θα οργανώσει εκδηλώσεις στη χώρα μας και στο Λονδίνο, τις ημέρες της Συνόδου Υπουργών Παιδείας (17 – 18 Μαΐου 2007). (Βλέπε σχετική ‘εθνική αναφορά’ του ΥπΕΠΘ στη Σύνοδο).
Η Εκτελεστική Γραμματεία της ΠΟΣΔΕΠ καλεί τους Συλλόγους Διδασκόντων
* Να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να συνεδριάσουν τα ακαδημαϊκά όργανα των Ιδρυμάτων (κυρίως οι Σύγκλητοι, αλλά και οι Γενικές Συνελεύσεις Σχολών και Τμημάτων) με θέμα τις αντιδραστικές, αντιδημοκρατικές και αντιακαδημαϊκές διατάξεις του λεγόμενου «Νόμου Πλαισίου», οι οποίες παραβιάζουν τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ακαδημαϊκή αυτοτέλεια και αυτοδιοίκηση των Πανεπιστημίων, να πάρουν αποφάσεις ευθύνης για τη μη εφαρμογή των ρυθμίσεων αυτών και να ζητήσουν την απόσυρση του «Νόμου Πλαισίου», εκφράζοντας τη συντριπτική πλειοψηφία της πανεπιστημιακής κοινότητας.
* Να αναλάβουν πρωτοβουλίες –σε συνεργασία με τους Φοιτητικούς Συλλόγους- ώστε να ληφθούν αποφάσεις των ακαδημαϊκών οργάνων για ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας (διδασκαλία και εξετάσεις), σε εύθετο χρόνο, καθώς και για να αποτραπούν ενδεχόμενα φαινόμενα αντεκδίκησης από μέλη ΔΕΠ προς φοιτητές που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις των Συλλόγων τους.
Η Εκτελεστική Γραμματεία της ΠΟΣΔΕΠ και οι Σύλλογοι βρίσκονται σε διαρκή επαγρύπνηση και ετοιμότητα ώστε να αντιμετωπίσουν με κλιμάκωση των κινητοποιήσεων τις προσπάθειες του ΥπΕΠΘ να επιβάλει στα Πανεπιστήμια την εφαρμογή των νόμων της υποβάθμισης, τους οποίους η πανεπιστημιακή κοινότητα έχει απορρίψει με αποφάσεις ευθύνης, και τις ενδεχόμενες νέες επιθέσεις της κυβέρνησης (νομοσχέδιο για την έρευνα, μεταπτυχιακά) ή την παραβίαση δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Η ΠΟΣΔΕΠ στηρίζει τις κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος που εκφράζεται με τις καταλήψεις και πολύμορφες αγωνιστικές εκδηλώσεις. Ο συντονισμός των Συλλόγων των πανεπιστημιακών δασκάλων με τα συντονιστικά των φοιτητικών συνελεύσεων ανέπτυξε κλίμα εμπιστοσύνης και συμπόρευσης το οποίο αποτελεί εγγύηση συνέχειας και κοινών διεκδικήσεων, μέσα στα ιδρύματα και στην κοινωνία ευρύτερα.
Η ΠΟΣΔΕΠ στηρίζει ηθικά και έμπρακτα τους 61 συλληφθέντες στη διάρκεια του πανελλαδικού πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου της 8ης Μάρτη ’07 στην Αθήνα -η δίκη των οποίων συνεχίζεται σε κλίμα αστυνομοκρατίας, με αστήρικτες κατηγορίες, παρεκκλίνουσες δικονομικά διαδικασίες- καταγγέλλει την πρακτική αυτή εκφοβισμού και ποινικοποίησης του φοιτητικού κινήματος και ζητά την άμεση απαλλαγή των 61 κατηγορούμενων.
Κατευθύνσεις για την ακύρωση του νόμου στην πράξη
Άρθρο 1: Αποστολή των ΑΕΙ
Ο νέος νόμος αλλάζει την αποστολή της ανώτατης εκπαίδευσης:
* Επιβάλλει την ιδεολογία της ανταγωνιστικής «βιώσιμης» ανάπτυξης και μάλιστα σε χώρο που κατοχυρώνεται συνταγματικά η απόλυτη ελευθερία των ιδεών.
«… με προσήλωση στη ‘βιώσιμη’ ανάπτυξη … και την κοινωνική συνοχή».
* Δεν θεωρεί ως αποστολή του Πανεπιστημίου τη διαμόρφωση ανθρώπων υπεύθυνων με επιστημονική, πολιτιστική, κοινωνική και πολιτική συνείδηση.
Απαλείφονται η κοινωνική και η πολιτική συνείδηση!
* Θεωρεί ως αποστολή την απόκτηση επιστημονικής, επαγγελματικής και πολιτιστικής «επάρκειας».
Ενώ μέχρι τώρα ίσχυε η απόκτηση « … απαραίτητων εφοδίων που θα εξασφαλίζουν την άρτια κατάρτιση … για επιστημονική και επαγγελματική σταδιοδρομία».
Απόφαση της ΕΓ: Τα Πανεπιστήμια επιβεβαιώνουν με αποφάσεις των Συγκλήτων -και με κάθε ευκαιρία στην καθημερινή πρακτική- την προσήλωσή τους στην «ανάπτυξη πολιτικής και κοινωνικής συνείδησης» των φοιτητών, αρνούνται την μονομέρεια της «βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης» και της «κοινωνικής συνοχής», ενώ παραμένει στους στόχους τους η «άρτια κατάρτιση για επιστημονική και επαγγελματική σταδιοδρομία».
Άρθρο 3: Ακαδημαϊκές ελευθερίες και ακαδημαϊκό άσυλο
Ο νέος νόμος στο όνομα της κατοχύρωσης του πανεπιστημιακού ασύλου:
* Μετονομάζει το «πανεπιστημιακό άσυλο» σε «ακαδημαϊκό άσυλο» δηλώνοντας σαφώς ότι αφορά μόνο στα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και όχι σε ολόκληρη την κοινωνία.
* Ακυρώνει τον κοινωνικό θεσμό και ορίζει το άσυλο ως προστασία των δραστηριοτήτων των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας και όχι ως δημόσιο χώρο ελεύθερης διακίνησης ιδεών για το σύνολο της κοινότητας και της κοινωνίας.
* Περιορίζει τους φυσικούς χώρους των Πανεπιστημίων που καλύπτει το άσυλο.
* Αναθέτει την ευθύνη άρσης του ασύλου στο πρυτανικό συμβούλιο, σαν να πρόκειται για διοικητική υπόθεση και όχι για υπόθεση που αφορά ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα η οποία εκφράζεται στη Σύγκλητο.
* Ορίζει ποινή φυλάκισης για τη μη τήρηση των όρων του νόμου.
Δηλαδή, ο νέος νόμος, στο όνομα της κατοχύρωσης του πανεπιστημιακού ασύλου δημιουργεί προϋποθέσεις σύγκρουσης μεταξύ των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας και ποινικοποιεί τη δημοκρατική – συλλογική έκφραση στο Πανεπιστήμιο.
Απόφαση της ΕΓ: Με αποφάσεις τους οι Σύγκλητοι των Πανεπιστημίων δεν αλλοιώνουν, δεν τροποποιούν τα ισχύοντα μέχρι σήμερα για το άσυλο, και διασφαλίζουν ότι κάθε πανεπιστημιακός χώρος καλύπτεται από το άσυλο, ενώ την απόφαση για ενδεχόμενη άρση του την λαμβάνει η Σύγκλητος (σύμφωνα με τον Ν. 1268/82).
Άρθρο 4: Εσωτερικοί κανονισμοί λειτουργίας των ΑΕΙ
Ο νέος νόμος επιβάλλει σε κάθε Πανεπιστήμιο την θέσπιση ή τροποποίηση Εσωτερικού Κανονισμού σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, ο οποίος θα πρέπει να εγκριθεί από το ΥπΕΠΘ, και ο οποίος –μεταξύ άλλων- θα ορίζει την ακαδημαϊκή και διοικητική λειτουργία των Πανεπιστημίων, τα θέματα που αφορούν την υπηρεσιακή κατάσταση, την εξέλιξη των μελών ΔΕΠ και των άλλων εργαζομένων, το ποσοστό αναλογίας μεταξύ υποχρεωτικών και επιλεγομένων μαθημάτων.
Η ποινή για τη μη συμμόρφωση σε ό,τι αφορά στον Εσωτερικό Κανονισμό είναι η ακύρωση κάθε διοικητικής πράξης του Πανεπιστημίου (προκηρύξεις θέσεων, εκλογές μελών ΔΕΠ, κλπ), δηλαδή τα Πανεπιστήμια που δεν συμμορφώνονται στους στόχους που έχει ορίσει το ΥπΕΠΘ, τιμωρούνται με αφανισμό.
Απόφαση της ΕΓ: Τα Πανεπιστήμια, με αποφάσεις των Συγκλήτων τους, δεν καταρτίζουν εσωτερικούς κανονισμούς σύμφωνα με τον ‘πρότυπο Εσωτερικό Κανονισμό’ ή –όπου υπάρχουν– δεν προσαρμόζουν τους υπάρχοντες στον ‘πρότυπο’. Η λειτουργία των Πανεπιστημίων αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των ακαδημαϊκών και διοικητικών οργάνων τους, στο πλαίσιο της συνταγματικά κατοχυρωμένης ακαδημαϊκής ελευθερίας των διδασκόντων, της ακαδημαϊκής αυτοτέλειας και της αυτοδιοίκησης των ΑΕΙ.
Άρθρο 5: Ακαδημαϊκός – αναπτυξιακός προγραμματισμός
Σε αντίθεση με την συνταγματικά κατοχυρωμένη ακαδημαϊκή αυτοτέλεια και αυτοδιοίκηση των Πανεπιστημίων, ο νέος νόμος, με τις 4ετείς συμβάσεις που υποχρεώνει να υπογράφουν τα Πανεπιστήμια με το κράτος – εργοδότη, επιβάλλει αλλαγή στον τρόπο χρηματοδότησής τους, η οποία μέχρι σήμερα γίνεται με κριτήριο τις ανάγκες του κάθε ιδρύματος (κυρίως με βάση τον αριθμό των εισακτέων φοιτητών).
Κατά το νέο νόμο, προϋπόθεση της χρηματοδότησης είναι η αποδοχή των στόχων που θέτει το ΥπΕΠΘ: «Τα τετραετή ακαδημαϊκά – αναπτυξιακά προγράμματα…αναφέρονται, τουλάχιστον, στα ακόλουθα θέματα…..ε) Στο συντονισμό των ακαδημαϊκών, εκπαιδευτικών και ερευνητικών δραστηριοτήτων του ΑΕΙ με τις αντίστοιχες εξελίξεις και τις προοπτικές στον ακαδημαϊκό χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης…», δηλαδή το συντονισμό με τον Ευρωπαϊκό Χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης (και το Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας), δηλαδή η εφαρμογή των νόμων της υποβάθμισης για την ένταξη των Πανεπιστημίων στη ‘διαδικασία της Μπολόνια’, τους οποίους η πανεπιστημιακή κοινότητα με αποφάσεις ευθύνης των Συγκλήτων έχει απορρίψει.
‘Διαδικασία Μπολόνια’: δύο κύκλοι σπουδών, διασφάλιση ποιότητας – αξιολόγηση – κατάταξη, πιστωτικές μονάδες, πιστοποίηση, παράρτημα διπλώματος, Ινστιτούτα Δια Βίου Εκπαίδευσης, αποδοχή των όρων του ΔΟΑΤΑΠ και της απαξιωτικής ισοτίμησης πενταετών πτυχίων με τριετή ….(βλ. και ‘εθνική αναφορά του ΥπΕΠθ στη Σύνοδο των Υπουργών Παιδείας στο Λονδίνο το Μάιο του 2007’).
Ο νέος νόμος ορίζει ότι ‘Για την εκτίμηση της πρότασης για το τετραετές ακαδημαϊκό – αναπτυξιακό πρόγραμμα, εκ μέρους του ΥπΠΕΘ, λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, η συμμόρφωση προς τα αποτελέσματα της διαδικασίας αξιολόγησης, σύμφωνα με το ν.3374/2005 (ΦΕΚ 189 Α΄).
Προϋπόθεση για τη χρηματοδότηση του κάθε Πανεπιστημίου είναι η εφαρμογή της κυβερνητικής αντιμεταρρύθμισης. Για τη μη συμμόρφωση η ποινή είναι η μη χρηματοδότηση και η μεταφορά πόρων στα … νομοταγή Πανεπιστήμια!
Ο νέος νόμος επιβάλλει την αναζήτηση πόρων εκτός δημοσίου, δηλαδή την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων.
Στον προϋπολογισμό που θα περιέχει η 4ετής σύμβαση πρέπει να αναφέρονται εκτός από τους δημόσιους πόρους, η αξιοποίηση της ιδιαίτερης περιουσίας και οι λοιπές πηγές χρηματοδότησης εκτός του Κρατικού Προϋπολογισμού.
Καταργείται έτσι η ενιαία δημόσια ανώτατη εκπαίδευση και η προβλεπόμενη από το Σύνταγμα (άρθρο 16) υποχρέωση της πολιτείας να χρηματοδοτεί τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Απόφαση της ΕΓ: Τα Πανεπιστήμια, με αποφάσεις των Συγκλήτων, δεν καταρτίζουν τα τετραετή προγράμματα που επιβάλλει ο νέος νόμος. Τα οικονομικά αιτήματα των Πανεπιστημίων υποβάλλονται όπως πάντα με έμφαση στο ρητό συνταγματικό δικαίωμα των Πανεπιστημίων για χρηματοδότηση, με βάση τις ανάγκες (αριθμό σπουδαστών) και τις ιδιαιτερότητές τους (περιφερειακά, διεύρυνσης, υποδομή) και όχι με αγοραίους όρους «διασφάλισης ποιότητας», ανταγωνιστικότητας και ανταπόδοσης, τυποποίησης – πιστοποίησης κ.λπ. σαν να είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις. Διατυπώνουν τις ετήσιες ανάγκες τους για χρηματοδότηση από δημόσιους πόρους (τακτικός προϋπολογισμός και δημόσιες επενδύσεις) και διεκδικούν τη δέσμευση του ΥπΕΠΘ για την ικανοποίηση αυτών των αναγκών για τη χρηματοδότηση της έρευνας και της ανάπτυξής τους (όπως ορίζει το άρθρο 16 του Συντάγματος).
Απόφαση της ΕΓ: Τα Πανεπιστήμια, με αποφάσεις των Συγκλήτων επαναβεβαιώνουν τις προηγούμενες αποφάσεις τους και δεν εφαρμόζουν – ακριβώς στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής αυτοτέλειας και της αυτοδιοίκησής τους – τους νόμους της υποβάθμισης. Ειδικότερα, δεν ορίζουν τα όργανα για τον μηχανισμό ‘διασφάλισης ποιότητας στην ανώτατη εκπαίδευση’ και δεν υιοθετούν τις ρυθμίσεις εφαρμογής του σχετικού νόμου.
Άρθρο 6: Γραμματέας του ΑΕΙ
Ο νέος νόμος επιβάλλει γραμματέα – μάνατζερ σε κάθε ίδρυμα, με μισθό πολύ μεγαλύτερο από αυτό των μελών ΔΕΠ, ο οποίος θα εποπτεύει ως ‘κυβερνητικός επίτροπος’ την εφαρμογή του Εσωτερικού Κανονισμού, την τήρηση των 4ετών συμβάσεων και θα μεριμνά για την εκτέλεση των αποφάσεων των συλλογικών οργάνων!
Τα Πανεπιστήμια όμως δεν μπορούν να αποδεχθούν τη δημιουργία, παράλληλου και ανεξέλεγκτου από τα ακαδημαϊκά όργανα, «συστήματος» (ομάδας) δημοσιονομικού ελέγχου των διοικητικών και οικονομικών πράξεών τους, όπως επιτάσσει το νέο νομοθέτημα. Η ευθύνη για τον έλεγχο όλων των πράξεων του ιδρύματος παραμένει στο ανώτατο διοικητικό ακαδημαϊκό όργανο, τη Σύγκλητο.
Απόφαση της ΕΓ: Τα Πανεπιστήμια, με σεβασμό στην αρχή της αυτοδιοίκησης των ιδρυμάτων, δεν προκηρύσσουν θέση γραμματέα νέου τύπου. Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα των υπηρετούντων Γενικών Γραμματέων αποτελούν αρμοδιότητα και ευθύνη της Συγκλήτου.
Άρθρο 15: Δωρεάν διανομή συγγραμμάτων, Βιβλιοθήκες
Ο νέος νόμος στο όνομα του πολλαπλού συγγράμματος, και της βελτίωσης που αυτό θα επιφέρει στο καθεστώς των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων, καταργείται η υποχρέωση τη πολιτείας να χορηγεί δωρεάν συγγράμματα.
Απόφαση της ΕΓ: Με αποφάσεις τους οι Σύγκλητοι διασφαλίζουν την δωρεάν διανομή όλων των συγγραμμάτων τα οποία στηρίζουν το πρόγραμμα σπουδών.
Άρθρο 16: Διάρκεια εξαμήνων – εξεταστικές περίοδοι
Ο νέος νόμος νομοθετεί τις πιο επιθετικές αντιδημοκρατικές τάσεις που εξέφρασαν ομάδες πανεπιστημιακών και ελάχιστοι πρυτάνεις ενάντια στις καταλήψεις των φοιτητών και τις απεργίες των πανεπιστημιακών. Ορίζει τη διάρκεια των εξαμήνων σε δεκατρείς εβδομάδες και σε περίπτωση απωλειών, τη μέγιστη παράτασή τους σε δύο εβδομάδες, με ποινή για τη μη συμμόρφωση την ακύρωση των εξετάσεων!
Στόχος αυτών των ρυθμίσεων είναι να αποτραπούν μελλοντικές καταλήψεις και απεργιακές κινητοποιήσεις μέσα στο Πανεπιστήμιο και αν τυχόν γίνουν να ποινικοποιηθούν. Οι ρυθμίσεις αυτές, σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες για το άσυλο και τα τετραετή προγράμματα ορίζουν, ένα «αυταρχικό εκπαιδευτήριο» που λειτουργεί σαν ιδιωτική επιχείρηση, αντί του αυτοδιοικούμενου δημοκρατικού Πανεπιστημίου που λειτουργεί ως δημόσιος χώρος με ελευθερία στη διδασκαλία και την έρευνα και στη διακίνηση των ιδεών.
Ο νέος νόμος επιβάλλει τις πιστωτικές μονάδες ως το μοναδικό κριτήριο για το επιστημονικό και παιδαγωγικό περιεχόμενο ενός μαθήματος στο πρόγραμμα σπουδών και ορίζει τις ελάχιστες πιστωτικές μονάδες (δύο) ως προϋπόθεση για τη διδασκαλία ενός μαθήματος.
Απόφαση της ΕΓ: Τα Πανεπιστήμια, με αποφάσεις των Συγκλήτων, δεν εφαρμόζουν αυτές τις ρυθμίσεις και ορίζουν κάθε φορά την έναρξη και τη λήξη των εξαμήνων και τις εξεταστικές περιόδους, όπως αρμόζει σε θέματα ακαδημαϊκά και σε δημόσια ΑΕΙ με πλήρη αυτοδιοίκηση σύμφωνα με άρθρο 16 του Συντάγματος.
Επίσης, με αποφάσεις των Συγκλήτων, δεν υιοθετούν αλλαγές στα προγράμματα σπουδών για την εφαρμογή των προαπαιτούμενων μαθημάτων που επιβάλλει ο νέος νόμος.
Άρθρο 23: Γνωστικά αντικείμενα και προκηρύξεις θέσεων μελών ΔΕΠ
Ο νέος νόμος επιβάλλει σε όλα τα μέλη ΔΕΠ να επαναπροσδιορίσουν (εντός εξαμήνου) το γνωστικό τους αντικείμενο ώστε να συμπίπτει με το αντικείμενο του Τομέα στον οποίο ανήκουν. Δηλαδή ο νέος νόμος επιχειρεί να επανιδρύσει το θεσμό της ‘έδρας νέου τύπου’, θεσμοθετεί τον ασφυκτικό πολιτικό παρεμβατισμό που ασκεί το ΥπΕΠΘ στις ακαδημαϊκές υποθέσεις των Πανεπιστημίων, στον καθορισμό των επιστημονικών τους αντικειμένων, στην ύπαρξη και λειτουργία των Τμημάτων, καταλύοντας βάναυσα την ακαδημαϊκή αυτοτέλειά τους.
Απόφαση της ΕΓ: Τα Πανεπιστήμια, με αποφάσεις των Συγκλήτων, δεν εφαρμόζουν αυτές τις ρυθμίσεις, όπως αρμόζει σε θέματα ακαδημαϊκά και σε δημόσια ΑΕΙ με πλήρη αυτοδιοίκηση (άρθρο 16 του Συντάγματος).
Άρθρο 24: Εισηγητικές επιτροπές και εκλεκτορικά σώματα
Οι κρίσεις για εξέλιξη και εκλογή μελών ΔΕΠ, αν εφαρμοστεί ο νέος νόμος, πρακτικά παγώνουν, ενώ το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής έχει κρίνει ως αντισυνταγματική την σχετική διάταξη. Είναι τόσο πολύπλοκη, χρονοβόρα και δαπανηρή (μη προβλεπόμενη από επιπλέον χρηματοδότηση) η συνεννόηση και η γραφειοκρατία που απαιτείται προκειμένου να οργανωθεί η σύσταση και η συνεδρίαση δύο φορές των Εκλεκτορικών Σωμάτων, καθώς και η μετακίνηση του 1/3 των εκλεκτόρων που ουσιαστικά οι κρίσεις καθίστανται απαγορευτικές.
Απόφαση της ΕΓ:
* Τα εκλεκτορικά σώματα συγκροτούνται σύμφωνα με την μέχρι τώρα νομοθεσία, διαφυλάσσοντας τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτοτέλεια των Τμημάτων και των ΑΕΙ, και μη επιβαρύνοντας με επιπλέον δαπάνες (μετακίνησης εκλεκτόρων) τους δραματικά μειωμένους προϋπολογισμούς των ΑΕΙ.
* Σε περίπτωση που κάποια εκλογή πραγματοποιηθεί με την αντισυνταγματική διάταξη (1/3 εκλέκτορες από άλλο Τμήμα / ΑΕΙ) και θιγεί μέλος ΔΕΠ θα δρομολογηθεί προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ).
* Καταγράφονται και δημοσιοποιούνται οι ανάγκες σε νέες θέσεις μελών ΔΕΠ καθώς και αυτές που καλύπτονται από συμβασιούχους διδάσκοντες (Π.Δ. 407), προκειμένου να επικαιροποιηθούν οι ανάγκες και προτεραιότητες των Πανεπιστημίων, ιδιαίτερα των περιφερειακών.
Η ΠΟΣΔΕΠ οργανώνει νομικό επιτελείο, προκειμένου:
* να προσφέρει τις νομικές συμβουλές αναγκαίες στις διοικητικές ή άλλες πράξεις των ΑΕΙ, διαφυλάσσοντας τις συνταγματικές εγγυήσεις για τον χαρακτήρα και τον ρόλο των Πανεπιστημίων καθώς και για την εργασιακή κατάσταση, τον ρόλο και τα δικαιώματα των πανεπιστημιακών.
* να παρασταθεί στους πανεπιστημιακούς που θίγονται από την εφαρμογή διατάξεων του νέου νομοθετήματος.
Άρθρο 26 και 27: Καθήκοντα, δικαιώματα και υποχρεώσεις των μελών ΔΕΠ και μέλη ΔΕΠ μερικής απασχόλησης
Απόφαση της ΕΓ: Διεκδικούμε την αποκλειστική απασχόληση των μελών ΔΕΠ, σε αντίθεση με το νόμο που κατοχυρώνει και διαιωνίζει το καθεστώς της παράλληλης απασχόλησης και της μερικής απασχόλησης των μελών ΔΕΠ. Οι Σύγκλητοι λαμβάνουν αποφάσεις για την υπεράσπιση της αποκλειστικής απασχόλησης.
