Στα πλαίσια προτάσεων από τις υπηρεσίες για τον Προγραμματισμό Έργων για την περίοδο 2007-2013 ζητήθηκε από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χίου και η πρόταση της Υπηρεσίας μας σε ό,τι αφορά τον προγραμματισμό για τη Σχολική Στέγη.
Ανάμεσα λοιπόν σε άλλες προτάσεις κατατέθηκε στη Δ/νση Σχεδιασμού και Προγραμματισμού της Νομαρχίας μας και η παρακάτω:
«Αξιοποίηση του 11ου Δ. Σ. Χίου ως Διοικητηρίου της Π. Ε. Χίου στα πλαίσια και της ανάδειξης του ιστορικού κέντρου της πόλης. Ενημέρωση των γονέων σχετικά με το θέμα και διοχέτευση των μαθητών του σχολείου μετά από 5-6 χρόνια στα όμορα σχολεία τα οποία μπορούν να τα απορροφήσουν, όπως τα 1ο, 6ο, 3ο, 8ο Χίου και τα γειτονικά προς την κατοικία των μαθητών σχολεία, αφού ως γνωστόν το 11ο Δ.Σ. Χίου φιλοξενεί και πολλά παιδιά εργαζομένων στην κεντρική αγορά της πόλης.
Εξ άλλου σήμερα με την ενοικίαση ιδιωτικών χώρων για τη στέγαση του γραφείου της Δ/νσης δαπανάται μεγάλο ποσόν ετησίως, το οποίο θα μπορούσε να εξοικονομείται για επισκευαστικές παρεμβάσεις στα σχολικά κτήρια του νομού.»
Η πρόταση αυτή που υπεβλήθη στον εν λόγω φορέα είναι ΠΡΟΤΑΣΗ και δεν είναι ΑΠΟΦΑΣΗ. Η Δ/νση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης δεν είναι αρμόδια να αποφασίζει για τέτοια ζητήματα παρά μόνο να προτείνει αναγκαιότητες που την αφορούν.
H Δημοτική και η Νομαρχιακή Επιτροπές Παιδείας στη συνέχεια διαβιβάζουν αποφάσεις τους προς ψήφιση και από τα Δημοτικό και Νομαρχιακό Συμβούλια.
Χωρίς κατάλληλη ενημέρωση λοιπόν ούτε γι’ αυτήν καθ’ αυτήν την πρόταση ούτε και για τις διαδικασίες που ακολουθούνται σ’ αυτές τις περιπτώσεις, λίγοι θορυβημένοι γονείς, δε θέλω να πιστεύω υποκινούμενοι και από ορισμένους εκπαιδευτικούς μας, συνεκλήθησαν από το Σύλλογο Γονέων του παραπάνω Σχολείου για να σχεδιάσουν μελλοντικές ενέργειες και κινητοποιήσεις τους ώστε να μην προχωρήσει το «κλείσιμο» του σχολείου, όπως υποστήριζαν.
Αν και κανείς δε ζήτησε διευκρινίσεις για το ζήτημα αυτό, για το οποίο υποτίθεται ότι είχαμε την ευθύνη και αν και απρόσκλητοι -ενημερωθήκαμε από τα τοπικά ΜΜΕ για τη συγκέντρωση- και προσωπικά θεώρησα ότι έπρεπε να παραβρεθώ, σεβόμενοι τους γονείς για να τους ενημερώσουμε σχετικά και να μην ανησυχούν γιατί η Δ/νση δε θέλει να διαταράξει ούτε τις οικογένειες ούτε τους μαθητές που ήδη φοιτούν στο σχολείο ούτε τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν και για τους οποίους αν πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο υπάρχει πρόβλεψη να διασφαλιστεί η θέση και η οργανικότητά τους.
Παραβλέποντας επιθετικότητα και ειρωνείες που δέχτηκα και προσωπικά και με την ιδιότητά μου ως Προϊσταμένης της Δ/νσης Π.Ε. Χίου και επιθυμώντας να συνεισφέρουμε και προς τους φορείς που ενδεχομένως θα ήθελαν να υιοθετήσουν αυτή την πρόταση, οφείλω να καταθέσω τις σκέψεις μου για ενημέρωση, με την επισήμανση ότι ενεργώ ως υπάλληλος και μόνο και ότι ποτέ μέχρι σήμερα δεν ήμουν υποψήφια σε τοπικές εκλογές.
Το κτήριο κατασκευάστηκε το 1892 και επιθυμία του κληροδότη ήταν να λειτουργήσει ως σχολείο. Σήμερα το κτήριο αυτό παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις σε ό,τι αφορά τη λειτουργία ενός σύγχρονου σχολείου μικρών παιδιών, ελλείψεις που αφορούν κυρίως τους χώρους που απαιτεί η σύγχρονη εκπαιδευτική διαδικασία.
Ο αύλειος χώρος είναι πολύ περιορισμένος και επικίνδυνος, παιδιά που κάνουν μάθημα στοιβαγμένα σε χώρους ακατάλληλους, που θα έπρεπε οι ίδιοι οι γονείς να προβληματίζονται γι’ αυτό, δάσκαλοι συνωστισμένοι σαν τα ποντίκια σε ένα χώρο που μόνο γραφείο δεν είναι με ό,τι συνέπειες αυτό συνεπάγεται, το μόνο σχολείο της Χίου που δεν του παρασχέθηκε πιστοποιητικό πυρασφάλειας από την αρμόδια Υπηρεσία κι ο Θεός να μας φυλάει από κάποιο ατύχημα.
Δε σας κρύβω ότι η ιδέα για την αξιοποίηση αυτού του κτηρίου με άλλο τρόπο από την Π. Ε. δεν είναι δική μου. Πολλοί είναι εκείνοι που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή της αν κι εγώ στην αρχή συναισθηματικά φορτισμένη δεν ήθελα ούτε και να το συζητήσω. Με την πάροδο όμως του χρόνου και προσπαθώντας να αντιμετωπιστούν οι δυσκολίες που κάθε τόσο παρουσιάζονται διαπίστωσα ότι δεν είχα δίκιο. Επίσης σε όλους είναι γνωστό ότι κατά καιρούς δημοσιεύονται στον Tύπο προτάσεις για αξιοποίηση του κτηρίου από άλλους φορείς, από τη Βιβλιοθήκη, το Πανεπιστήμιο, ως Μουσείο κ.α. Θεωρώ ότι, σεβόμενοι και τον κληροδότη και επειδή το κτήριο είναι ακατάλληλο για διδακτήριο πια, θα πρέπει πρωτίστως να παραμείνει στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Θα μπορούσε ως εκ τούτου να χρησιμοποιηθεί για παράδειγμα ως διοικητήριο της Π.Ε., να φιλοξενηθούν τα αρχεία της εκπαίδευσης στα υπόγειά του και να δημιουργηθεί κι ένας πολυχώρος για βιβλιοθήκη για μικρούς μαθητές με εργαστήριο και παράλληλες προβολές θεμάτων που αφορούν εκπαιδευτικά προγράμματα, και που θα ενδιέφεραν μαθητές και εκπαιδευτικούς που θα ήθελαν να τον επισκεφθούν και που σήμερα μας λείπει. Αν υπάρχει κι άλλη πρόταση είμαστε στη διάθεση των φορέων ή του ιδιώτη που θα την εξέφραζε.
Στο ιστορικό αυτό σχολείο έχω εργαστεί 10 χρόνια. Ας δούμε, λοιπόν, τους βαθύτερους λόγους που οδηγούν στις αντιδράσεις που ως ένα βαθμό τις θεωρώ δικαιολογημένες για τους γονείς που σήμερα φοιτούν τα παιδιά τους στο σχολείο αυτό και οι οποίοι από την πρότασή μας δεν διαταράσσονται καθόλου αφού αν υιοθετηθεί από τους φορείς- θα υπάρξει αυτή η γενναιότητα;- θα υλοποιηθεί μετά από 6-7 χρόνια.
Τα πράγματα δεν είναι τόσο πολύπλοκα όσο θέλουν μερικοί να τα παρουσιάζουν. Από τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει η Δ/νση παρατηρείται ότι στο σχολείο αυτό κάθε χρόνο εγγράφονται το πολύ 7-10 μαθητές για την Α΄ τάξη των καθορισμένων ορίων του σχολείου και οι υπόλοιποι 20-25 που μαζεύονται σ’ ένα τμήμα είναι παιδιά εργαζόμενων γονέων της χιακής αγοράς που δε φοιτούν στα γειτονικά τους σχολεία για να διευκολύνονται όπως λένε οι γονείς, οι οποίοι μόλις αυτά σχολάσουν τα παίρνουν στη δουλειά τους μέχρι να σχολάσουν κι αυτοί ή τα αφήνουν στο Ολοήμερο τμήμα με όλα εκείνα τα παρατράγουδα: μικρό αριθμό μαθητών και γκρίνιες να τα παίρνουν ενωρίτερα. Όλα αυτά είναι κατά τη γνώμη μου προφάσεις γιατί αφενός σε όλα σχεδόν τα σχολεία μας λειτουργούν Ολοήμερα τμήματα και αφετέρου τα όμορα σχολεία 1ο και 6ο ή 3ο και 8ο μπορούν να δεχτούν τα 7-10 παιδάκια των ορίων που κάθε χρόνο εγγράφονται στο 11ο.
Η αλήθεια είναι, χωρίς βέβαια να αποκλείω και την περίπτωση που προανέφερα και σεβόμενη, σας διαβεβαιώνω όλους τους γονείς, ότι πιστεύεται λανθασμένα πως στο 11ο Δ. Σ. Χίου το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης είναι υψηλότερο από τα άλλα σχολεία και ότι τα παιδιά μας καλό θα ήταν να φοιτήσουν σ’ αυτό, μια και στο σχολείο της γειτονιάς μας οι δάσκαλοι δεν είναι τόσο καταρτισμένοι, οι συμμαθητές δεν είναι τόσο καλοί όσο στο 11ο, ε, υπάρχουν και δυο τρία Αλβανάκια ή Ουκρανεζάκια ή Κινεζάκια ή Γυφτάκια ή όχι τόσο Πλούσια και Έξυπνα όσο τα δικά μας στο τμήμα του παιδιού μας, που υποβιβάζουν το επίπεδο και γιατί να αδικηθεί το δικό μας το παιδί. Δημιουργούνται, λοιπόν, απερίγραπτες καταστάσεις για να βρεθούν τρόποι να εγγραφεί το παιδί τους στο σχολείο που φοιτούν τα παιδιά των «επωνύμων», αγνοώντας το ουσιαστικό καλό των παιδιών μόνο και μόνο για να πυρώνουν ορισμένοι δάφνες πάνω στις οποίες κάθονται εκστασιασμένοι απερίσκεπτα. Λες και αν πάρουμε τους δασκάλους του 11ου και τους στείλουμε στη Βολισσό ή στην Καλαμωτή που εκεί οι μαθητές μας είναι κατά 70% αλλοδαποί θα διδάσκουν καλύτερα από τους συναδέλφους τους που υπηρετούν σ’ αυτά. Είναι αλήθεια ότι το κοινωνικο-μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο της οικογένειας βοηθά πολύ το σχολείο και το ίδιο το παιδί στην εξέλιξή του. Αλλά άλλο αυτό και άλλο να έχει δημιουργήσει η φαντασία μας ένα ταξικό σχολείο στο οποίο η οικογένεια υποκαθιστά το ρόλο που οφείλει να παίζει αυτό. Έτσι, δημιουργούμε παιδιά νευρωτικά, συχνά επικίνδυνα ανταγωνιστικά, κουρασμένα από τα 8 τους χρόνια μόνο και μόνο για να ησυχάσουμε τη συνείδησή μας ότι κάνουμε το καλύτερο γι’ αυτά και στέλνοντάς τους και τα λάθος μηνύματα που θα τα δυσκολέψουν πολύ όταν βγουν στην κοινωνία των ενηλίκων αργότερα.
Αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας, λοιπόν, είναι να συνωστίζονται πολλοί μαθητές στο 11ο και να αποδυναμώνονται άλλα σχολεία μας εξίσου ιστορικά, εν προκειμένω τα γειτονικά στο σπίτι των περισσότερων μαθητών που φοιτούν σήμερα στο 11ο , με κίνδυνο να υποβιβαστούν, σχολεία στα οποία σημειωτέον λειτουργούν Ολοήμερα τμήματα για να εξυπηρετούνται οι εργαζόμενοι γονείς, σχολεία στα οποία οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται σ’ αυτά ματώνουν για να εγγράψουν ένα μαθητή που κατοικεί δίπλα στο σχολείο και που δίνουν κι εκείνοι τη ζωή τους για τους μαθητές τους. Έχουμε αναρωτηθεί πού πάμε τα παιδιά μας για το μέλλον τους; Και μιλάμε για την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και για μικρά παιδάκια που όλα πρέπει να διδαχθούν τις ίδιες βασικές γνώσεις και να ανταποκριθούν όπως το καθένα ξεχωριστά μπορεί μέσα στο σχολικό του περιβάλλον. Με άλλα λόγια ο γονέας που ενδιαφέρεται για το παιδί του, είναι μορφωμένος και σε ένα ικανοποιητικό οικονομικό επίπεδο είτε στο 11ο έχει το παιδί του είτε στο 2ο είτε στο 3ο είτε στο Λιθί είτε στα Ψαρά θα το βοηθήσει να μάθει σωστά και να γίνει χρήσιμος, αφού θα έχει ζυμωθεί με τα παιδιά οικογενειών από όλες τις κοινωνικές τάξεις και θα έχει διδαχθεί τα ίδια πράγματα.
Στη δίνη λοιπόν του δικαιολογημένου ως ένα βαθμό προβληματισμού που έχουν οι γονείς από την αβεβαιότητα που παρουσιάζει η σημερινή κοινωνία, αλλά και της φυσιολογικής αγωνίας τους για να προσφέρουν στο παιδί τους το καλύτερο, εμείς οι εκπαιδευτικοί τους βεβαιώνουμε ότι στη Χίο μας τα παιδιά τους σε όποιο σχολείο και αν φοιτούν απολαμβάνουν εξαιρετικής εκπαίδευσης και να μην ανησυχούν εφόσον κι εκείνοι στέκονται αρωγοί στο έργο του σχολείου. Μακάρι βέβαια όλοι να είμαστε μορφωμένοι, πλούσιοι, κοινωνικά καταξιωμένοι για να βοηθούμε τα παιδιά μας. Η πραγματικότητα όμως δεν είναι αυτή και οι ευκαιρίες είναι άνισες. Εκτός και αν θέλουμε να ζωντανέψουμε τον Καιάδα. Εξ άλλου και τα σημερινά ΔΕΠΠΣ και ΑΠΣ που διδάσκονται στα σχολεία μας προς αυτή την κατεύθυνση οδεύουν.
Σε ό,τι αφορά τους φορείς θεωρούμε ότι θα πρέπει να έχουν τόλμη και δύναμη για να υιοθετήσουν ως αρμόδιοι κατάλληλες για το καλό της Χίου και των πολιτών της προτάσεις και να μην οπισθοχωρούν από την άποψή τους φοβούμενοι μη χάσουν ψήφους στις επόμενες εκλογές. Γιατί από τις θέσεις αυτές που έχουν εκλεγεί από τον κόσμο, θα κριθούν πια όχι με βάση τις μικροσκοπιμότητες αλλά την ουσιαστική τους παρέμβαση με λύσεις σε χρόνια προβλήματα που ταλανίζουν τον τόπο μας και δε βλέπουμε αποτελεσματικές λύσεις.
Κλείνοντας, επιτρέψετέ μου να γίνω λίγο καυστική, ελπίζοντας, πως αν υιοθετηθεί η πρόταση που αφορά στο 11ο Δ. Σ. Χίου, οι γονείς που επικαλούνται σήμερα την ευαισθησία τους για το μέλλον του νησιού και του ιστορικού κέντρου της πόλης, το 2013 όταν τα παιδιά τους θα έχουν αποφοιτήσει από το σχολείο αυτό, να συνεχίσουν να επιδεικνύουν την ίδια ευαισθησία με σήμερα.
Της IΩANNAΣ ΛEMONIAΔH – MIXAHΛIΔH
Δ/ντριας A’βάθμιας Eκπαίδευσης
Ανάμεσα λοιπόν σε άλλες προτάσεις κατατέθηκε στη Δ/νση Σχεδιασμού και Προγραμματισμού της Νομαρχίας μας και η παρακάτω:
«Αξιοποίηση του 11ου Δ. Σ. Χίου ως Διοικητηρίου της Π. Ε. Χίου στα πλαίσια και της ανάδειξης του ιστορικού κέντρου της πόλης. Ενημέρωση των γονέων σχετικά με το θέμα και διοχέτευση των μαθητών του σχολείου μετά από 5-6 χρόνια στα όμορα σχολεία τα οποία μπορούν να τα απορροφήσουν, όπως τα 1ο, 6ο, 3ο, 8ο Χίου και τα γειτονικά προς την κατοικία των μαθητών σχολεία, αφού ως γνωστόν το 11ο Δ.Σ. Χίου φιλοξενεί και πολλά παιδιά εργαζομένων στην κεντρική αγορά της πόλης.
Εξ άλλου σήμερα με την ενοικίαση ιδιωτικών χώρων για τη στέγαση του γραφείου της Δ/νσης δαπανάται μεγάλο ποσόν ετησίως, το οποίο θα μπορούσε να εξοικονομείται για επισκευαστικές παρεμβάσεις στα σχολικά κτήρια του νομού.»
Η πρόταση αυτή που υπεβλήθη στον εν λόγω φορέα είναι ΠΡΟΤΑΣΗ και δεν είναι ΑΠΟΦΑΣΗ. Η Δ/νση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης δεν είναι αρμόδια να αποφασίζει για τέτοια ζητήματα παρά μόνο να προτείνει αναγκαιότητες που την αφορούν.
H Δημοτική και η Νομαρχιακή Επιτροπές Παιδείας στη συνέχεια διαβιβάζουν αποφάσεις τους προς ψήφιση και από τα Δημοτικό και Νομαρχιακό Συμβούλια.
Χωρίς κατάλληλη ενημέρωση λοιπόν ούτε γι’ αυτήν καθ’ αυτήν την πρόταση ούτε και για τις διαδικασίες που ακολουθούνται σ’ αυτές τις περιπτώσεις, λίγοι θορυβημένοι γονείς, δε θέλω να πιστεύω υποκινούμενοι και από ορισμένους εκπαιδευτικούς μας, συνεκλήθησαν από το Σύλλογο Γονέων του παραπάνω Σχολείου για να σχεδιάσουν μελλοντικές ενέργειες και κινητοποιήσεις τους ώστε να μην προχωρήσει το «κλείσιμο» του σχολείου, όπως υποστήριζαν.
Αν και κανείς δε ζήτησε διευκρινίσεις για το ζήτημα αυτό, για το οποίο υποτίθεται ότι είχαμε την ευθύνη και αν και απρόσκλητοι -ενημερωθήκαμε από τα τοπικά ΜΜΕ για τη συγκέντρωση- και προσωπικά θεώρησα ότι έπρεπε να παραβρεθώ, σεβόμενοι τους γονείς για να τους ενημερώσουμε σχετικά και να μην ανησυχούν γιατί η Δ/νση δε θέλει να διαταράξει ούτε τις οικογένειες ούτε τους μαθητές που ήδη φοιτούν στο σχολείο ούτε τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν και για τους οποίους αν πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο υπάρχει πρόβλεψη να διασφαλιστεί η θέση και η οργανικότητά τους.
Παραβλέποντας επιθετικότητα και ειρωνείες που δέχτηκα και προσωπικά και με την ιδιότητά μου ως Προϊσταμένης της Δ/νσης Π.Ε. Χίου και επιθυμώντας να συνεισφέρουμε και προς τους φορείς που ενδεχομένως θα ήθελαν να υιοθετήσουν αυτή την πρόταση, οφείλω να καταθέσω τις σκέψεις μου για ενημέρωση, με την επισήμανση ότι ενεργώ ως υπάλληλος και μόνο και ότι ποτέ μέχρι σήμερα δεν ήμουν υποψήφια σε τοπικές εκλογές.
Το κτήριο κατασκευάστηκε το 1892 και επιθυμία του κληροδότη ήταν να λειτουργήσει ως σχολείο. Σήμερα το κτήριο αυτό παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις σε ό,τι αφορά τη λειτουργία ενός σύγχρονου σχολείου μικρών παιδιών, ελλείψεις που αφορούν κυρίως τους χώρους που απαιτεί η σύγχρονη εκπαιδευτική διαδικασία.
Ο αύλειος χώρος είναι πολύ περιορισμένος και επικίνδυνος, παιδιά που κάνουν μάθημα στοιβαγμένα σε χώρους ακατάλληλους, που θα έπρεπε οι ίδιοι οι γονείς να προβληματίζονται γι’ αυτό, δάσκαλοι συνωστισμένοι σαν τα ποντίκια σε ένα χώρο που μόνο γραφείο δεν είναι με ό,τι συνέπειες αυτό συνεπάγεται, το μόνο σχολείο της Χίου που δεν του παρασχέθηκε πιστοποιητικό πυρασφάλειας από την αρμόδια Υπηρεσία κι ο Θεός να μας φυλάει από κάποιο ατύχημα.
Δε σας κρύβω ότι η ιδέα για την αξιοποίηση αυτού του κτηρίου με άλλο τρόπο από την Π. Ε. δεν είναι δική μου. Πολλοί είναι εκείνοι που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή της αν κι εγώ στην αρχή συναισθηματικά φορτισμένη δεν ήθελα ούτε και να το συζητήσω. Με την πάροδο όμως του χρόνου και προσπαθώντας να αντιμετωπιστούν οι δυσκολίες που κάθε τόσο παρουσιάζονται διαπίστωσα ότι δεν είχα δίκιο. Επίσης σε όλους είναι γνωστό ότι κατά καιρούς δημοσιεύονται στον Tύπο προτάσεις για αξιοποίηση του κτηρίου από άλλους φορείς, από τη Βιβλιοθήκη, το Πανεπιστήμιο, ως Μουσείο κ.α. Θεωρώ ότι, σεβόμενοι και τον κληροδότη και επειδή το κτήριο είναι ακατάλληλο για διδακτήριο πια, θα πρέπει πρωτίστως να παραμείνει στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Θα μπορούσε ως εκ τούτου να χρησιμοποιηθεί για παράδειγμα ως διοικητήριο της Π.Ε., να φιλοξενηθούν τα αρχεία της εκπαίδευσης στα υπόγειά του και να δημιουργηθεί κι ένας πολυχώρος για βιβλιοθήκη για μικρούς μαθητές με εργαστήριο και παράλληλες προβολές θεμάτων που αφορούν εκπαιδευτικά προγράμματα, και που θα ενδιέφεραν μαθητές και εκπαιδευτικούς που θα ήθελαν να τον επισκεφθούν και που σήμερα μας λείπει. Αν υπάρχει κι άλλη πρόταση είμαστε στη διάθεση των φορέων ή του ιδιώτη που θα την εξέφραζε.
Στο ιστορικό αυτό σχολείο έχω εργαστεί 10 χρόνια. Ας δούμε, λοιπόν, τους βαθύτερους λόγους που οδηγούν στις αντιδράσεις που ως ένα βαθμό τις θεωρώ δικαιολογημένες για τους γονείς που σήμερα φοιτούν τα παιδιά τους στο σχολείο αυτό και οι οποίοι από την πρότασή μας δεν διαταράσσονται καθόλου αφού αν υιοθετηθεί από τους φορείς- θα υπάρξει αυτή η γενναιότητα;- θα υλοποιηθεί μετά από 6-7 χρόνια.
Τα πράγματα δεν είναι τόσο πολύπλοκα όσο θέλουν μερικοί να τα παρουσιάζουν. Από τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει η Δ/νση παρατηρείται ότι στο σχολείο αυτό κάθε χρόνο εγγράφονται το πολύ 7-10 μαθητές για την Α΄ τάξη των καθορισμένων ορίων του σχολείου και οι υπόλοιποι 20-25 που μαζεύονται σ’ ένα τμήμα είναι παιδιά εργαζόμενων γονέων της χιακής αγοράς που δε φοιτούν στα γειτονικά τους σχολεία για να διευκολύνονται όπως λένε οι γονείς, οι οποίοι μόλις αυτά σχολάσουν τα παίρνουν στη δουλειά τους μέχρι να σχολάσουν κι αυτοί ή τα αφήνουν στο Ολοήμερο τμήμα με όλα εκείνα τα παρατράγουδα: μικρό αριθμό μαθητών και γκρίνιες να τα παίρνουν ενωρίτερα. Όλα αυτά είναι κατά τη γνώμη μου προφάσεις γιατί αφενός σε όλα σχεδόν τα σχολεία μας λειτουργούν Ολοήμερα τμήματα και αφετέρου τα όμορα σχολεία 1ο και 6ο ή 3ο και 8ο μπορούν να δεχτούν τα 7-10 παιδάκια των ορίων που κάθε χρόνο εγγράφονται στο 11ο.
Η αλήθεια είναι, χωρίς βέβαια να αποκλείω και την περίπτωση που προανέφερα και σεβόμενη, σας διαβεβαιώνω όλους τους γονείς, ότι πιστεύεται λανθασμένα πως στο 11ο Δ. Σ. Χίου το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης είναι υψηλότερο από τα άλλα σχολεία και ότι τα παιδιά μας καλό θα ήταν να φοιτήσουν σ’ αυτό, μια και στο σχολείο της γειτονιάς μας οι δάσκαλοι δεν είναι τόσο καταρτισμένοι, οι συμμαθητές δεν είναι τόσο καλοί όσο στο 11ο, ε, υπάρχουν και δυο τρία Αλβανάκια ή Ουκρανεζάκια ή Κινεζάκια ή Γυφτάκια ή όχι τόσο Πλούσια και Έξυπνα όσο τα δικά μας στο τμήμα του παιδιού μας, που υποβιβάζουν το επίπεδο και γιατί να αδικηθεί το δικό μας το παιδί. Δημιουργούνται, λοιπόν, απερίγραπτες καταστάσεις για να βρεθούν τρόποι να εγγραφεί το παιδί τους στο σχολείο που φοιτούν τα παιδιά των «επωνύμων», αγνοώντας το ουσιαστικό καλό των παιδιών μόνο και μόνο για να πυρώνουν ορισμένοι δάφνες πάνω στις οποίες κάθονται εκστασιασμένοι απερίσκεπτα. Λες και αν πάρουμε τους δασκάλους του 11ου και τους στείλουμε στη Βολισσό ή στην Καλαμωτή που εκεί οι μαθητές μας είναι κατά 70% αλλοδαποί θα διδάσκουν καλύτερα από τους συναδέλφους τους που υπηρετούν σ’ αυτά. Είναι αλήθεια ότι το κοινωνικο-μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο της οικογένειας βοηθά πολύ το σχολείο και το ίδιο το παιδί στην εξέλιξή του. Αλλά άλλο αυτό και άλλο να έχει δημιουργήσει η φαντασία μας ένα ταξικό σχολείο στο οποίο η οικογένεια υποκαθιστά το ρόλο που οφείλει να παίζει αυτό. Έτσι, δημιουργούμε παιδιά νευρωτικά, συχνά επικίνδυνα ανταγωνιστικά, κουρασμένα από τα 8 τους χρόνια μόνο και μόνο για να ησυχάσουμε τη συνείδησή μας ότι κάνουμε το καλύτερο γι’ αυτά και στέλνοντάς τους και τα λάθος μηνύματα που θα τα δυσκολέψουν πολύ όταν βγουν στην κοινωνία των ενηλίκων αργότερα.
Αποτέλεσμα αυτής της νοοτροπίας, λοιπόν, είναι να συνωστίζονται πολλοί μαθητές στο 11ο και να αποδυναμώνονται άλλα σχολεία μας εξίσου ιστορικά, εν προκειμένω τα γειτονικά στο σπίτι των περισσότερων μαθητών που φοιτούν σήμερα στο 11ο , με κίνδυνο να υποβιβαστούν, σχολεία στα οποία σημειωτέον λειτουργούν Ολοήμερα τμήματα για να εξυπηρετούνται οι εργαζόμενοι γονείς, σχολεία στα οποία οι εκπαιδευτικοί που εργάζονται σ’ αυτά ματώνουν για να εγγράψουν ένα μαθητή που κατοικεί δίπλα στο σχολείο και που δίνουν κι εκείνοι τη ζωή τους για τους μαθητές τους. Έχουμε αναρωτηθεί πού πάμε τα παιδιά μας για το μέλλον τους; Και μιλάμε για την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και για μικρά παιδάκια που όλα πρέπει να διδαχθούν τις ίδιες βασικές γνώσεις και να ανταποκριθούν όπως το καθένα ξεχωριστά μπορεί μέσα στο σχολικό του περιβάλλον. Με άλλα λόγια ο γονέας που ενδιαφέρεται για το παιδί του, είναι μορφωμένος και σε ένα ικανοποιητικό οικονομικό επίπεδο είτε στο 11ο έχει το παιδί του είτε στο 2ο είτε στο 3ο είτε στο Λιθί είτε στα Ψαρά θα το βοηθήσει να μάθει σωστά και να γίνει χρήσιμος, αφού θα έχει ζυμωθεί με τα παιδιά οικογενειών από όλες τις κοινωνικές τάξεις και θα έχει διδαχθεί τα ίδια πράγματα.
Στη δίνη λοιπόν του δικαιολογημένου ως ένα βαθμό προβληματισμού που έχουν οι γονείς από την αβεβαιότητα που παρουσιάζει η σημερινή κοινωνία, αλλά και της φυσιολογικής αγωνίας τους για να προσφέρουν στο παιδί τους το καλύτερο, εμείς οι εκπαιδευτικοί τους βεβαιώνουμε ότι στη Χίο μας τα παιδιά τους σε όποιο σχολείο και αν φοιτούν απολαμβάνουν εξαιρετικής εκπαίδευσης και να μην ανησυχούν εφόσον κι εκείνοι στέκονται αρωγοί στο έργο του σχολείου. Μακάρι βέβαια όλοι να είμαστε μορφωμένοι, πλούσιοι, κοινωνικά καταξιωμένοι για να βοηθούμε τα παιδιά μας. Η πραγματικότητα όμως δεν είναι αυτή και οι ευκαιρίες είναι άνισες. Εκτός και αν θέλουμε να ζωντανέψουμε τον Καιάδα. Εξ άλλου και τα σημερινά ΔΕΠΠΣ και ΑΠΣ που διδάσκονται στα σχολεία μας προς αυτή την κατεύθυνση οδεύουν.
Σε ό,τι αφορά τους φορείς θεωρούμε ότι θα πρέπει να έχουν τόλμη και δύναμη για να υιοθετήσουν ως αρμόδιοι κατάλληλες για το καλό της Χίου και των πολιτών της προτάσεις και να μην οπισθοχωρούν από την άποψή τους φοβούμενοι μη χάσουν ψήφους στις επόμενες εκλογές. Γιατί από τις θέσεις αυτές που έχουν εκλεγεί από τον κόσμο, θα κριθούν πια όχι με βάση τις μικροσκοπιμότητες αλλά την ουσιαστική τους παρέμβαση με λύσεις σε χρόνια προβλήματα που ταλανίζουν τον τόπο μας και δε βλέπουμε αποτελεσματικές λύσεις.
Κλείνοντας, επιτρέψετέ μου να γίνω λίγο καυστική, ελπίζοντας, πως αν υιοθετηθεί η πρόταση που αφορά στο 11ο Δ. Σ. Χίου, οι γονείς που επικαλούνται σήμερα την ευαισθησία τους για το μέλλον του νησιού και του ιστορικού κέντρου της πόλης, το 2013 όταν τα παιδιά τους θα έχουν αποφοιτήσει από το σχολείο αυτό, να συνεχίσουν να επιδεικνύουν την ίδια ευαισθησία με σήμερα.
Της IΩANNAΣ ΛEMONIAΔH – MIXAHΛIΔH
Δ/ντριας A’βάθμιας Eκπαίδευσης
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, 4/5/2007
Διαφήμιση
