ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ: Οι επισφαλείς θέσεις εργασίας μειώνουν… την ανεργία!

 
        Σε ερώτηση που κατέθεσε πρόσφατα η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μαίρη Ματσούκα, ζητούσε να πληροφορηθεί αν η (σχετική) μείωση της ανεργίας στην ΕΕ αντιστοιχούσε στη δημιουργία «ποιοτικών» θέσεων εργασίας, σύμφωνα με τις προδιαγραφές της Στρατηγικής της Λισαβόνας ή αν προκύπτει ως αποτέλεσμα της επέκτασης «επισφαλών» θέσεων εργασίας (μερική απασχόληση, εργασία ορισμένου χρόνου κλπ).
Από την απάντηση της Επιτροπής, προκύπτουν τα εξής στοιχεία:
        – Παρατηρείται αύξηση του ποσοστού των εργαζόμενων που απασχολούνται με σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου ή σε θέσεις μερικής απασχόλησης.
        – Υποστηρίζεται ότι η επέκταση των συγκεκριμένων θέσεων εργασίας, αποτελούν συνειδητή επιλογή των εργαζόμενων.
        – Αναγνωρίζεται η έλλειψη στοιχείων που θα μπορούσαν να προσδιορίσουν το συσχετισμό μεταξύ ανεργίας και αεργίας.
        Με αφορμή τη σχετική απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Μαίρη Ματσούκα επισήμανε τα εξής:
        «Οι θέσεις εργασίας που δημιουργούνται τα τελευταία χρόνια, και χάρη στις οποίες η ανεργία της ΕΕ παρουσιάζει μια σχετική κάμψη, βρίσκονται στο ασταθές εργασιακό πεδίο της μερικής απασχόλησης και της πρόσκαιρης εργασίας.
        Η εξέλιξη αυτή, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι, επιδεινώνει τη θέση των εργαζόμενων, αφού, μεταξύ των άλλων, συντελεί : στη συρρίκνωση των αποδοχών των εργαζόμενων, στην επέκταση της εργασιακής ανασφάλειας και, γενικότερα, στην αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.
        Κάτω από αυτές τις συνθήκες, δεν είναι τυχαίο ότι οι εργαζόμενοι επιλέγουν «συνειδητά» τις επισφαλείς θέσεις εργασίας αφού, τα περιθώρια της επιλογής τους είναι περιορισμένα : αν απορρίψουν τη σχετική ένδεια θα οδηγηθούν στην απόλυτη.
         Τέλος, είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια χρονική στιγμή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέτει ζήτημα «αλλαγής» (ή αποδυνάμωσης) του εργατικού δικαίου των κρατών μελών, εμφανίζεται να μη διαθέτει στοιχεία (όπως είναι η σχέση μεταξύ ανεργίας και αεργίας) που είναι απαραίτητα για τον εμπλουτισμό και την εμβάθυνση μιας συζήτησης που αφορά το μέλλον των εργαζόμενων ή, καλύτερα, το μέλλον των κοινωνιών μας».