ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Του
Γιάννη Ν. Μισετζή
Πολιτισμός= ο βαθμός ανάπτυξης των υλικών και πνευματικών συνθηκών της κοινωνικής ζωής του ανθρώπου
Πρόκειται προφανώς για το σύνολο των υλικών και πνευματικών δημιουργημάτων που χαρακτηρίζουν μια οργανωμένη κοινωνία, τη διαχείριση των οποίων έχουν στα χέρια τους κατά κύριο λόγο οι Αρχές του κάθε τόπου.
Ποια είναι όμως η πραγματική έννοια της λέξης “Πολιτισμός”, και πως αυτός παράγεται?
Για κάποιους η έννοια εξαντλείται κυρίως στη διοργάνωση συναυλιών και θεατρικών παραστάσεων, η στην έκδοση βιβλίων και πολλών άλλων καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων.
Για άλλους, Πολιτισμός είναι κυρίως το να ζεις σε έναν τόπο, στον οποίο κάτοικοι και επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να κυκλοφορούν ελεύθερα σε καθαρές πόλεις απαλλαγμένες από σκουπίδια και βρωμιές.
Είναι επίσης το να μπορούν όλοι οι άνθρωποι να έχουν τα ίδια δικαιώματα χωρίς η συμπεριφορά και η τακτική των ολίγων να βλάπτει και να παρεμποδίζει τη ζωή των πολλών.
Η τήρηση των πιο πάνω επαφίεται κυρίως στα χέρια των αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και είναι άμεσα συνδεδεμένη και με την ανάπτυξη του τόπου μας.
Αναρωτιέται όμως κανείς ποιες προτεραιότητες έχουν οι αιρετοί και ποιες γνώσεις έχουν για την παραγωγή πραγματικού και όχι “φαινομενικού” πολιτισμού.
Ποια ειναι η αξία των έργων “ανάπτυξης” και “πολιτισμού” εάν για να τα καμαρώσεις είσαι υποχρεωμένος να περνάς μέσα από τα σκουπίδια τις λακκούβες και τα κατειλημμένα πεζοδρόμια άναρχων πόλεων και χωριών…
Απτό παράδειγμα οι περισσότεροι Δήμοι της Χίου με επικεφαλής το Δήμο της Χίου.
Στο σημείο αυτό θέλω να πω ότι πιστεύω πως κάθε Δημοτική Αρχή όσο δυσκίνητη και αν αποδείχτηκε, στο τέλος άφησε πίσω της και κάποια καλά.
Είναι όμως γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι καμία Δημοτική Αρχή μέχρι σήμερα δεν στάθηκε ικανή να νοικοκυρέψει την πόλη μας.
Η συγκέντρωση βέβαια του μισού πληθυσμού του νησιού αλλά και όλων των διερχομένων μέσα από αυτήν, σαφώς επιδεινώνει την κατάσταση, δεν αποτελεί όμως δικαιολογία σε καμία περίπτωση για την άσχημη εικόνα που παρουσιάζει η πόλη μας χειμώνα-καλοκαίρι.
Η μόνιμη δικαιολογία που προσωπικά νομίζω ότι δεν πείθει είναι η έλλειψη προσωπικού στην καθαριότητα.
Σε μια όμως άναρχη πόλη για την κατάντια της οποίας κύριοι υπεύθυνοι είναι αυτοί που από χρόνια διαχειρίζονται την εξουσία, αν θέλεις να δώσεις άμεσα λύσεις, έχεις σαν Δημοτική Αρχή διάφορες επιλογές.
1η αφήνεις εκείνους που την κακοποιούν να συνεχίσουν ανενόχλητοι την δουλειά τους και βρίσκεις κονδύλια να καθαρίσεις την πόλη μειώνοντας για παράδειγμα τις δαπάνες για τον… φαινομενικό «πολιτισμό» αυξάνοντας αντίστοιχα αυτές της καθαριότητας και των υποδομών.
2η εφαρμόζεις αυστηρό κανονισμό καθαριότητας και βάζεις στη θέση τους αυτούς που ρυπαίνουν επιβάλλοντας πρόστιμα, και
3ον αν δεν μπορείς να κάνεις κανένα από τα δυο, φοβούμενος το λεγόμενο «πολιτικό κόστος» κατεβάζεις στις γειτονιές με σκούπες όλους εκείνους που εξελέγησαν η προσπάθησαν να εκλεγούν για να σώσουν την πόλη μας, για να την καθαρίσουν δίνοντας εκείνοι πρώτοι το παράδειγμα προς μίμηση.
Οσο βέβαια αφορά το πολιτικό κόστος, πιστεύω πως Θα πρέπει κάποια στιγμή όλοι να καταλάβουν, πως τα αποτελέσματα των εκλογικών αναμετρήσεων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν τα διαμορφώνουν πλέον οι συμπαγείς μάζες των μεγάλων κομμάτων αλλά οι ελεύθερα σκεπτόμενοι άνθρωποι που μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια νοικοκυρεμένη και σε μια βρώμικη και άναρχη πόλη.
Τρανή απόδειξη για όλα τα παραπάνω το γεγονός ότι στο Δήμο της Χίου στις 3 τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις καμία Δημοτική Αρχή δεν επανεξελέγη, προφανώς γιατί τα πεπραγμένα της δεν ικανοποίησαν την παραπάνω ομάδα ανθρώπων.
Εννοείται βέβαια πως κανένας Δήμαρχος δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένος ούτε μπορεί κατά διάνοια να οδηγήσει σε τροχιά ανάπτυξης το Δήμο του, αν δεν μπορέσει να προσφέρει κατά τη διάρκεια της θητείας του τουλάχιστον τα αυτονόητα που κάποια από αυτά είναι η καθαριότητα, η ελεύθερη πρόσβαση πεζών και ατόμων με κινητικά προβλήματα στα πεζοδρόμια και άλλα…… .
Αυτός λοιπόν που θέλει να ωφελήσει το Δήμο του θα πρέπει να βρεί την πολιτική ανδρεία να χτυπήσει τα προβλήματα στη ρίζα τους επιτυγχανοντας ταυτόχρονα να υποστηρίξει τις απόφάσεις του,θεωρώντας στατιστικά δεδομένο ότι δεν θα επανεκλεγεί έχοντας όμως ήσυχη τη συνείδηση του ότι έπραξε τα καλύτερα για τον τόπο του.
Οι τοπικοί “Αρχοντες” των επόμενων γενεών θα πρέπει να είναι αυτοί που θα εργάζονται αδιάκοπα και θα λαμβάνουν αποφάσεις με επίκεντρο τον Άνθρωπο και όχι την πολιτική. Αυτοί που θα είναι πραγματικά ικανοί να βελτιώσουν την καθημερινότητα μας, προάγοντας παράλληλα τον Πολιτισμό μας.
Ο Γιάννης Ν. Μισετζής είναι έμπορος και μέλος του Νομαρχιακού Συμβουλίου.
