Καλήμερα από Στοκχόλμη…, Δυο Ελληνίδες της Σουηδίας, του Θοδωρή Πυλιώτη

    Καλημέρα από Στοκχόλμη
  
   Δυο Ελληνίδες της Σουηδίας

Στο πρόσφατο συνέδριο της Ομοσπονδίας των ελληνικών συλλόγων στη Σουηδία μιλήσαμε μεταξύ άλλων με δύο γυναίκες συνέδρους.
   Η Ελένη Καντήλα από τη Στοκχόλμη είναι μετανάστρια πρώτης γενιάς. Η Κωνσταντίνα Ιορδανίδου από την επαρχιακή πόλη Kalmar τρίτης γενιάς.
   Μας είπαν τις απόψεις τους, τα πιστεύω της, τους λόγους που δουλεύουν μέσα από τις ελληνικές κοινότητες.
   Η συζήτηση έχει ενδιαφέρον γενικότερα για την ομογένεια, αφού τα ίδια προβλήματα με αυτά στη Σουηδία αντιμετωπίζουν λίγο πολύ όλοι οι Έλληνες του εξωτερικού. Για το πώς θα φέρουν κοντά στους συλλόγους τα παιδιά τους, πως θα τους μάθουν να μιλούν ελληνικά, να γνωρίζουν τα ήθη έθιμα, τις ρίζες τους…
   Η κα Ελένη ήρθε στη Σουηδία το 1964, αφού στα 19 της αποφάσισε να φτιάξει τη ζωή της μακριά από το χωριό της, στο νομό Καρδίτσας. Αρχικά δούλεψε σε εργοστάσιο, στη συνέχεια πήγε στο Πανεπιστήμιο, σπούδασε κοινωνικός λειτουργός, δούλεψε σα δασκάλα με ενήλικους μετανάστες, πρωτοστάτησε στη δημιουργία του πρώτου ελληνικού ΚΑΠΗ (που σήμερα πάντως φαίνεται να αντιμετωπίζει προβλήματα) ενώ από το 1967 είναι ενεργό μέλος της ομογένειας.

   Η Κωνσταντίνα, στα 24 της, με άγχος για τα ελληνικά της που όμως τα μιλά πολύ καλά, έχει να λέει για τον παππού της που ήρθε στη Σουηδία στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Επαρχιακή η πόλη που κατοικεί, δεν νιώθει να αντιμετωπίζεται διαφορετικά επειδή είναι παιδί μεταναστών. Δουλεύει ως αισθητικός και επίσης στο εστιατόριο των γονιών της. «… εδώ και λίγο καιρό ασχολούμαι με τη νεολαία και ενδιαφέρομαι για τους Έλληνες της Σουηδίας. Δεν ξέρω πολλά πράγματα αλλά μαθαίνω! Πρώτη φορά ήρθα σε συνέδριο της Ομοσπονδίας. Οι γονείς μου είναι και οι δύο Έλληνες, πρωτοήρθε ο παππούς μου, στα τέλη του ’60 και μετά ήρθαν και οι γονείς μου.», μας δίνει το στίγμα της δικής της ταυτότητας.
  
   Καθορισμός ταυτότητας
   Η κυρία Ελένη, τονίζει πως «αν ξανάρχιζα τη ζωή μου πάλι το ίδιο θα έκανα. Το πρώτο που έκανα ερχόμενη Σουηδία ήταν να ψάξω να βρω που έχει Έλληνες, και τους βρήκα!  Τώρα πάω στην Ελλάδα είμαι η Σουηδέζα, εδώ είμαι η μικρή Ελληνίδα. Εγώ λέω ότι είμαι η Ελληνίδα της Σουηδίας!
   «Μεγάλο πρόβλημα αντίθετα είναι για τα παιδιά. Το πότε είναι Ελληνάκια πότε Σουηδάκια. Εγώ είχα τις ρίζες μου, τα παιδιά που έχουν γεννηθεί εδώ, 2ης και  3ης γενιάς ή από μικτούς γάμους έχουν να αντιμετωπίζουν το μεγάλο πρόβλημα του καθορισμού της ταυτότητάς τους».
   Το ίδιο πιστεύει και η Κωνσταντίνα. «…όσοι παντρεύονται κάποιον από άλλη χώρα ξεχνάνε τα ήθη και τα έθιμα τα ελληνικά. Δεν είναι εύκολο».

 

   «Εμείς έχουμε να αντιμετωπίσουμε, να παλέψουμε με δύο κοινωνίες, σχολιάζει η κυρία Ελένη. Όταν λείπεις από την Ελλάδα εδώ και 45 χρόνια και ξαφνικά γίνεται ένα κτηματολόγιο και εσύ δεν παίρνεις χαμπάρι…, και καλά να έχεις κανένα αδερφό που να μη θέλει να σου φάει το χωράφι!…».
   Ρωτάμε για τα θέματα του συνεδρίου, με τι θα ήθελαν να ασχοληθούν οι σύλλογοι.
   «Είναι πολλά που λείπουνε. Χρειάζονται όμως και πολλά δραστήρια μέλη για να κάνεις κάτι. Για τη νεολαία. Είναι πολύ δύσκολα τώρα, ο καθένας έχει τη δουλειά του, δεν έχει έτσι ώρα να ασχοληθεί. Για να κάνεις κάτι πρέπει να έχεις και ώρα και το βασικότερο να έχεις θέληση!», σημειώνει η Κωνσταντίνα.
   Η κα Ελένη ξεκαθαρίζει ότι «όσα γίνονται, γίνονται σε εθελοντική βάση», σημειώνει μάλιστα τα διαφορετικά προβλήματα που υπήρχαν όταν αυτή πρωτοήρθε στη Σουηδία και αυτά που αντιμετωπίζουν οι νεότεροι.
   Σημειώνει ότι πρέπει να ωριμάσουν οι προϋποθέσεις έτσι ώστε οι νέοι άνθρωποι να έχουν λόγο να  πάνε στην κοινότητα, όπου παράλληλα με μια εκδήλωση (γιατί όχι και στα σουηδικά) να υπάρχει δραστηριότητα και για τα παιδιά. Παράλληλα σημειώνει πως βλέπει το μέλλον των συλλόγων.
   «…Οι νέοι πρέπει να πάρουν τα ηνία, με το δικό τους προβληματισμό, τις δικές τους ανάγκες…Το θετικό που βλέπω εγώ είναι πως πάρα πολλά παιδιά της 2η γενιάς προσπαθούν να πάνε τα δικά τους παιδιά στο ελληνικό σχολείο. Να μάθουν τα παιδιά τους καλά ελληνικά και εκεί πέρα πιστεύω ότι πρέπει να βοηθηθούν από τους συλλόγους παιδιά και γονείς».