Κατασκευάζεται το πρώτο σύγχρονο οινοποιείο στη Χίο
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: EYΓΕΝΙΑ ΑΣΛΑΝΙΔΗ
«Το έργο προβλέπεται να παραδοθεί σε ένα χρόνο περίπου, τον Ιούνιο του 2008, αλλά η προσπάθεια μας είναι να γίνει νωρίτερα γιατί μεγαλώνει η παραγωγή, και δεδομένου ότι δεν υπάρχει άλλο στο νησί, αναγκαζόμαστε να καταφεύγουμε σε οινοποιεία εκτός Χίου», μας είπε ο Δημήτρης Κεφάλας, πρόεδρος της Εταιρείας.
Διευκρινίζοντας ότι όλα τα οινοποιεία( πατητήρια) που λειτουργούν αυτή τη στιγμή πάνω στη Χίο, δεν πληρούν τις νόμιμες προδιαγραφές άρα στερούνται άδειας λειτουργίας, ο κ.Κεφαλας μας μίλησε για ένα σύγχρονο εργοστάσιο, τέτοιο που στερείται η Χίος, και θα λειτουργεί όλο το χρόνο.
«Το οινοποιείο θα απασχολήσει ένα διοικητικό υπάλληλο και ένα φύλακα, ως μόνιμο προσωπικό, και εποχικά από 6 έως 10 άτομα, ανάλογα με το φόρτο εργασίας. Φυσικά θα διαθέτει και τεχνικό προσωπικό. Ένα βοηθό οινολόγο που θα παρακολουθεί όλο το χρόνο τα κρασιά, ενώ θα υπάρχει και οινολόγος με σύμβαση έργου.»
Αφιερωμένο στους παλιούς
αμπελουργούς το Οινοποιείο
Το οινοποιείο δε θα είναι ένα «ψυχρό» εργοστάσιο. Παράλληλα θα λειτουργεί και ως μουσειακός- επισκέψιμος χώρος, διακοσμημένος με φωτογραφίες και ό,τι άλλο αρχειακό υπάρχει με τη θεματολογία του τρύγου και του κρασιού. «Με αυτές τις προδιαγραφές κατασκευάζεται, και με το σκεπτικό να αποτελέσει αφιέρωμα στους προγόνους μας, σε όλους τους ανθρώπους που δούλεψαν, καλλιέργησαν αυτή τη γη. Επιπλέον θα γίνει και μία αίθουσα 100 τ.μ. ενταγμένη στο πρόγραμμα βιοποικιλότητας (BIOBUS) που είναι επιδοτούμενο.
Η αίθουσα θα είναι εξοπλισμένη με κατάλληλο οπτικοακουστικό υλικό, και οι επισκέπτες που θα ξεναγούνται εκεί (μεμονωμένοι, γκρουπ , σχολεία κλπ) θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την ιστορία του κρασιού, της περιοχής» μας λέει ο κ. Κεφάλας, αφήνοντάς μας να καταλάβουμε πως αυτά είναι μόνο η αρχή. Έχουν ακόμα πολλά σχέδια για την πλήρη αξιοποίηση του οινοποιείου και του κεφαλαίου που λέγεται Αριούσιος Οίνος, που θα τα μάθουμε εν καιρώ.
Σε ανοδική πορεία η αμπελουργία
Η φετινή παραγωγή, αναμένεται να είναι μεγάλη. Υπολογίζεται να κυκλοφορήσουν στην αγορά του χρόνου, περί τις 15 χιλιάδες φιάλες.
Για την ώρα ο προβληματισμός της εταιρείας είναι εάν θα προλάβει να ετοιμάσει κάποιους χώρους και να στήσει τα μηχανήματα, ώστε να «πατήσει» εδώ τα σταφύλια. Εάν δεν προλάβει, που είναι και το πιθανότερο θα δουλέψει και πάλι σε συνεργασία με οινοποιείο της Αθήνας και με την παρακολούθηση και πάλι της Γεωπονικής Σχολής.
Αυτή τη στιγμή η εταιρεία έχει στην κατοχή της 50 στρέμματα αμπέλια, όπου καλλιεργεί τοπικές ποικιλίες. Τα μισά και πλέον είναι σε παραγωγική διαδικασία.
«Μάλιστα μετά από έρευνες που έγιναν και είναι ακόμα σε εξέλιξη, υπάρχει μια μοναδική ποικιλία στην Ελλάδα και στον κόσμο, που ευδοκιμεί στην περιοχή και μπορεί να φέρει την διαφοροποίηση της περιοχής από άλλους αμπελώνες.»
Εκτός όμως από την εταιρεία, και μεμονωμένοι ιδιώτες από την περιοχή καλλιεργούν αμπέλια.
«Υπάρχει φοβερή αναμπέλωση, από ανθρώπους που έχουν πιστέψει σε αυτό που γίνεται εκεί», μας λέει ο Κ. Κεφάλας, εκτιμώντας ωστόσο ότι στο σύνολο τους αυτοί οι αμπελώνες στα επόμενα 2-3 χρόνια θα δώσουν μια μεγάλη παραγωγή που αν δεν επεξεργαστεί σωστά, δε θα μπορέσει βγαίνοντας στο εμπόριο να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αγοράς και θα υπάρξει πρόβλημα».
Ανάπτυξη με αιχμή το κρασί
Η εταιρεία «ΑΡΙΟΥΣΙΟΣ Α.Ε. Οινοποιητική-Γεωργική- Τουριστική» όπως είναι η ακριβής της ονομασία, πέρα από τα αμπέλια έχει και άλλα σχέδια , όπως ακριβώς το λέει και ο τίτλος της. «Η περιοχή σηκώνει και άλλες καλλιέργειες (μαγιάτικο τριαντάφυλλο, αχλάδι, κρίταμα, κορμάδα, κλπ) που μπορούν να δώσουν ένα συμπληρωματικό εισόδημα στους κατοίκους, αλλά και τη δυνατότητα να τα αξιοποιήσει όλα αυτά τουριστικά.
«Την ανάπτυξη στην περιοχή, δεν την βλέπω ωστόσο να έρχεται μόνο από τα αμπέλια. Χρειάζεται μια σειρά δραστηριοτήτων όπου πρωταγωνιστικό ρόλο μπορεί να παίξει το κρασί. Αλλά αν δεν υπάρχει σχεδιασμός, δε θα έρθει η ανάπτυξη, κι εδώ πια τον πρώτο λόγο πρέπει να τον έχει ο Δήμος και οι τοπικοί φορείς. Να οργανώσουν ένα τουριστικό «πακέτο», π.χ. Σπήλαιο Αγίου Γάλακτος, Λουτρά Αγιασμάτων, Μεταλλεία Κεράμου, Μονή Μουνδών, με όλες τις κατάλληλες υποδομές.
Όλα αυτά χρειάζονται συλλογική προσπάθεια και στρατηγική, δε μπορεί να αφήνονται στο φιλότιμο του καθενός. Ο καθένας μόνος του όσο και αν προσπαθεί ουδέποτε θα φέρει την ανάπτυξη», κατέληξε ο Δημήτρης Κεφάλας, «δείχνοντας» ως υπόδειγμα τους «δρόμους του κρασιού» στη Μακεδονία…
(dimokratiki.org)
