Αμανή: Κοινωνική και Ατομική Ευθύνη.
Αμανή, σμιλευμένος από την ιστορία τόπος με απαράμιλλη φυσική ομορφιά ταυτόχρονα δε αδιάψευστο μνημείο εγκληματικής εγκατάλειψης και απίστευτης αδιαφορίας των συντεταγμένων οργάνων της πολιτείας.
Αυτοδιοικητικά η Αμανή συνιστά οντότητα- προκλητικά όπως και τόσες άλλες- κατασκευασμένη στην προκρούστεια κλίνη της δικομματικής συναλλαγής για τη νομή των ρόλων και των εξουσιών στο Νομό μας. Οντότητα αποψιλωμένη από τα στοιχειώδη εχέγγυα βιώσιμης προοπτικής. Απόλυτα ταυτισμένη μεν στις ανάγκες των εμπνευστών της- πέραν από κάθε έννοια ορθολογισμού- αδυνατεί όμως να ικανοποιήσει τα βασικά δικαιώματα των πολιτών της. Αυτών των ελάχιστων που ηρωικά αντιστέκονται, αρνούμενοι να εγκαταλείψουν τη γη που τους γέννησε. Αλλά και εκείνων που αποφάσισαν να επιστρέψουν. Κόντρα στα κελεύσματα για καριέρα και κοινωνική καταξίωση στο πολλά υποσχόμενο υδροκέφαλο άστυ, ενάντια στο μοντέλο ερήμωσης της υπαίθρου συνέπεια στρεβλών πολιτικών « ανάπτυξης».
Νεοφιλελεύθερων πολιτικών που στοχεύουν στο κέρδος καταστρέφοντας ανθρώπους και περιβάλλον. Άναρχα, άπληστα, ληστρικά.
Πανέμορφες παραλίες και γραφικοί ορμίσκοι παραδίδονται για εκπόρνευση στους επιχειρηματίες της άμμου. Δάση καίγονται και σταδιακά αποχαρακτηρίζονται. Βίλες αμφιλεγόμενης αισθητικής φυτρώνουν παντού. Η οικοπεδοποίηση κατασπαράζει τη γη συμβάλλοντας περαιτέρω στην περιβαλλοντική υποβάθμιση. Οι παραλίες της Βολισσού, πρωτεύουσας της Αμανής, μετατρέπονται σε κακέκτυπο νεοελληνικό θέρετρο.
Η ανυπαρξία εναλλακτικού αειφόρου σχεδιασμού αφήνει ανεκμετάλλευτα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής. Τα ιαματικά λουτρά στην Κέραμο αφημένα στην τύχη τους. Τα σχέδια που είχαν εκπονηθεί στο παρελθόν παραμένουν στα συρτάρια του κυρίου Νομάρχη.
Οι όποιες προσπάθειες ανάπτυξης οικοτουριστικών δραστηριοτήτων προσκρούουν στην παντελή αδιαφορία των πολιτικών ιθυνόντων. Το σπήλαιο του Αγίου Γάλακτος ερμητικά κλειστό από τότε που ο Νομάρχης έκοψε την κορδέλα των εγκαινίων του.
Η προσπάθεια αναβίωσης παραγωγής του αριούσιου οίνου επαφίεται εξ ολοκλήρου στην αγάπη και το ζήλο εκείνων που θέλουν να ξαναζωντανέψουν τα χωριά τους. Εμφορούμενοι από αντιλήψεις συλλογικής δράσης και συνεταιριστικής πρακτικής. Άνθρωποι που έστριψαν την πλάτη τους στις αξίες του νεοφιλελευθερισμού, τον ανταγωνισμό και τον ατομικισμό.
Αξίες που δηλητηριάζουν συνειδήσεις. Όπως τη συνείδηση του γέροντα στην Πυραμά, που με σκαιό τρόπο διώχνει τους «ξένους» που επιβουλεύονται το νερό της δημοτικής βρύσης στο χωριό του. Η κοινωνική και ατομική ευθύνη αποτυπωμένη στο πρόσωπο του. Ό πολιτισμός μπορεί να περιμένει. Το πολιτιστικό μουσείο των Λεπτοπόδων μόνο του δεν αρκεί…
Αλέκος Γαϊτάνος
Επικεφαλής ΕΑΚ
