Οι λάτρεις των δεινοσαύρων μπορούν να πανηγυρίζουν. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τελευταία, σχεδόν κάθε μήνα, γίνεται μια νέα ανακάλυψη κάποιου απολιθωμένου δεινόσαυρου.
Πρόκειται για ένα φαινόμενο που αναμένεται να συνεχιστεί στα επόμενα χρόνια, και αποτελεί την αιτία που συνιστούν στα παιδιά που γεννιούνται σήμερα να ασχοληθούν με το επάγγελμα του παλαιοντολόγου, αν θέλουν να εξασφαλίσουν μια λαμπρή καριέρα!
Οι νέες ανακαλύψεις πραγματοποιούνται σε εντελώς διαφορετικές περιοχές του πλανήτη από την Κίνα, μέχρι τη Νότια Αφρική και την Ισπανία. Με κάθε νέα ανακάλυψη, οι δεινόσαυροι γίνονται όλο και λιγότερο μυστήριο απ ό,τι θεωρούνταν κάποτε.
ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Οι Κινέζοι επιστήμονες άνοιξαν τον δρόμο με μια σειρά εκπληκτικών ανακαλύψεων, όπως αυτή ενός γιγαντιαίου πλάσματος, παρόμοιου με πουλί, που περπατούσε στα δύο πόδια, και ζύγιζε περισσότερο από έναν τόνο. Το… θηρίο, που είχε το διπλάσιο ύψος ενός ανθρώπου, ήταν οπλισμένο με μεγάλα νύχια και ένα ράμφος όμοιο με αυτό του παπαγάλου.
Το σώμα του καλυπτόταν από φτερά, γεγονός που ενισχύει την ολοένα και ευρύτερα διαδεδομένη επιστημονική αντίληψη ότι τα σύγχρονα πουλιά είναι σχεδόν βέβαιο ότι αποτελούν τους άμεσους απογόνους των δεινοσαύρων.
Η ανακοίνωση της ανακάλυψης του Γιγαντοράπτορα στην έρημο Γκόμπι στην κεντρική Μογγολία έγινε ακριβώς μια ημέρα αφότου μια άλλη ομάδα ερευνητών γνωστοποίησε ότι είχε προσδιορίσει τα υπολείμματα ενός νέου είδους μίνι δεινοσαύρου που βρέθηκε στη Νότια Αφρική.
ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το πλάσμα ανήκε σε ένα από τα δύο είδη των χορτοφάγων δεινοσαύρων που υπήρχαν στον κόσμο, του Στεγόσαυρου και του Τρικέρατου δεινόσαυρου, που έγιναν διάσημα για το θωρακισμένο καλυμμένο δέρμα τους και τις κεράτινες προστατευτικές χαίτες τους. Μόνο που, αυτή τη φορά, τα οστά του ευρήματος καταδείκνυαν ότι ήταν ένας πολύ πιο μικρόσωμος δεινόσαυρος σε σχέση με τους ογκώδεις εξαδέλφους του. Στην πραγματικότητα δεν ήταν μεγαλύτερος από μια αλεπού, σύμφωνα με τους επιστήμονες, που κατάφεραν τελικά να αναλύσουν το απολίθωμά του 12 χρόνια αφότου ξεθάφτηκε στη Νότια Αφρική. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι δεινόσαυροι -πλάσματα συνώνυμα με τους γίγαντες- μας επιδεικνύουν τις πυγμαίες παραλλαγές τους.
Πέρυσι, για παράδειγμα, οι επιστήμονες αποκάλυψαν ότι τα απολιθώματα που ανασκάφθηκαν από ένα λατομείο στη Γερμανία ανήκαν σε ένα μέλος των Σαυρόποδων δεινοσαύρων, οι οποίοι είναι διάσημοι διότι όσοι έχουν εντοπιστεί δείχνουν πλάσματα το μήκος των οποίων φτάνει μέχρι τα 45 μέτρα και το βάρος τους ξεπερνά τους 80 τόνους. Μόνο που αυτή τη φορά, ο συγκεκριμένος δεινόσαυρος ζύγιζε λιγότερο από έναν τόνο, ενώ το μήκος του δεν ξεπερνούσε τα 20 μέτρα. Η διαφορά στο μέγεθος είναι ένα από τα νέα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που έχουν προκύψει από τις πιο πρόσφατες ανακαλύψεις απολιθωμάτων των δεινοσαύρων.
ΝΕΑ ΕΙΔΗ
Εξάλλου, με τα περίπλοκα εργαλεία των σύγχρονων εργαστηρίων, οι επιστήμονες μπορούν να σταχυολογήσουν πολύ περισσότερα στοιχεία για τη ζωή και τη συμπεριφορά των δεινοσαύρων. Δύο πρόσφατες μελέτες, για παράδειγμα, έριξαν φως στον τρόπο με τον οποίο οι δεινόσαυροι κινούνταν, ακόμη κι αν αυτή η πτυχή δεν καταδεικνύεται άμεσα από τα απολιθωμένα υπολείμματα.
Πλέον, οι επιστήμονες έχουν τη δυνατότητά να μελετήσουν αυτήν την παράξενη οικογένεια ζώων που κυβερνούσε στη Γη για περισσότερο από 160 εκατομμύρια χρόνια, πριν τελικά εκλείψει, περίπου 65 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Ο Λόικ Κοστέρ, από το πανεπιστήμιο της Νάντης, μελετούσε τα αποθέματα ψαμμίτη σε γνωστή περιοχή δεινοσαύρων στη βόρεια Ισπανία, όταν επισήμανε τις πατημασιές ενός δεινόσαυρου. Η έρευνά του κατέληξε στο συμπέρασμα ότι προέρχονταν από τα άκρα ενός δίποδου δεινόσαυρου, ο οποίος κολυμπούσε κόντρα σε ένα ισχυρό ρεύμα.
ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
Οι πατημασιές των δεινοσαύρων που συντηρούνται στην πέτρα αποτελούν ιδανικές αποδείξεις, αλλά ήταν η πρώτη φορά που οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει υποβρύχιες πατημασιές από ένα δεινόσαυρο κολυμβητή. «Ηταν τόσο λεπτές που θα μπορούσαν να γίνουν μόνο από ένα ζώο του οποίου το σώμα υποστηριζόταν από νερό. Μάλιστα, υπήρχαν σημάδια κυματισμών στον ψαμμίτη, γεγονός που υποδεικνύει ότι το βάθος ήταν μέχρι και τρία μέτρα» ανέφεραν.
Οι συμβατικές μελέτες στα απολιθώματα των δεινοσαύρων, είτε πρόκειται για οστά, για δέρμα, για τα αβγά τους ή τα ίχνη τους δεν μπορούν να δώσουν ολοκληρωμένα στοιχεία για την αληθινή φύση αυτών των πλασμάτων. Πλέον, επιστρατεύονται ηλεκτρονικοί υπολογιστές, ιατρικοί τομογράφοι και άλλα σύγχρονα αναλυτικά εργαλεία, λόγος για τον οποίο στο εγγύς μέλλον θα αποκτήσουμε πολύ περισσότερες γνώσεις για τη συμπεριφορά των δεινοσαύρων.
Γιατί η παλαιοντολογία έχει λαμπρό μέλλον
«Είναι ένα επικερδές στοίχημα ότι ένα παιδί που θα γεννηθεί σήμερα θα μπορούσε να κάνει μια πολύ καλή σταδιοδρομία στην παλαιοντολογία των δεινοσαύρων». Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε μια στατιστική ανάλυση που πραγματοποίησε ο Πίτερ Ντόντσον, παλαιοντολόγος στο πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια στη Φιλαδέλφεια και ο Στιβ Γουάνγκ στατιστικός στο κολέγιο Σουάρθμορ.
Σύμφωνα με αυτή, προβλέπεται ότι περισσότερα από 1.300 γένη δεινοσαύρων θα ανακαλυφθούν από τους παλαιοντολόγους στο μέλλον. Στη βιολογία ως γένος προσδιορίζεται μια ομάδα ειδών με παρόμοια χαρακτηριστικά.
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ
Η έρευνα για τους δεινόσαυρους ξεκίνησε ουσιαστικά τον 19ο αιώνα. Το 1990 ήταν γνωστά 285 γένη, αλλά από τότε έχουν εντοπιστεί 527 γένη και ο αριθμός αυτός αυξάνεται κατά 15% ετησίως. Στον ταχύτερο εντοπισμό νέων γενεών δεινοσαύρων συνέβαλαν οι έρευνες που πραγματοποιούνται στην Κίνα, τη Μογγολία και τη Νότια Αμερική.
