Άρθρο Γ.Μισετζή σχετικά με τις πυρκαγιές

“Η Εθνική τραγωδία δεν είναι μόνο οι νεκροί και τα χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα πράσινων εκτάσεων που «χάθηκαν» από το χάρτη της Πελλοπονήσου και της υπόλοιπης  Ελλάδας.  Εθνική τραγωδία είναι και το γεγονός ότι σε γενικές γραμμές, εδώ και αρκετά χρόνια τις ζωές και τις τύχες μας διαχειρίζονται άνθρωποι ανεπαρκείς να δομήσουν μια σοβαρή και οργανωμένη πολιτεία.
Συνυπεύθυνοι βέβαια για την επιλογή τους είμαστε εμείς οι ίδιοι που τους ορίζουμε ως διαχειριστές και είμαστε και οι τελικοί αποδέκτες των υψηλών «υπηρεσιών» τους.

 

Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει κανείς παρακολουθώντας τον τρόπο αντίδρασης της «οργανωμένης» πολιτείας στις κρίσεις είναι ότι όλο το σύστημα που φαινομενικά λειτουργεί σήμερα  δεν βασίζεται παρά μόνο  σε μια σειρά από συμπτώσεις.

 

Όλα αυτά που βιώνουμε αυτές τις μέρες μέσω των τηλεοράσεων συνέβησαν με αντιγραφικό τρόπο και στη Βόρεια Χίο κατά τη διάρκεια της τελευταίας πυρκαγιάς. Με την διαφορά ότι για καλή μας τύχη εκείνες τις ημέρες στη Χίο επικρατούσε άπνοια. Αν φυσούσαν άνεμοι έντασης 7 μποφόρ η συγκεκριμένη φωτιά θα είχε κατακάψει όλα τα χωριά και την πόλη μαζί και είναι σίγουρο πως θα θρηνούσαμε και εδώ πολλά θύματα.

 

Οποιος αναμίχθηκε με οποιοδήποτε τρόπο στην κατάσβεση εκείνες τις ημέρες, το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.

 

Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης όπως αυτής, πολλοί άνθρωποι που βλέπουν τα διαχειριστικά και οργανωτικά λάθη, καταλήγουν σε κάποια συμπεράσματα τα οποία όμως για διάφορους λόγους αναγκάζονται να τα κρατήσουν για τον εαυτό τους…… .
Όταν όμως η ιστορία επαναλαμβάνεται μεσα σε λίγες μέρες με τα ιδια ακριβώς χαρακτηριστικά και με ανθρώπινα θύματα αυτή τη φορά τότε έχει υποχρέωση ο καθένας μας να μην κρατήσει το στόμα του κλειστό, αλλά να καταθέσει την μαρτυρία του για να γίνει αυτή κτήμα και των υπολοίπων που δεν έζησαν από κοντά τη φρίκη ,με την ελπίδα μήπως και τελικά από την πίεση προς τους «ανευθυνουπεύθυνους» αλλάξει κάτι στη ζωή μας.

 

Η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν γνώριζε τα σημεία υδροληψίας, ούτε είχε λεπτομερή χάρτη της περιοχής στην οποία επιχειρούσε, με αποτέλεσμα ο «συντονιστής» να μην γνωρίζει ούτε τις ακριβείς θέσεις των εστιών, ούτε των πυροσβεστικών οχημάτων, ούτε των αγροτικών δρόμων από όπου θα μπορούσε να επιχειρήσει ανακόπτοντας τις εστίες,  αλλά ούτε και τις θέσεις ανδρών, εθελοντών και ιδιωτικών υδροφόρων που προσέτρεξαν.

 

Αντί λοιπόν οργανωμένου σχεδίου έπαιρναν  επιτόπου πληροφορίες από κατοίκους και ποιμένες της περιοχής και μάθαιναν κατά προσέγγιση τις θέσεις από αόριστες επεξηγήσεις.

Το πυροσβεστικό ελικόπτερο είχε αστοχία στις ρίψεις νερού στις 6 από τις 10 προσπάθειες.

 

Πολλοί δρόμοι  ήταν ακαθάριστοι  αριστερά και δεξιά γεμάτοι ακλάδευτα πεύκα και σπάρτους που γινόντουσαν η αιτία ακόμα και με κατάσταση άπνοιας να μεταδίδεται εν ριπή οφθαλμού η φωτιά από την μια μεριά του δρόμου στην άλλη.

 

Εμπαιναν στο «χορό» της κατάσβεσης εθελοντές που αντιμετώπιζαν φωτιά πρώτη φορά στη ζωή τους, με όσους κινδύνους συνεπάγεται αυτό. Εννοείται βέβαια ότι χωρίς τη συμμετοχή των εθελοντών η φωτιά θα είχε φτάσει προ πολλού στη θάλασσα.

 

Γενικότερα υπήρχε έλλειψη συντονισμού σε όλα τα επίπεδα και οφείλω έστω και καθυστερημένα να το καταθέσω.

Επειδή όμως η κριτική είναι πάντα εύκολη και από μόνη της δεν προσφέρει τίποτα θα προτείνω παράλληλα μια σειρά από μέτρα και λύσεις που κατά τη γνώμη μου θα βοηθήσουν  σε μελλοντικές κρίσεις τέτοιου είδους.

 

Καταρχήν θα πρέπει να καταγραφούν σε όλο το νομό όλα τα πιθανά δημόσια και ιδιωτικά σημεία υδροληψίας ανά περιοχή(στέρνες,πηγάδια,φουντάνες,δεξαμενές,λιμνοδεξαμενές κ.α).

– Καταγραφή σε χάρτη όλου του αγροτικού δικτύου που αφορά χωματόδρομους που έχουν όλα αυτά τα χρόνια διανοίξει το Δασαρχείο και οι Δήμοι και δεν βρίσκονται πουθενά καταγραμμένοι.
– Καθάρισμα αριστερά και δεξιά σε όλο το εθνικό, επαρχιακό ,δημοτικό και αγροτικό δίκτυο από τα δέντρα και τη βλάστηση κάθε είδους, σε βάθος ακόμα και τεσσάρων μέτρων όπου είναι εφικτό.
– Αμεσο κλείσιμο όλων των μικρών και μεγάλων χωματερών σε όλο το νομό με προτεραιότητα σε αυτές που βρίσκονται μέσα στα δάση. Προσωπική μου εκτίμηση είναι πως λειτουργούν σε όλους τους Δήμους ανεξέλεγκτα, περισσότερες από 200 μικρές χωματερές.
– Υποχρεωτική πλέον αποψίλωση και αποκλάδωση όλων των ιδιωτικών εκτάσεων σε όλο το νομό, κυρίως κοντά στους οικισμούς, με τη συμμετοχή Πυροσβεστικής, Στρατού και Αγροφυλακής και με απόδοση ποινικών ευθυνών στους παραβάτες ακόμα κι αν είναι Δημόσιοι λειτουργοί ή αιρετοί. 
– Εφαρμογή (χαμηλού κόστους) συστήματος εντοπισμού της θέσης των πυροσβεστικών οχημάτων και παρακολούθηση της κίνησης αυτών αλλά και των οχημάτων που προσέρχονται εθελοντικά σε μια κρίση με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας και τη χρήση ηλεκτρονικού χάρτη. Οι επιχειρήσεις  μπορούν να παρακολουθούνται από το συντονιστή μέσω του διαδικτύου.
– Κίνητρα για τη δημιουργία ομάδων εθελοντισμού, όπως αγορά εξοπλισμού και άλλα.

 

Οι πιο πάνω προτάσεις και άλλες ακόμα είναι εφικτές, και μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα αν υπάρχει η θέληση από αυτούς που διοικούν τον τόπο. Ειδάλλως ας ετοιμαστούμε σύντομα να δούμε από κοντά και στη Χίο τα επόμενα θύματα της αδιαφορίας μας.”