Ένα βράδυ του Αυγούστου, κοντά στις 10, και ενώ περίμενα το συρμό του μετρό για να επιστρέψω σπίτι μετά από μια ακόμη μέρα δίπλα στην Αγγελική, παρατήρησα τον τρόπο που δούλευε ένα συνεργείο στο υπόγειο.
Καταρχήν ήταν πολυάριθμο και τοποθετούσε μεταλλικές ράβδους κατά μήκος της αποβάθρας, που θα όριζαν τη ζώνη ασφαλής απόστασης από την άκρη της αποβάθρας.
Φορούσαν όλοι στολή με φωσφορούχες λωρίδες- σήματα καθώς και κράνη.
Αν όμως αυτά θεωρούνται στοιχειώδη μέτρα προστασίας για αποφυγή ατυχημάτων, δεν νομίζω ότι είναι τουλάχιστον για τα ελληνικά εργοτάξια τα ακουστικά ασφαλείας που φορούσαν για να μην επιβαρύνεται αρνητικά η ακοή!
Και το αποκορύφωμα; Υπήρχαν σκαμπό με ρόδες για να κάθεται την ώρα που βίδωνε ο εργάτης και να μην ταλαιπωρείται επιπλέον η μέση του!
Το τελευταίο ήταν αυτό που τράβηξε την προσοχή μου και την ανάγκη να φωτογραφίσω το συνεργείο στην ώρα της δουλειάς.
Θα επιμείνω λίγο στο θέμα των ακουστικών που είναι ένα εξάρτημα, το οποίο φορούν όλοι όσοι κάνουν οικοδομικές εργασίες ή χειρίζονται μηχάνημα (από απλό τρυπάνι μέχρι μηχανή κοπής γρασιδιού). Παράλληλα οι εργάτες του δήμου που κόβουν τα χόρτα, φορούσαν και ειδική δικτυωτή μάσκα.
Ίσως να θεωρούνται δευτερεύοντα τα συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας. Πόσοι όμως εργαζόμενοι δεν ταλαιπωρούνται από τη μέση τους, ή με την ακοή τους (π.χ. όσοι εργάζονται σε τυπογραφεία) αλλά και με τη σκόνη που παράγεται κατά τη διάρκεια μιας εργασίας;
Πριν από αρκετά χρόνια και με αφορμή ορισμένα σεμινάρια που γίνονταν στο Εργατικό Κέντρο είχε διαπιστωθεί ότι ο γιατρός εργασίας είναι άγνωστη ειδικότητα τουλάχιστον στο νησί μας. Ενώ υπεύθυνος ασφαλείας και υγιεινής σε χώρους εργασίας είναι συνήθως ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης…
Η εποχή όμως που… «η δουλειά κάνει τους άντρες» έχει περάσει. Το να λαμβάνεις μέτρα ασφαλείας -και τέτοιας φύσεως- δεν είναι δευτερεύοντα στον αγώνα των συνδικάτων και του εργατικού κινήματος παράλληλα με τον αγώνα για καλύτερα μεροκάματα.
Καλημέρα σας!
pyliotis@freemail.gr
Καλημέρα από Στοκχόλμη: Εργοτάξια με ασφάλεια, του Θοδωρή Πυλιώτη
Διαφήμιση
