ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΧΙΟΥ
26/10/2007
Ομήρειο Π.Κ.Δ.Χ.
ΩΡΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ 20:30
WATER
Υποψήφιο για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας 2007
Τη δεκαετία του 30 στην Ινδία, ο θάνατος του συζύγου σήμαινε και τον μερικό θάνατο της συζύγου. Η Τσούγια (Σαράλα), έμεινε χήρα σε ηλικία….οχτώ ετών. Σύμφωνα με τον νόμο, θα κλειστεί και αυτή σε ένα απομονωμένο…σπίτι για χήρες οι οποίες θεωρούνται μολυσμένες. Γι ‘αυτές, ο έγγαμος βίος, ανήκει στο παρελθόν. Κατά συνέπεια, η Τσούγια είναι καταδικασμένη να ζει έγκλειστη στο σπίτι με τις άλλες χήρες, αλλά η μικρή κοπέλα δεν χάνει το κέφι της για ζωή, κάτι που θα μεταδώσει πολύ γρήγορα στις υπόλοιπες γυναίκες. Έτσι, η Καλιάνι (Λίζα Ρέι), μία νέα όμορφη χήρα θα πάει κόντρα στους νόμους και θα ερωτευτεί έναν νεαρό, μορφωμένο άντρα (Τζον Άμπραχαμ), υποστηρικτή του Γκάντι που θέλει να την παντρευτεί παρ όλες τις αντιρρήσεις της μητέρας του. Η Καλιάνι όμως δεν είναι μια κοινή χήρα και η πραγματικότητα θα δοκιμάσει τον έρωτά της για τον όμορφο άντρα. Όλα αυτά εκτυλίσσονται σε μία Ινδία εν μέσω κοινωνικό-πολιτικών αλλαγών. Ο κόσμος έχει αρχίσει να αμφισβητεί τις θρησκευτικές πρακτικές οι οποίες και υπονομεύουν την κοινωνική πρόοδο αλλά και τα δικαιώματα των γυναικών. Φυσικά, όλα αυτά θα επηρεάσουν και το σπίτι των γυναικών καθώς και τη μικρή Τσούγια.
Οι περιορισμοί κατά των γυναικών ισχύουν ακόμα και σήμερα. Το 2000, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, παρ όλο που η σκηνοθέτης είχε εξασφαλίσει την έγκριση της κυβέρνησης της Ινδίας, βρέθηκε στο στόχαστρο των τοπικών Ινδουιστών εξτρεμιστών οι οποίοι και έκαψαν τα σκηνικά της ταινίας και τελικά ανάγκασαν την παραγωγή να σταματήσει. Τα γυρίσματα ξαναξεκίνησαν 5 χρόνια αργότερα, στη Σρι Λάνκα υπό διαφορετικό όνομα και με διαφορετικό cast.
Δια στόματος Ντίπα Μέχτα:
Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή μας, που μας σημαδεύουν για πάντα. Η χήρα που είδα 10 χρόνια πριν στην ιερή πόλη του Βαρανάσι ήταν μία από αυτές. Μαραζωμένη, το σώμα της καταβεβλημένο από την ηλικία, τα άσπρα της μαλλιά ξυρισμένα, πεσμένη στα τέσσερα έψαχνε κάτι στις όχθες του Γάγγη. Στο πρόσωπό της ήταν ζωγραφισμένη η απελπισία καθώς έψαχνε μέσα στο πλήθος των προσκυνητών, εκείνο το πρωινό. Κανείς δεν της έδινε σημασία. Η γυναίκα άρχισε να κλαίει γοερά, όταν συνειδητοποίησε ότι αυτό που έψαχνε…δεν θα το έβρισκε.
Ήταν αυτή η εικόνα της χήρας, με κατεβασμένο το κεφάλι, πεσμένη χάμω, στάση που υποδήλωνε την ήττα της από την ίδια τη ζωή, που έγινε το έναυσμα για το σενάριο του Water, το οποίο και ολοκληρώθηκε 10 χρόνια μετά.
Το 2000, έχοντας όλες τις απαραίτητες άδειες από την Ινδική κυβέρνηση ξεκινήσαμε τα γυρίσματα στο Βαρανάσι. 2 μέρες αφού είχαμε ξεκινήσει, η συμπεριφορά που αντιμετωπίσαμε ήταν κάτι το πρωτόγνωρο. Εν μια νυκτί, βίαιες διαδηλώσεις ξέσπασαν στην πόλη από Ινδουιστές εξτρεμιστές. Φώναζαν ότι η ταινία ήταν ανάθεμα προς τον Ινδουισμό καθώς έριχναν τα σκηνικά στο Γάγγη, έκαιγαν το ομοίωμά μου και διαδήλωναν μέσα στην πόλη καταγγέλλοντας την ταινία και την εικόνα των γυναικών που έδειχνε. Όλα αυτά, χωρίς να γνωρίζουν φυσικά το σενάριο. Μείναμε άφωνοι! Απευθυνθήκαμε αμέσως στην Ινδική κυβέρνηση, η οποία είχε εγκρίνει το σενάριο, αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Τελικά, λόγω των διαδηλώσεων αλλά και των απειλών που δεχόμασταν, αναγκαστήκαμε να σταματήσουμε τα γυρίσματα.
Τώρα που τα γυρίσματα έχουν τελειώσει, αναλογίζομαι αυτή την περιπέτεια. Η αγωνία, οι απειλές εναντίον μας, το βίαιο πρόσωπο του θρησκευτικού φανατισμού, στο ταξίδι μας αυτό για την ολοκλήρωση της ταινίας τα αντιμετωπίσαμε όλα. Άξιζε τον κόπο? αναρωτιέμαι συχνά. Και αυτομάτως, μου ρχεται στο νου η εικόνα της χήρας, εκείνη τη μέρα στο Βαρανάσι, καθώς σκύβει πάνω από το Γάγγη ενώ από το φαφούτικό της στόμα να βγαίνουν κραυγές απελπισίας. Μετά έμαθα ότι είχε χάσει τα γυαλιά της. Χωρίς αυτά, ήταν σχεδόν τυφλή.
Έχοντας ολοκληρώσει το Water, νομίζω ότι μπορώ να συνταξιοδοτηθώ. Αισθάνομαι ολοκληρωμένη.
Ντίπα Μέχτα:
Θεωρείται από πολλούς ένα από τα ανερχόμενα αστέρια του κινηματογράφου! Γεννημένη το 1950 στο Αμριτσάρ της Ινδίας αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Νέου Δελχί όπου και σπούδασε φιλοσοφία. Η πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία “Sam and Me” είχε κερδίσει εύφημο μνεία στο Φεστιβάλ των Κανών το 1991 και από τότε οι ταινίες της έχουν βραβευτεί σε διάφορα Φεστιβάλ όπως, New York Festival, Vancouver International Film Festival, Chicago International Film Festival και άλλα. Η ταινία Water είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας, που αποτελείται από τις ταινίες “Fire”(1996), “Earth” (1998). Το 2003 βραβεύτηκε με το ειδικό βραβείο Καλύτερου σκηνοθέτη CineAsia, το οποίο το 2002 είχε πάρει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ. Από το 1973 ζει και εργάζεται στο Τορόντο.
Λίζα Ρέι
Πασίγνωστο μοντέλο στην Ασία, ηθοποιός, αλλά και αρθρογράφος, η Λίζα Ρέι έκανε τα πρώτα της βήματα μαθήτρια ούσα όταν κατά τη διάρκεια των διακοπών της, ένα περιοδικό μόδας της ζήτησε να ποζάρει. Έγινε αμέσως εξώφυλλο και γρήγορα η καριέρα της απογειώθηκε. Έχει ψηφιστεί μία από τις 10 ωραιότερες γυναίκες της χιλιετίας από τους Ινδούς αλλά κέρδισε και τον τίτλο “Αστέρι του Μέλλοντος¨ στο Διεθνές Φεστιβάλ του Τορόντο το 2002 για την ερμηνεία της στο Bollywood/Hollywood (την προηγούμενη συνεργασία της με την Ντίπα Μέχτα). Δούλεψε για τη διαφήμιση, για βίντεο κλιπ αλλά και για την τηλεόραση πριν παίξει στις πρώτες της ταινίες στο Μπόλιγουντ. Μετακόμισε στην Αγγλία όπου και σπούδασε υποκριτική και παρ όλο που είχε αποφασίσει να τελειώσει τις σπουδές της πρώτα και μετά να συνεχίσει την καριέρα της στο Μπόλιγουντ, όταν διάβασε το σενάριο του Water, δέχτηκε αμέσως.
Δια στόματος Λίζα Ρέι για το Water
Είναι τιμή μου να δουλεύω για μία ιστορία με ένα τόσο ηχηρό μήνυμα, το οποίο θα επηρεάσει το κοινό με έναν μαγικό τρόπο.
Για τις ανάγκες του ρόλου της, η Λίζα Ρέι, μπήκε κρυφά σε ένα τέτοιο σπίτι με χήρες.
“Το γεγονός ότι έζησα μαζί με τις χήρες, φορούσα άσπρα και έψελνα καθημερινά ύμνους για 8 ώρες, με έκανε να μπω πραγματικά στο πετσί του ρόλου”.
Τζον Άμπραχαμ
Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων αλλά η ζωή του πήρε μία τελείως διαφορετική πορεία όταν αναδείχτηκε σε έναν από τους διαγωνισμούς ομορφιάς της Ινδίας ως μοντέλο της χρονιάς. Γρήγορα, έπαιξε σε πολλές ταινίες του Μπόλιγουντ, για να γίνει σήμερα ένας από τους πιο διάσημους αστέρες του εγχώριου σινεμά. O ρόλος του στο Water είναι τελείως διαφορετικός από τους προηγούμενους καθώς μέχρι σήμερα έπαιζε κυρίως σε ταινίες θρίλερ ή περιπέτειας.
ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Θρίαμβος!
Times Magazine
Ένα διαμάντι!
Chicago Sun Times
Μία υπέροχη ταινία.
Salman Rushdie
Θαυμάσιο!
Liberation
ΓΕΝΙΚΑ
Η μικρή Σαράλα για τις ανάγκες του ρόλου της (επιλέχτηκε από άλλες 50 κοπέλες), αναγκάστηκε να μάθει απ έξω τις ατάκες της. Δεν μιλούσε ούτε Αγγλικά αλλά ούτε και χίντι.
Σύμφωνα με τις Γραφές, μία χήρα έχει 3 εναλλακτικές: Να παντρευτεί τον αδελφό του άντρα της, να θαφτεί μαζί με τον νεκρό της άντρα ή να ζήσει μια ζωή αυταπάρνησης. Στην Ινδία ζουν σήμερα 33 εκατομμύρια χήρες!
Ο διευθυντής φωτογραφίας είναι ο διάσημος Ζιλ Νάτγκενς, που ήταν διευθυντής φωτογραφίας στα “The Beach”, “Star Wars III, Revenge of the Sith”, “Star Wars I, The Pantom Menace”
Σκηνοθεσία
Ντίπα Μέχτα
Σενάριο
Ντίπα Μέχτα
Παραγωγή
Ντέιβιντ Χάμιλτον, Μάρκ Μπάρτον, Ντάγκ Μάνκοφ
Ηθοποιοί
Λίζα Ρέι, Σίμα Μπίσβας, Τζον Άμπραχαμ, Σαράλα
Φωτογραφία
Ζιλ Νάτγκενς
Μοντάζ
Κόλιν Μόνι
Σκηνικά
Αραντάνα Σέθ
Μουσική
Α. Ραχμάν
Διάρκεια
114
