50 εβδομάδες νοσηλείας κλείσαμε στη Στοκχόλμη… Έτσι μετράμε το χρόνο, βάση του προγράμματος της Αγγελικής…
Και να τώρα που ετοιμαζόμαστε για το ταξίδι της επιστροφής…
Επιστροφή λοιπόν με μία ενδιάμεση στάση στην Αθήνα. Εκεί από πού πρωτοξεκινήσαμε την αντίστροφη πορεία της μάχης για τη νέα ζωή από τις 9 Απριλίου. Βλέπετε η… μοίρα, για την οποία ευθύνονται όμως άνθρωποι, μας ξέχασε μια μέρα. Μια ολόκληρη μέρα που όμως ήταν αρκετή για να παλεύουμε σήμερα με τεράστια προβλήματα…
Στα χείλη δυο στίχοι: «τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά»… Σε όσα τα επίπεδα.
Στη Στοκχόλμη δεν πετύχαμε αυτά που θέλαμε. Όμως καμιά φορά αυτό που θέλουμε απέχει πολύ από αυτό που μπορεί να γίνει…
Εδώ δεν μιλάμε για ένα καφέ που δεν μπορούμε να πιούμε στην παραλία… Δεν μιλάμε για μια χαμένη θέση εργασίας, αλλά ούτε για μια κοπάνα… γιατρού από εφημερία… Ο λόγος για κάτι πολύ πιο έντονο και σπουδαίο. Για το ίδιο το νόημα της ζωής…
Δεν θα ήθελα όμως να αναφερθώ σε λεπτομέρειες. Ούτε η Αγγελική θα το επιθυμούσε…
Hey da
Σε αυτή την τελευταία στήλη από τη Σουηδία, θα ήθελα να αναφερθώ στους πολύ καλούς φίλους που στάθηκαν στο πλευρό μας. Που μας σκέφτονται, συμπαραστέκονται. Που είτε ήταν στην Ελλάδα είτε εδώ μας στήριξαν και μας στηρίζουν.
Μέσα σε αυτούς τους φίλους και αρκετοί από το προσωπικό στο Κέντρο Αποκατάστασης του νοσοκομείου του Danderyd. Που παρά τις δυσκολίες της γλώσσας καταφέραμε να έρθουμε κοντά. Να μιλήσουμε για μουσική, για ήθη και έθιμα, πολιτική και άλλα.
Η ελληνοσουηδέζα εργοθεραπεύτριά μας αλλά και οι Έλληνες γιατροί που συναντήσαμε στο νοσοκομείο, πέρα των άλλων καθηκόντων τους, έπαιξαν παράλληλα και το ρόλο του μεταφραστή. Γεφύρωναν τις πολιτισμικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ ημών και υμών.
Φυσικά παντού υπάρχει ένας… μύθος. Αυτό σημαίνει ότι βεβαίως και συναντήσαμε προβλήματα. Προβλήματα που θίξαμε και που πολλές φορές δεν λύθηκαν, για να μη νομίζουμε ότι αυτό είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.
Όπως και κάτι ακόμα δεν είναι ανατολίτικο συνήθειο. Η αργοπορία σε ορισμένα ζητήματα. Μόνο που εμείς το παραφράζουμε ως… γιαβάς- γιαβάς, ενώ οι Σουηδοί όπως και οι άλλοι βορειοευρωπαίοι ως αντικείμενο μελέτης και σωστού προγραμματισμού!
Ένα κράτος με πολλούς μετανάστες η Σουηδία, αντανακλάται αυτό και μέσα στο χώρο του νοσοκομείου. Πολύ καλές, άριστες εντυπώσεις, από όλα αυτά τα παιδιά που από διάφορα μέρη του κόσμου (από τη γειτονική Φιλανδία, αλλά και από την Αφρική, Ασία ή Λατινική Αμερική) που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, ενσωματωμένοι μέσα στη Σουηδική κοινωνία, μαζί με τους Σουηδούς συναδέλφους τους.
Δεν ξέρουμε πόσο η στήλη μπόρεσε να μεταφέρει το στίγμα της ζωής στη Σουηδία. Κάτι που θα πρέπει να επισημανθεί ιδιαίτερα η προσοχή που δείχνουν οι Σουηδοί στον πολίτη και ιδιαίτερα στα άτομα με διάφορες αναπηρίες. Σε αυτά μπορούμε να τους μοιάσουμε γιατί όχι;
Καλημέρα
Και να τώρα που ετοιμαζόμαστε για το ταξίδι της επιστροφής…
Επιστροφή λοιπόν με μία ενδιάμεση στάση στην Αθήνα. Εκεί από πού πρωτοξεκινήσαμε την αντίστροφη πορεία της μάχης για τη νέα ζωή από τις 9 Απριλίου. Βλέπετε η… μοίρα, για την οποία ευθύνονται όμως άνθρωποι, μας ξέχασε μια μέρα. Μια ολόκληρη μέρα που όμως ήταν αρκετή για να παλεύουμε σήμερα με τεράστια προβλήματα…
Στα χείλη δυο στίχοι: «τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά»… Σε όσα τα επίπεδα.
Στη Στοκχόλμη δεν πετύχαμε αυτά που θέλαμε. Όμως καμιά φορά αυτό που θέλουμε απέχει πολύ από αυτό που μπορεί να γίνει…
Εδώ δεν μιλάμε για ένα καφέ που δεν μπορούμε να πιούμε στην παραλία… Δεν μιλάμε για μια χαμένη θέση εργασίας, αλλά ούτε για μια κοπάνα… γιατρού από εφημερία… Ο λόγος για κάτι πολύ πιο έντονο και σπουδαίο. Για το ίδιο το νόημα της ζωής…
Δεν θα ήθελα όμως να αναφερθώ σε λεπτομέρειες. Ούτε η Αγγελική θα το επιθυμούσε…
Hey da
Σε αυτή την τελευταία στήλη από τη Σουηδία, θα ήθελα να αναφερθώ στους πολύ καλούς φίλους που στάθηκαν στο πλευρό μας. Που μας σκέφτονται, συμπαραστέκονται. Που είτε ήταν στην Ελλάδα είτε εδώ μας στήριξαν και μας στηρίζουν.
Μέσα σε αυτούς τους φίλους και αρκετοί από το προσωπικό στο Κέντρο Αποκατάστασης του νοσοκομείου του Danderyd. Που παρά τις δυσκολίες της γλώσσας καταφέραμε να έρθουμε κοντά. Να μιλήσουμε για μουσική, για ήθη και έθιμα, πολιτική και άλλα.
Η ελληνοσουηδέζα εργοθεραπεύτριά μας αλλά και οι Έλληνες γιατροί που συναντήσαμε στο νοσοκομείο, πέρα των άλλων καθηκόντων τους, έπαιξαν παράλληλα και το ρόλο του μεταφραστή. Γεφύρωναν τις πολιτισμικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ ημών και υμών.
Φυσικά παντού υπάρχει ένας… μύθος. Αυτό σημαίνει ότι βεβαίως και συναντήσαμε προβλήματα. Προβλήματα που θίξαμε και που πολλές φορές δεν λύθηκαν, για να μη νομίζουμε ότι αυτό είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.
Όπως και κάτι ακόμα δεν είναι ανατολίτικο συνήθειο. Η αργοπορία σε ορισμένα ζητήματα. Μόνο που εμείς το παραφράζουμε ως… γιαβάς- γιαβάς, ενώ οι Σουηδοί όπως και οι άλλοι βορειοευρωπαίοι ως αντικείμενο μελέτης και σωστού προγραμματισμού!
Ένα κράτος με πολλούς μετανάστες η Σουηδία, αντανακλάται αυτό και μέσα στο χώρο του νοσοκομείου. Πολύ καλές, άριστες εντυπώσεις, από όλα αυτά τα παιδιά που από διάφορα μέρη του κόσμου (από τη γειτονική Φιλανδία, αλλά και από την Αφρική, Ασία ή Λατινική Αμερική) που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, ενσωματωμένοι μέσα στη Σουηδική κοινωνία, μαζί με τους Σουηδούς συναδέλφους τους.
Δεν ξέρουμε πόσο η στήλη μπόρεσε να μεταφέρει το στίγμα της ζωής στη Σουηδία. Κάτι που θα πρέπει να επισημανθεί ιδιαίτερα η προσοχή που δείχνουν οι Σουηδοί στον πολίτη και ιδιαίτερα στα άτομα με διάφορες αναπηρίες. Σε αυτά μπορούμε να τους μοιάσουμε γιατί όχι;
Καλημέρα
Σ.σ. Hej da , ο αποχαιρετισμός στα Σουηδικά. Το a μόνο θέλει και ένα κυκλάκι από πάνω.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ, 21/11/2007 (dimokratiki.org)
Διαφήμιση
