Αρχική Απόψεις Aρθρα Μια απάντηση στον κ. Μωραϊτη περί αυξημένης επικινδυνότητας σε Αθήνα και Χίο...

Μια απάντηση στον κ. Μωραϊτη περί αυξημένης επικινδυνότητας σε Αθήνα και Χίο σε σύγκριση με τη Ν. Υόρκη

17

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 

 

Σας παρακαλώ να κρατήσετε αυτή την επιστολή ανώνυμη για ευνόητους λόγους που θα διαβάσετε παρακάτω
 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΩΡΑΪΤΗ ΠΕΡΙ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΧΙΟΥ ΕΝ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
 
    Κύριε Μωραΐτη, δεν είναι η πρώτη φορά που απαντώ σε δημοσίευσή σας στο Chiosnews.com. Απλά αυτή τη φορά θα κρατήσω το όνομα μου κρυφό για ευνόητους λόγους.
    Είμαι 23 ετών, μόλις τελείωσα το στρατιωτικό μου στην Ελλάδα και έκανα την επιλογή να βρίσκομαι από τον Οκτώβρη στην Νέα Υόρκη σε αναζήτηση ευκαιριών για ένα καλύτερο μέλλον. Δυστυχώς η μέχρι τώρα εμπειρία μου από αυτή την επιλογή δεν είναι και η καλύτερη.
    Αναφέρετε την Daily News μια εφημερίδα όχι τόσο καλού επιπέδου, η οποία έδωσε κάποιες στατιστικές για τη Νέα Υόρκη και την εγκληματικότητα σε αυτήν. Α) Η εφημερίδα αυτή είναι εβραϊκής ιδιοκτησίας, που σημαίνει ότι εξυπηρετεί μεγάλα συμφέροντα. Β) Η εφημερίδα αυτή αποκρύπτει σημαντικά παγκόσμια γεγονότα εθελοτυφλούσα σκοπίμως για να αποκρύπτει από τον αμερικανικό λαό σημαντικές πληροφορίες, ειδικότερα από την δράση της Αμερικής σε διεθνές επίπεδο. Αυτό δεν γίνεται μόνο από την εφημερίδα αυτή αλλά από τα ΜΜΕ γενικότερα σε αυτή τη χώρα(ένα λόμπυ 3-4 επιχειρήσεων), μια στάση σκόπιμη ώστε ο αμερικανικός λαός να μαθαίνει αυτά που πρέπει και τίποτα παραπάνω. Οι συγγενείς μου αναφέρουν χαρακτηριστικά <<Ευτυχώς που έχουμε την ελληνική τηλεόραση και μαθαίνουμε τι γίνεται στο κόσμο!>>
   Εξήγηση για τη σημαντική μείωση της εγκληματικότητας στη Νέα Υόρκη εγώ δίνω την εξής:
   Από την πτώση των δίδυμων πύργων έχει καθιερωθεί το αστυνομικό κράτος σε αυτή την χώρα με τον φόβο για την <<τρομοκρατία>>, αποφυγή πιθανών επιθέσεων κλπ. Το Patriot Act, κοινώς το νομοθέτημα το οποίο νομιμοποίησε το αστυνομικό κράτος καταργεί διάφορες προσωπικές ελευθερίες, καταργεί το άσυλο της οικίας- ούτε λόγος για πανεπιστημιακό άσυλο- δίνει το ελέυθερο της σύλληψης μόνο και μόνο για την υποψία ότι κάποιος είναι επικείμενος τρομοκράτης, και άλλα πολλά. Είναι να μην μειώνεται η εγκληματικότητα;
   Και πάλι όμως κύριε Μωραϊτη, εγώ έκανα κάποιες βόλτες στα στενά του Bronx, στο Χάρλεμ, μια ανάσα από το κέντρο της Νέας Υόρκης και διαπίστωσα τα άκρως αντίθετα από αυτά που λέτε. Σας καλώ να αφήσετε τα κλειδιά στο αυτοκίνητό σας εκεί…
 
    Αφήστε λοιπόν τη Χίο μας, είναι μια χαρά όπως είναι, και γίνονται πολλές προσπάθειες να γίνει ακόμα καλύτερη, και θα γίνουν ακόμα περισσότερες. Εκεί δεν θέλουμε ούτε δημάρχους Μπλούμπεργκ, ούτε άλλους αστυνομικούς, αυτοί που είναι εκεί κάνουν άριστα τη δουλιά τους.
    Και δεν θέλω να αναφερθώ αναλυτικά σε πολλά άλλα πράγματα που με απογοήτευσαν σε αυτόν τον τόπο: ο μισθός μου στα 2500$ δεν φτάνει ούτε για ζήτω, αν σκεφτείς ότι δίνω 1200$ για να νοικιάσω μια <<τρύπα>> ενός δωματίου στην Αστόρια, οι πιστωτικές κάρτες οργιάζουν εις βάρος των καταναλωτών με 25% επιτόκιο, τα καρτέλ των ασφαλειών αδειάζουν τα πορτοφόλια των μισθωτών – 300$ το μήνα για το αυτοκίνητο – δεν αναφέρομαι για νοσοκομειακή περίθαλψη που αν δεν έχεις να πληρώσεις σου κατάσχουν το σπίτι, ή μήπως το 40% των ετήσιων αποδοχών μου είναι φόρος εισοδήματος. Ή το ότι έστειλα τρείς φορές χρήματα στην Ελλάδα και ο λογαριασμός μου μπλοκαρίστηκε (red flag κοινώς) από το Patrot act- νομίζουν ότι με 2000$ χρηματοδότησα τρομοκρατικές ενέργειες- και έπρεπε να δώσω γραπτή αναφορά στην τράπεζα; Ή μήπως οι απειλές που δέχονται όλοι καθημερινά μέσα από τις πινακιδες τύπου:”Μάζεψτε τα κακά του σκύλου σας, 100$ πρόστιμο” “Οδήγα μεθυσμένος και η αστυνομία θα σου κατάσχει το αμάξι, 800 κατασχεμένα αυτή τη χρονιά από το αστυνομικό μας τμήμα” “Βγάλε φλας όταν αλλάζεις λωρίδα, είναι ο νόμος” ” Η επίθεση σε οδηγό λεωφορείου είναι κακούργημα, 3 χρόνια στη φυλακή “…
    Ανυπομονώ λοιπόν να γυρίσω πίσω γιατί δεν βρήκα αυτό που έψαχνα, το αμερικάνικο όνειρο έχει πλέον πεθάνει, μάλλον έχει γίνει αμερικανικός εφιάλτης. Προτιμώ να κυκλοφορώ ελεύθερος στην πατρίδα μου, και όχι να περπατάω και να φοβάμαι μήπως δεν αρέσει η φάτσα μου σε κάποιον αστυνομικό και με συλλάβει. Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία…
 
Βιβλιογραφία:
1) Προσωπικές εμπειρίες
2) Βιβλία και ντοκυμαντέρ του Michael Moore http://www.michaelmoore.com/books-films/index.php
3) Milton Cooper, Behold a pale horse, Light technology publications, 1991


 

Διαφήμιση