ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Χίος, 17 Ιανουαρίου 2008
Η πρόταση του Βουλευτή Γιάννη Κοσμίδη στη συζήτηση στη Βουλή για το Ν/Σ που αφορά το ενιαίο τέλος ακινήτων και την εφαρμογή του στην περιοχή του Κάμπου
Ο Βουλευτής Γιάννης Κοσμίδης ομιλώντας στη Βουλή επί του νομοσχεδίου για το ενιαίο τέλος ακινήτων παρουσίασε το πρόβλημα που αφορά τις ιδιοκτησίες του Κάμπου Χίου, οι οποίες, αν και έχουν γεωργική χρήση και θα έπρεπε να απαλλάσσονται από το τέλος ακινήτων (για τη γη), εν τούτοις αντιμετωπίζονται ως οικιστικά ακίνητα και υποχρεούνται στην καταβολή του ενιαίου τέλους ακινήτων. Στην ομιλία του ο Βουλευτής περιέγραψε τη φυσιογνωμία της περιοχής του Κάμπου που τεκμηριώνει το γεωργοοικιστικό χαρακτήρα της και πρότεινε να συμπληρωθεί ο νόμος με ειδική διάταξη για την απαλλαγή των ακινήτων του Κάμπου από το ενιαίο τέλος ακίνητης περιουσίας όσον αφορά τις εδαφικές εκτάσεις. Αναλυτικά η τοποθέτηση του Βουλευτή έχει ως εξής:
Η περιοχή του Κάμπου Χίου, ευρίσκεται νότια της πόλεως Χίου, έκτασης 6,5 Km2, είναι οριοθετημένη και χαρακτηρισμένη ως «Κάμπος Χίου», και αποτελεί ενιαίο γεωργικό και οικιστικό σύνολο, μοναδικό στη χώρα μας. Χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία των κτισμάτων, των εκκλησιών και των λοιπών στοιχείων και εγκαταστάσεων, το μοναδικό φυσικό περιβάλλον, τις καλλιέργειες των εσπεριδοειδών και την ιδιαίτερη πολεοδομική και ιστορική φυσιογνωμία που διαθέτει η περιοχή.
Ο οικισμός του Κάμπου χαρακτηρίσθηκε ως ιστορικός τόπος με την Υπουργική Απόφαση που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ της Ελληνικής Δημοκρατίας στις 6 Σεπτεμβρίου 1990 (η υπ’ αριθ. 2492/33922/10-6-90 Απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού). Ο χαρακτηρισμός αυτός ισχύει για την οριοθετημένη περιοχή και πέραν των ορίων αυτών σε βάθος μιας ιδιοκτησίας, με το αιτιολογικό ότι:
«Αποτελεί μοναδικό οικιστικό γεωργικό σύνολο στον Ελλαδικό χώρο, όπου συνυπάρχουν αρμονικά η κατοικία με τις γεωργικές λειτουργίες με χωροθετημένα διακόσια (200) περίπου κτήματα, περιβαλλόμενα από υψηλούς τοίχους.
Τα αρχοντικά που αντιστοιχούν σε κάθε τμήμα είναι εξαιρετικά δείγματα έργων τέχνης στο σύνολό τους, αλλά και στα επιμέρους μορφολογικά και αρχιτεκτονικά τους στοιχεία, υψίστης ιστορικής και αρχιτεκτονικής σημασίας, με τα ισάριθμα βοηθητικά κτίσματα, τις περίτεχνες βοτσαλωτές αυλές, τις πέργκολες, τα μαγγανοπήγαδα, τα περιβόλια εσπεριδοειδών και τα αξιοθαύμαστα για την εποχή αρδευτικά συστήματα με τα καλλωπιστικά γλυπτά, ώστε να αποτελούν ζωντανή πηγή πληροφοριών από τον 14ο αιώνα μέχρι σήμερα για τις πολιτικές, οικονομικές και πολιτιστικές δομές της κοινωνίας της Χίου».
Ο οικισμός του Κάμπου χαρακτηρίσθηκε επίσης ως παραδοσιακός με το Προεδρικό Διάταγμα που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ της 17ης/01/1992 (τεύχος τέταρτο, αριθ. φύλλου 33, αριθ. Διατάγματος Γ 80047/23-12-1991).
Με βάση τα χαρακτηριστικά, όπως επιγραμματικά αναφέρονται τεκμηριώνεται απόλυτα ότι η περιοχή του Κάμπου Χίου είναι γεωργική, με μεγάλης έκτασης αγροτεμάχια (γήπεδα) εντός οικισμού. Επειδή λοιπόν είναι οικισμός δεν εμπίπτει στις διατάξεις περί απαλλαγών του ενιαίου τέλους ακίνητης περιουσίας, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί στο προταθέν νομοσχέδιο. Για να ικανοποιηθεί λοιπόν το δίκαιο και εύλογο αίτημα περί απαλλαγής από το ενιαίο τέλος των γηπέδων (αγροτεμαχίων), τα οποία ναι μεν ευρίσκονται εντός του οικισμού Κάμπου της Χίου αλλά αποτελούν γεωργική γη, πρέπει η παρ. 1 του άρθρου 8 του νομοσχεδίου να διατυπωθεί ως ακολούθως:
Άρθρο 8
Απαλλαγές από το ενιαίο τέλος
Απαλλάσσονται από το τέλος:
α) Τα γήπεδα εκτός σχεδίου πόλης ή οικισμού, και τα γήπεδα εντός κηρυγμένων ιστορικών τόπων, επί των οποίων έχουν δικαίωμα πλήρους ή ψιλής κυριότητας ή επικαρπίας φυσικά πρόσωπα.
Από το γραφείο τύπου
