Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος Πρακτικά από την ομιλία της βουλευτή Νομού Χίου Ελπίδας Τσουρή επί του...

Πρακτικά από την ομιλία της βουλευτή Νομού Χίου Ελπίδας Τσουρή επί του Νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό

15

 Πρακτικά από την ομιλία της βουλευτή Νομού Χίου Ελπίδας Τσουρή, στη Βουλή των Ελλήνων, επί του Νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό.



 

ΕΛΠΙΔΑ ΤΣΟΥΡΗ: {…………} Με το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου η Εθνική Αντιπροσωπεία καλείται να αποφασίσει σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο εθνικό ζήτημα, αυτό της κοινωνικής ασφάλισης. Η πρόταση της Κυβέρνησης αποτελεί πράγματι μια βαθιά τομή, το αποκορύφωμα μιας κοινωνικής αναλγησίας και μιας σκληρότητας την οποία έχει επιδείξει στα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης και με την οποία επιχειρείται στην πράξη η πλήρης αποδόμηση του κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας.

Είναι αλήθεια ότι αυτό το νομοθετικό τερατούργημα αποτελεί το επιστέγασμα αντιλαϊκών πολιτικών, ανικανότητας, αναξιοπιστίας, αλλά και της πολιτικής απόφασης της Κυβέρνησης να θίξει ασφαλιστικά δικαιώματα εργαζομένων και να αρνηθεί ουσιαστικά να αναλάβει πρωτοβουλίες, να υπάρξουν παρεμβάσεις προκειμένου να στηριχθεί η βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων.


Βέβαια, τα μαθήματα αντεργατικής και αντιλαϊκής πάλης και αγώνα, στα οποία επιδίδεται με συνέπεια και συστηματικά η Κυβέρνηση, παρουσιάζουν, εκτός των άλλων, και εξαιρετικό επιστημονικό ενδιαφέρον, προκαλώντας δικαίως αγανάκτηση και οργή στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Μαθαίνουμε για παράδειγμα, ποιοι είναι οι προνομιούχοι Έλληνες και Ελληνίδες ασφαλισμένοι αυτής της χώρας που θα πρέπει να θυσιασθούν, ασχέτως, τελικώς, του οικονομικού αποτελέσματος, ώστε να αρθούν οι αδικίες που υπάρχουν. Είναι οι γυναίκες μητέρες ανηλίκων, οι εργαζόμενοι στα βαρέα και ανθυγιεινά και οι σαραντάρηδες με δεκαετίες δουλειάς, περίπου δηλαδή δυο εκατομμύρια εργαζόμενοι, οι οποίοι καλούνται να θυσιάσουν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Πρωταθλήτριες προνομίων οι μητέρες εργαζόμενες, οι οποίες πλήττονται διπλά και από την αύξηση των ορίων ηλικίας τουλάχιστον κατά πέντε χρόνια, αλλά και από τη μείωση των συντάξεων κατά 6% κατά έτος.


Η κοινή λογική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέτει το εξής απλό ερώτημα. Οι γυναίκες-μητέρες ανηλίκων είναι αυτές που θα λύσουν το ασφαλιστικό πρόβλημα της χώρας, μιας χώρας η οποία αντιμετωπίζει ήδη τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα, οι γυναίκες που απασχολούνται συνολικά ημερησίως πολύ περισσότερες ώρες από τις ώρες δουλειάς τους, χωρίς να παίρνουν αμοιβή για την απασχόληση αυτή, αφού αναλαμβάνουν τη φροντίδα των παιδιών και των λοιπών εξαρτημένων μελών της οικογένειας, όταν παλεύουν ακόμα και σήμερα για την ισοτιμία στον χώρο της εργασίας και την ίδια στιγμή απουσιάζει από πλευράς της πολιτείας η μέριμνα για τη δημιουργία δομών στήριξης της οικογένειας και ίσων ευκαιριών απασχόλησης; Είναι προφανές ότι αυτό πιστεύει η Κυβέρνηση και γι’ αυτό τους επιβάλλει ποινή.
Προνομιούχοι είναι οι εργαζόμενοι στα βαρέα και ανθυγιεινά, στους οποίους επιβάλλεται αύξηση στην ηλικία συνταξιοδότησης κατά δυο χρόνια. Θίγονται παλιοί και νέοι ασφαλισμένοι με δεκαετίες δουλειάς στις πλάτες τους.
Καταργείται, ουσιαστικά, η πρόωρη συνταξιοδότηση.
Οι επικουρικές συντάξεις μειώνονται δραματικά και μάλιστα εκεί που το κράτος δεν έχει χρηματοδοτική υποχρέωση. Ο περιορισμός των επικουρικών συντάξεων στο 20% ουσιαστικά σημαίνει στην πράξη μείωση των συντάξεων κατά 50%. Σε όλα αυτά προστίθεται η αύξηση των απαιτούμενων ενσήμων για παροχές υγείας, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να χάσουν παροχές υγείας τετρακόσιες χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως εποχικά απασχολούμενοι, οικονομικοί μετανάστες και άνεργοι.
Αυτοί είναι οι προνομιούχοι αυτής της χώρας κατά την άποψη της Κυβέρνησης, αυτούς πλήττει η πολιτική της, απ’ αυτούς ζητά μεγάλες θυσίες με πενιχρά αποτελέσματα. Γιατί το συνολικό όφελος για το σύστημα, με αναλογιστική προσέγγιση σε τριάντα χρόνια, αντιστοιχεί μόλις στο 6% του συνολικού ελλείμματος της κοινωνικής ασφάλισης, δηλαδή τίποτα.


Αντίθετα, η πάταξη της εισφοροδιαφυγής κατά 20% θα μπορούσε να δώσει ανάσα στο σύστημα, τουλάχιστον επτάμισι ετών. Είναι όμως θέμα πολιτικής βούλησης και είναι προφανές ότι από την πλευρά της Κυβέρνησης τέτοια δεν υπάρχει.
Μαθαίνουμε επίσης ότι μια εκ βάθρων διοικητική μεταρρύθμιση, όπως αυτή που η Κυβέρνηση επιχειρεί με την συνένωση των ταμείων, είναι εφικτή χωρίς καμία προετοιμασία και σχεδιασμό, χωρίς αναλογιστικές μελέτες για την οικονομική προοπτική και τη βιωσιμότητά τους, χωρίς κάλυψη των ελλειμμάτων τους, χωρίς τη συναίνεση των ασφαλισμένων τους.
Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι με την ενοποίηση θα εξοικονομηθούν 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ, όταν το λειτουργικό κόστος όλων των ταμείων είναι 965 εκατομμύρια ευρώ. Ποιον προσπαθείτε να κοροϊδέψετε;
Μαθαίνουμε επίσης πως μπορεί μια καθ’ όλα πρωτοποριακή και εποικοδομητική πρόταση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., όπως αυτή για τη δημιουργία του Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών, να μεταλλαχτεί και τελικώς να εκφυλισθεί από την Κυβέρνηση σ’ ένα όχημα για την υφαρπαγή του 10% των κοινωνικών πόρων από τα αποθεματικά των υγιών ταμείων.
Βέβαια πολλοί και σημαντικοί παράγοντες και γεγονότα δικαιολογούν τη σημερινή στάση της Κυβέρνησης.


Εμείς πιστεύουμε ότι η ρύθμιση την οποία φέρνετε είναι ένας εύσχημος τρόπος προκειμένου να «βάλετε χέρι» στα αποθεματικά των ταμείων, να διαχειρίζεστε με μεγαλύτερη άνεση τα αποθεματικά των ταμείων και όχι με τον τρόπο που τα διαχειριστήκατε μέσω των δομημένων ομολόγων ασφαλώς.
Πρώτον, η εγκληματική ανικανότητα και αδιαφορία στη διαχείριση του ασφαλιστικού ζητήματος είχε ως αποτέλεσμα την εκτίναξη της εισφοροδιαφυγής από το 16% των εσόδων στο 30%, την αύξηση του χρέους προς τα ταμεία από 2,5 δισεκατομμύρια σε 8 δισεκατομμύρια ευρώ, τη λεηλασία των αποθεματικών των ταμείων με τα δομημένα ομόλογα, τη δεινή θέση του Ι.Κ.Α., το οποίο από 1,3 δισεκατομμύρια ετήσιο πλεόνασμα, το φτάσατε στα 1,5 δισεκατομμύρια έλλειμμα και την ανάγκη ρευστοποίησης περιουσιακών των ταμείων, όπως του ΟΑΕ προκειμένου να πληρωθούν οι συντάξεις.


Δεύτερον, υπάρχει η πεποίθηση ότι για όλα αυτά θα πρέπει να πληρώσουν οι εργαζόμενοι με επιπλέον φόρους και μειωμένες ασφαλιστικές παροχές, φτάνοντας σταδιακά σε επίπεδα ελεημοσύνης.
Για τη Νέα Δημοκρατία κράτος, μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοοφειλέτες, φαρμακοβιομήχανοι και τραπεζίτες δεν υποχρεούνται στην καταβολή των θεσμοθετημένων οφειλών τους απέναντι στα ταμεία. Εκτός από τις επανειλημμένες ρυθμίσεις δισεκατομμυρίων ευρώ του παρελθόντος και σ’ αυτό το σχέδιο νόμου μόνο οι τράπεζες ωφελούνται σημαντικά, καθόσον καλούνται να πληρώσουν πολύ λιγότερα απ’ όσο θα έπρεπε για την κάλυψη των ελλειμμάτων.
Τέλος, το υπό συζήτηση νομοσχέδιο βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με τη βασική φιλοσοφία και τον προσανατολισμό της συνολικότερης κυβερνητικής πολιτικής απέναντι στους εργαζόμενους, οι οποίοι ήδη βιώνουν τις συνέπειες από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια, τον πληθωρισμό και τη συνεχή συρρίκνωση των εισοδημάτων τους.


Μη ξεχνάμε ότι η επίσης κορυφαία φορολογική σας μεταρρύθμιση διπλασίασε το φόρο εισοδήματος που πληρώνει η μέση οικογένεια μισθωτών ως ποσοστό του εισοδήματός της από 4,5% το 2003 έφθασε στο 8,9%.


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι στιγμές είναι ιστορικές και οι ευθύνες όλων μας μεγάλες. Κανείς από εμάς δεν μπορεί και δεν πρέπει να συναινέσει σε αυτό το απορριπτέο από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας νομοσχέδιο. Όπως και να έχει το πράγμα, η κεντρική πολιτική ιδέα της Κυβέρνησης ότι η βιωσιμότητα του συστήματος επιτυγχάνεται μόνο με τη συμπίεση στο ελάχιστο των παροχών, δεν θα γίνει αποδεκτή και δεν θα περάσει. Και η σημερινή μεγάλη συγκέντρωση την οποία προέβλεψε και ο προηγούμενος ομιλητής θα το επιβεβαιώσει και θα το επιβεβαιώσει στην πράξη.
Ευχαριστώ.