Το Gotland, η Χίος και η ελληνική ακτοπλοΐα… Και όμως είναι κοινά τα επιχειρήματα Ακτοπλόων και νησιωτών!

 

 

Ποιος θα ασκήσει κοινωνική πολιτική στο Αιγαίο είναι το ερώτημα που απευθύνθηκε στον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου & Νησιωτικής Πολιτικής κ. Βουλγαράκη από τον εκπρόσωπό του ΚΚΕ Γιάννη Αμπαζή στη σύσκεψη για την ακτοπλοΐα που πραγματοποιήθηκε στη Χίο.
   Το ίδιο ερώτημα θέτουν στην ουσία και οι Έλληνες ακτοπλόοι που παρατηρώντας τα ποσά που δίνονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αισθάνονται ότι λαμβάνουν ψίχουλα. Και με τα ψίχουλα βέβαια δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε από τους εφοπλιστές ότι θα σκεφτούν πως θα λύσουν τα προβλήματα των νησιωτών…
  
   Το άρθρο του Λάμπρου Καραγεώργου στη ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, (2/4) με τίτλο «Το Gotland, η Χίος και η ελληνική ακτοπλοΐα…» είναι αποκαλυπτικό με τα στοιχεία που δίνει:
    Η ακτοπλοϊκή εταιρεία που δραστηριοποιείται στη συγκεκριμένη περιοχή απολαμβάνει από τη σουηδική κυβέρνηση, επιδοτήσεων ύψους περί τα 25 εκατ. ευρώ το χρόνο σχεδόν δηλαδή το μισό από ό,τι εισπράττουν όλες οι ελληνικές ακτοπλοϊκές εταιρείες για όλες τις άγονες γραμμές του Αιγαίου και αντιστοιχεί στο 30% περίπου των συνολικών εσόδων της εταιρείας… 
    Το Gotland είναι ένα νησί σε απόσταση 100 χλμ. από τις ακτές της Σουηδίας με 57.000 μονίμους κατοίκους, περίπου όσους η Χίος (53.817) και εξυπηρετείται από τρία πλοία που κάνουν κάθε ημέρα συνολικά έξι δρομολόγια (μετ’ επιστροφής)..
     Αυτό που επίσης εκτιμούν ακτοπλόοι και νησιώτες είναι ότι «…η αντιμετώπιση των ακτοπλοϊκών συνδέσεων είναι κυρίως θέμα που συνδέεται με την οπτική με την οποία αντιμετωπίζει τη νησιωτική οικονομία και κατ’ επέκταση την ακτοπλοΐα η ελληνική πολιτεία.
   Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά το συνολικό μίσθωμα που εισπράττουν κάθε χρόνο οι ακτοπλοϊκές εταιρείες ισοδυναμεί με τον προϋπολογισμό ενός μέσου οδικού έργου στην ελληνική περιφέρεια. Για παράδειγμα σύμφωνα με την Περιφέρεια κεντρικής Μακεδονίας το έργο «Οδικός άξονας Βέροια-Νάουσα-Σκύδρα (τμήμα Πατρίδας-Νάουσας, μήκος 7,7 χλμ.) είναι συνολικού προϋπολογισμού 56,2 εκατ. ευρώ.

 

Στη συνέχεια μεταφέρουμε ολόκηρο το άρθρο της εφημερίδας ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ:

Το Gotland, η Χίος και η ελληνική ακτοπλοΐα…

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
Τετάρτη, 2 Απριλίου 2008 07:00
Λάμπρος Καραγεώργος, Σελίδα: 11, 732 λέξεις, ΝΑΥΤΙΛΙΑ

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ενός μικρού σε πληθυσμό νησιού, του Gotland, που βρίσκεται απέναντι από τις ακτές της Σουηδίας δεν φαίνεται να προβληματίζονται ιδιαίτερα για την ακτοπλοϊκή τους σύνδεση με την ηπειρωτική χώρα.

Η ακτοπλοϊκή εταιρεία που δραστηριοποιείται στη συγκεκριμένη περιοχή απολαμβάνει από τη σουηδική κυβέρνηση, επιδοτήσεων ύψους περί τα 25 εκατ. ευρώ το χρόνο σχεδόν δηλαδή το μισό από ό,τι εισπράττουν όλες τις ελληνικές ακτοπλοϊκές εταιρείες για όλες τις άγονες γραμμές του Αιγαίου και αντιστοιχεί στο 30% περίπου των συνολικών εσόδων της εταιρείας.

Σε μία ελληνική ακτοπλοϊκή εταιρεία το μίσθωμα που εισπράττει σε μία άγονη γραμμή υπολογίζεται ότι μόλις φθάνει το 20% των συνολικών εξόδων του πλοίου. Το Gotland είναι ένα νησί σε απόσταση 100 χλμ. από τις ακτές της Σουηδίας με 57.000 μονίμους κατοίκους, περίπου όσους η Χίος (53.817) και εξυπηρετείται από τρία πλοία που κάνουν κάθε ημέρα συνολικά έξι δρομολόγια (μετ’ επιστροφής).

Το παράδειγμα αυτό βλέπουν οι Ελληνες ακτοπλόοι που δρομολογούν πλοία σε άγονες γραμμές και είναι έτοιμοι να… μεταναστεύσουν. Στη χώρα μας η ετήσια αποζημίωση για τις άγονες γραμμές ανέρχεται περίπου στα 60 εκατ. ευρώ, ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία ένα μέρος της επιδότησης αυτής καλύπτεται από τον επίναυλο (3% επί της τιμής του εισιτηρίου) τον οποίο καταβάλλουν βέβαια άμεσα οι επιβάτες.

Δηλαδή περί τα 25-30 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με υπολογισμούς των ακτοπλόων, από τα 60 εκατ. ευρώ καταβάλλουν για τις άγονες οι ίδιοι οι επιβάτες άμεσα και όχι ο κρατικός προϋπολογισμός.

Συνεπώς υπάρχουν 30 εκατ. λόγοι για να επικαλούνται λιγότερο το επιχείρημα «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος» οι συναρμόδιοι υπουργοί Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης και Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής Γιώργος Βουλγαράκης, προκειμένου να εναντιώνονται στην αύξηση του μισθώματος.

O κ. Κώστας Καραμανλής

Επισημαίνεται όμως ότι και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είχε ομολογήσει σε συνέντευξη Τύπου στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ότι τα ποσά που δίνονται στις άγονες γραμμές για την εξυπηρέτηση των νησιών είναι λίγα.

Είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός τον Σεπτέμβριο του 2006, μετά από ένα καλοκαίρι με ταλαιπωρημένους, από βλάβες πλοίων, επιβάτες της ακτοπλοΐας: «Επειδή πολλή κουβέντα γίνεται κάθε τόσο για τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, η λύση εδώ είναι η απελευθέρωση και ο ανταγωνισμός. Αυτή είναι η πραγματική λύση. Διότι, δεν μπορεί να ζητάμε και καλά και σύγχρονα και ασφαλή πλοία και από την άλλη πλευρά να τα έχουμε σε λογική διατίμησης. Αυτή είναι η πραγματικότητα και πρέπει να τη δεχθούμε. Βεβαίως να λάβουμε μέριμνα για τις άγονες γραμμές, βεβαίως να λάβουμε μέριμνα για τους εισοδηματικά ασθενέστερους συμπολίτες μας και ιδίως τους κατοίκους των νησιών που ταξιδεύουν ή χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα, αλλά αυτό δεν μπορεί να ανατρέψει τη βασική λογική.

Το δεύτερο που θέλω να σας πω έχει να κάνει- μοιραία θα γυρνάω πάντα σε αυτό- με τις δυνατότητες και τις αντοχές που έχει η οικονομία. Τις δεσμεύσεις μας θα τις υλοποιήσουμε, αλλά στο βαθμό που δεν ανατρέπουμε την ανάγκη, την υπέρτατη ανάγκη του γενικού νοικοκυριού».

Μπορεί οι δυνατότητες του προϋπολογισμού να είναι δεδομένες ωστόσο οι ακτοπλόοι εκτιμούν ότι η αντιμετώπιση των ακτοπλοϊκών συνδέσεων είναι κυρίως θέμα που συνδέεται με την οπτική με την οποία αντιμετωπίζει τη νησιωτική οικονομία και κατ’ επέκταση την ακτοπλοΐα η ελληνική πολιτεία.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά το συνολικό μίσθωμα που εισπράττουν κάθε χρόνο οι ακτοπλοϊκές εταιρείες ισοδυναμεί με τον προϋπολογισμό ενός μέσου οδικού έργου στην ελληνική περιφέρεια. Για παράδειγμα σύμφωνα με την Περιφέρεια κεντρικής Μακεδονίας το έργο «Οδικός άξονας Βέροια-Νάουσα-Σκύδρα (τμήμα Πατρίδας-Νάουσας, μήκος 7,7 χλμ.) είναι συνολικού προϋπολογισμού 56,2 εκατ. ευρώ.

Η επίκληση του παραδείγματος αυτού δεν σημαίνει ότι οι ακτοπλοϊκές επιχειρήσεις αντιπαραβάλλουν τον ελληνικό εφοπλισμό με τις κατασκευαστικές εταιρείες την ελληνική ενδοχώρα με τη νησιώτικη περιφέρεια. Το ερώτημα που θέτουν είναι έαν αξίζουν μία διαφορετική αντιμετώπιση για λόγους οικονομικούς, κοινωνικούς και εθνικούς τα εκατοντάδες μικρά ελληνικά νησιά.

Πάντως φέτος το μίσθωμα αυξήθηκε κατά 8% περίπου μετά από τρία χρόνια, ωστόσο και πάλι η κατάσταση σε ό,τι αφορά τις άγονες γραμμές δεν φαίνεται να αλλάζει προς το καλύτερο. Αδιάψευστος μάρτυρας αυτής της κατάστασης είναι ότι δεν έχει προχωρήσει εκτός μίας περίπτωσης και ο θεσμός της δωδεκαετούς μίσθωσης που είχε προωθήσει ο προηγούμενος υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Μανώλης Κεφαλογιάννης.

Και μία τελευταία λεπτομέρεια. Τα πλοία που είναι δρομολογημένα στη γραμμή του Gotland είναι ηλικίας έξι και επτά ετών. Και αναφερόμαστε σε πλοία χωρητικότητας 1.500 επιβατών και 500 ΙΧ αυτοκινήτων τα οποία μισθώνονται από διαχειριστές. Ένα μοντέλο που στη χώρα μας παρέμεινε και παραμένει ακόμη σε κάποια συρτάρια υπουργείων.

ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΣ

   Τ